Introduction
Let n n n be a positive integer and B n = { z ∈ C n : ∣ z ∣ < 1 } \mathbb{B}_n=\{z\in\mathbb{C}^n:|z|<1\} B n = { z ∈ C n : ∣ z ∣ < 1 } be the open unit ball in C n \mathbb{C}^n C n with normalized volume measure d V dV d V . For z = ( z 1 , z 2 , ⋯ , z n ) ∈ C n z=(z_1,z_2,\cdots,z_n)\in\mathbb{C}^n z = ( z 1 , z 2 , ⋯ , z n ) ∈ C n and w = ( w 1 , w 2 , ⋯ , w n ) ∈ C n w=(w_1,w_2,\cdots,w_n)\in\mathbb{C}^n w = ( w 1 , w 2 , ⋯ , w n ) ∈ C n , the inner product on C n \mathbb{C}^n C n is given by
⟨ z , w ⟩ = ∑ j = 1 n z j w j ‾ . \langle z,w\rangle=\sum_{j=1}^{n}z_j\overline{w_j}. ⟨ z , w ⟩ = j = 1 ∑ n z j w j .
Let S n S_n S n be the unit sphere in C n \mathbb{C}^n C n and d σ d\sigma d σ be the normalized surface measure. Noting that d σ d\sigma d σ is the rotation-invariant surface measure on S n S_n S n , we have the following polar integration formula:
∫ B n F ( z ) d V ( z ) = 2 n ∫ 0 1 t 2 n − 1 ∫ S n F ( t ζ ) d σ ( ζ ) d t . (1) \int_{\mathbb{B}_n}F(z)\,dV(z)=2n\int_0^1t^{2n-1}\int_{S_n}F(t\zeta)\,d\sigma(\zeta)\,dt. \tag*{(1)} ∫ B n F ( z ) d V ( z ) = 2 n ∫ 0 1 t 2 n − 1 ∫ S n F ( tζ ) d σ ( ζ ) d t . (1)
where F F F is integrable on B n \mathbb{B}_n B n with respect to d V dV d V , i.e., F ∈ L 1 ( B n , d V ) F\in L^1(\mathbb{B}_n,dV) F ∈ L 1 ( B n , d V ) .
The Hilbert space L 2 ( B n ) = L 2 ( B n , d V ) L^2(\mathbb{B}_n)=L^2(\mathbb{B}_n,dV) L 2 ( B n ) = L 2 ( B n , d V ) consists of all square-integrable functions on B n \mathbb{B}_n B n with respect to d V dV d V , equipped with the inner product and norm
⟨ f , g ⟩ = ∫ B n f ( z ) g ( z ) ‾ d V ( z ) , ∥ f ∥ 2 = ( ∫ B n ∣ f ( z ) ∣ 2 d V ( z ) ) 1 2 . \langle f,g\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}f(z)\overline{g(z)}\,dV(z),\qquad\|f\|_2=\left(\int_{\mathbb{B}_n}|f(z)|^2\,dV(z)\right)^{\frac12}. ⟨ f , g ⟩ = ∫ B n f ( z ) g ( z ) d V ( z ) , ∥ f ∥ 2 = ( ∫ B n ∣ f ( z ) ∣ 2 d V ( z ) ) 2 1 .
The Bergman space of the unit ball is defined by
L a 2 ( B n ) = { f ∈ L 2 ( B n ) : f is holomorphic on B n } , L_a^2(\mathbb{B}_n)=\{f\in L^2(\mathbb{B}_n): f\text{ is holomorphic on }\mathbb{B}_n\}, L a 2 ( B n ) = { f ∈ L 2 ( B n ) : f is holomorphic on B n } ,
which is a reproducing kernel Hilbert space, and the reproducing kernel at w ∈ B n w\in\mathbb{B}_n w ∈ B n is given by
K w ( z ) = 1 ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 , z ∈ B n . K_w(z)=\frac{1}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}},\qquad z\in\mathbb{B}_n. K w ( z ) = ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 1 , z ∈ B n .
Moreover, the normalized reproducing kernel is
k w ( z ) = K w ( z ) ∥ K w ∥ 2 = ( 1 − ∣ w ∣ 2 ) n + 1 2 ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 , z ∈ B n . k_w(z)=\frac{K_w(z)}{\lVert K_w\rVert_2}=\frac{(1-|w|^2)^{\frac{n+1}{2}}}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}},\qquad z\in\mathbb{B}_n. k w ( z ) = ∥ K w ∥ 2 K w ( z ) = ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 ( 1 − ∣ w ∣ 2 ) 2 n + 1 , z ∈ B n .
Let P P P be the orthogonal projection from L 2 ( B n ) L^2(\mathbb{B}_n) L 2 ( B n ) onto L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . Using the reproducing kernel introduced above, P P P can be represented by
( P f ) ( z ) = ∫ B n f ( w ) ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 d V ( w ) , f ∈ L 2 ( B n ) . (Pf)(z)=\int_{\mathbb{B}_n}\frac{f(w)}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}}\,dV(w),\qquad f\in L^2(\mathbb{B}_n). ( P f ) ( z ) = ∫ B n ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 f ( w ) d V ( w ) , f ∈ L 2 ( B n ) .
Let L ∞ ( B n ) = L ∞ ( B n , d V ) L^\infty(\mathbb{B}_n)=L^\infty(\mathbb{B}_n,dV) L ∞ ( B n ) = L ∞ ( B n , d V ) denote the Banach algebra of essentially bounded functions on B n \mathbb{B}_n B n with respect to the measure d V dV d V . For φ ∈ L ∞ ( B n ) \varphi\in L^\infty(\mathbb{B}_n) φ ∈ L ∞ ( B n ) , the Toeplitz operator and the Hankel operator with symbol φ \varphi φ on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) are defined by
T φ f = P ( φ f ) T_\varphi f=P(\varphi f) T φ f = P ( φ f )
and
H φ f = ( I − P ) ( φ f ) . H_\varphi f=(I-P)(\varphi f). H φ f = ( I − P ) ( φ f ) .
Clearly, ∥ T φ ∥ ≤ ∥ φ ∥ ∞ \lVert T_\varphi\rVert\leq\lVert\varphi\rVert_\infty ∥ T φ ∥ ≤ ∥ φ ∥ ∞ and ∥ H φ ∥ ≤ ∥ φ ∥ ∞ \lVert H_\varphi\rVert\leq\lVert\varphi\rVert_\infty ∥ H φ ∥ ≤ ∥ φ ∥ ∞ .
For φ \varphi φ and ψ \psi ψ in L ∞ ( B n ) L^\infty(\mathbb{B}_n) L ∞ ( B n ) , the operators T φ T ψ − T ψ T φ T_\varphi T_\psi-T_\psi T_\varphi T φ T ψ − T ψ T φ and T φ T ψ − T φ ψ T_\varphi T_\psi-T_{\varphi\psi} T φ T ψ − T φ ψ are called the commutator and the semi-commutator of T φ T_\varphi T φ and T ψ T_\psi T ψ , respectively. Analogously to the case of the Bergman space of the open unit disk D \mathbb{D} D , by using the decomposition of the multiplication operators on
L 2 ( B n ) = L a 2 ( B n ) ⊕ ( L a 2 ( B n ) ) ⊥ , L^2(\mathbb{B}_n)=L_a^2(\mathbb{B}_n)\oplus\left(L_a^2(\mathbb{B}_n)\right)^\perp, L 2 ( B n ) = L a 2 ( B n ) ⊕ ( L a 2 ( B n ) ) ⊥ ,
we obtain the following:
T φ ψ − T φ T ψ = H φ ∗ H ψ . (2) T_{\varphi\psi}-T_\varphi T_\psi=H_\varphi^*H_\psi. \tag*{(2)} T φ ψ − T φ T ψ = H φ ∗ H ψ . (2)
Moreover, it follows from [11 Theorem 1] that the commutator T φ T ψ − T ψ T φ T_\varphi T_\psi-T_\psi T_\varphi T φ T ψ − T ψ T φ and the semi-commutator T φ T ψ − T φ ψ T_\varphi T_\psi-T_{\varphi\psi} T φ T ψ − T φ ψ are both compact on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) if φ \varphi φ and ψ \psi ψ are continuous on the closed unit ball B n \mathbb{B}_n B n (i.e., φ , ψ ∈ C ( B n ‾ ) \varphi,\psi\in C(\overline{\mathbb{B}_n}) φ , ψ ∈ C ( B n ) ). Therefore, the Hankel operator H φ H_\varphi H φ is compact when φ ∈ C ( B n ‾ ) \varphi\in C(\overline{\mathbb{B}_n}) φ ∈ C ( B n ) .
For further details about the Bergman space of the disk or the unit ball, as well as Toeplitz and Hankel operators acting on these spaces, we refer the reader to [11 , 23 , 24 ] .
In this paper, we investigate the zero-product problem for Toeplitz operators on the Bergman space L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . More precisely, we consider the following question:
Question 1.1. If φ 1 , φ 2 , ⋯ , φ m ∈ L ∞ ( B n ) \varphi_1,\varphi_2,\cdots,\varphi_m\in L^\infty(\mathbb{B}_n) φ 1 , φ 2 , ⋯ , φ m ∈ L ∞ ( B n ) satisfy
T φ 1 T φ 2 ⋯ T φ m = 0 , T_{\varphi_1}T_{\varphi_2}\cdots T_{\varphi_m}=0, T φ 1 T φ 2 ⋯ T φ m = 0 , then must one of the functions φ j \varphi_j φ j be zero almost everywhere on B n \mathbb{B}_n B n ?
The zero-product problem for Toeplitz operators originated in [6 ] . In that paper, Brown and Halmos established that if the product of two Toeplitz operators on the Hardy space of the unit disk is zero, then one of the symbols is zero almost everywhere. This leads to the following natural question, which has been of great interest to researchers:
Question 1.2. If a product of m m m Toeplitz operators on the Hardy space is equal to zero, must one of these operators be zero?
Question 1.2 1.2 1.2 was answered in the affirmative for three operators by Axler in the 1970s, but his method becomes considerably more complicated when dealing with more operators. More than 20 years later, using some function-theoretic techniques on the Hardy space, Guo [18 ] studied the kernel spaces of the products of Toeplitz operators, thereby resolving Question 1.2 1.2 1.2 for the case of m = 5 m=5 m = 5 . In 2000, Gu [17 ] succeeded in resolving the case of m = 6 m=6 m = 6 by further developing the techniques originally due to Guo [18 ] . In 2009, this question was completely settled by Aleman and Vukotić [3 ] , who employed techniques involving nearly-invariant subspaces and vector-valued Hardy spaces.
The zero-product problem for Toeplitz operators on the Bergman space is also quite difficult. Even in the case B 1 = D \mathbb{B}_1=\mathbb{D} B 1 = D , the open unit disk, the answer to Question 1.1 1.1 1.1 remains unknown. Since the harmonic extension gives a natural correspondence between the bounded functions on the unit circle and the bounded harmonic functions on the unit disk [16 ] , Toeplitz operators on the Bergman space with bounded harmonic symbols behave quite similarly to those on the Hardy space. This makes harmonic symbols a natural class for studying the Bergman-space analogues of the zero-product problem for Toeplitz operators on the Hardy space.
Let us first recall the case of the Bergman space on the disk. In 2001, Ahern and Čučković [1 ] solved the zero-product problem for two Toeplitz operators on the Bergman space with bounded harmonic symbols via the Berezin transform. Subsequently, Čučković [12 ] showed that if Ψ ( z ) = z j − z ‾ ℓ \Psi(z)=z^j-\overline{z}^{\ell} Ψ ( z ) = z j − z ℓ and Φ \Phi Φ is an arbitrary bounded function such that T Φ T Ψ = 0 T_\Phi T_\Psi=0 T Φ T Ψ = 0 on the Bergman space, then Φ = 0 \Phi=0 Φ = 0 . This result was later generalized to the case when Ψ \Psi Ψ is an arbitrary nonzero polynomial in z z z and z ‾ \overline{z} z , see [20 ] and [21 ] . Moreover, Ahern and Čučković [2 ] also resolved the zero-product problem for two Toeplitz operators on the Bergman space when one of the symbols is assumed to be radial.
On the Bergman space of the unit ball in C n \mathbb{C}^n C n , Choe and Koo [7 ] solved the zero-product problem for two Toeplitz operators with harmonic symbols that have continuous extensions to some part of the boundary of B n \mathbb{B}_n B n . Furthermore, in the case where symbols have Lipschitz continuous extensions to the boundary, they solved the zero-product problem for multiple products with the number of factors depending on the dimension n n n of the underlying space. In addition, further partial results on the zero-product problem of Toeplitz operators can be found in [8 , 9 , 10 , 19 , 15 , 13 ] for the Bergman space of the polydisk, the unit ball, an annulus and Reinhardt domains, and in [5 , 22 ] for the Fock space.
In this paper, using local boundary factorizations of harmonic functions and singular-value estimates for Toeplitz products, we solve the zero-product problem for Toeplitz operators with harmonic symbols on the Bergman space L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) , under the assumption that all symbols are continuous on the closed unit ball. The main result of our paper is as follows.
Theorem 1.3. Suppose u 1 , u 2 , … , u m u_1,u_2,\ldots,u_m u 1 , u 2 , … , u m are complex-valued functions that are harmonic on B n \mathbb{B}_n B n and continuous on the closed unit ball B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n . If
T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m}=0 T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 on the Bergman space L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) , then u j ≡ 0 u_j\equiv0 u j ≡ 0 on B n \mathbb{B}_n B n for some j ∈ { 1 , 2 , … , m } j\in\{1,2,\ldots,m\} j ∈ { 1 , 2 , … , m } .
It is worth noting that, compared with [7 ] , the above theorem removes the restriction on the number of factors and weakens the global Lipschitz assumption to continuity. Moreover, our result is new even in the case of the Bergman space of the unit disk.
In the remainder of this section, we briefly describe the motivation for studying the zero-product problem for Toeplitz operators with harmonic symbols, and outline the approach and key ideas of the proof.
Assume that u 1 , u 2 , … , u m u_1,u_2,\ldots,u_m u 1 , u 2 , … , u m are harmonic on B n \mathbb{B}_n B n and continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n . Moreover, suppose
T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m}=0 T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0
on the Bergman space L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . Under this assumption, by using Coburn’s theorem ([11 Theorem 1] ) we first obtain that
u 1 ( ζ ) u 2 ( ζ ) ⋯ u m ( ζ ) = 0 , ζ ∈ S n . u_1(\zeta)u_2(\zeta)\cdots u_m(\zeta)=0,\qquad\zeta\in\mathbb{S}_n. u 1 ( ζ ) u 2 ( ζ ) ⋯ u m ( ζ ) = 0 , ζ ∈ S n .
Therefore, the next natural question is what form a harmonic function takes near an open portion of the boundary on which it vanishes. Indeed, the answer comes from the Poisson formula:
u ( z ) = ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) ∫ S n u ( ξ ) ∣ z − ξ ∣ 2 n d σ ( ξ ) , z ∈ B n . u(z) = (1-|z|^2)\int_{S_n}\frac{u(\xi)}{|z-\xi|^{2n}}\,d\sigma(\xi),\qquad z\in B_n. u ( z ) = ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) ∫ S n ∣ z − ξ ∣ 2 n u ( ξ ) d σ ( ξ ) , z ∈ B n .
If u = 0 u=0 u = 0 on an open subset W W W of the sphere S n S_n S n , then we get that
u ( z ) = ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) ∫ S n ∖ W u ( ξ ) ∣ z − ξ ∣ 2 n d σ ( ξ ) . u(z) = (1-|z|^2)\int_{S_n\setminus W}\frac{u(\xi)}{|z-\xi|^{2n}}\,d\sigma(\xi). u ( z ) = ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) ∫ S n ∖ W ∣ z − ξ ∣ 2 n u ( ξ ) d σ ( ξ ) .
Choose a smaller open subset of the sphere whose closure is contained in W W W . In a sufficiently small neighborhood of this closure in C n \mathbb{C}^n C n (denoted by U U U ), the variable z z z remains a positive distance from the region of integration. Thus, the integral defines a smooth function ϕ \phi ϕ . In the intersection of U U U with the ball B n B_n B n , we have
u ( z ) = ρ ( z ) ϕ ( z ) , u(z)=\rho(z)\phi(z), u ( z ) = ρ ( z ) ϕ ( z ) ,
where ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 \rho(z)=1-|z|^2 ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 . Observe that the function ρ \rho ρ describes the vanishing of these harmonic symbols near the boundary.
Returning to Toeplitz operators, the original symbol locally has the form ρ ϕ \rho\phi ρϕ . To use this factorization on B n B_n B n , we first extend the function ϕ \phi ϕ obtained above and then localize the operator product using a cutoff. The factor we consequently need to study is T ρ ϕ T_{\rho\phi} T ρϕ . The localization result ensures that modifying the symbols outside the chosen neighborhood, after multiplication on the right by the local cutoff Toeplitz operator, produces an operator difference with rapidly decaying singular values. To analyze how this factor affects the whole product, we first consider the simplest case ϕ ≡ 1 \phi\equiv1 ϕ ≡ 1 , i.e., T ρ ϕ = T ρ T_{\rho\phi}=T_\rho T ρϕ = T ρ . Then we prove that, for a continuous function ϕ \phi ϕ , we can write
T ρ ϕ = T ϕ T ρ + E , s k ( E ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . T_{\rho\phi}=T_\phi T_\rho+E,\qquad s_k(E)=o\left(k^{-\frac{1}{n}}\right)\quad(k\to\infty). T ρϕ = T ϕ T ρ + E , s k ( E ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Here, s k ( E ) s_k(E) s k ( E ) denotes the k k k -th singular value of the compact operator E E E , arranged in nonincreasing order. Thus, we transform a factor ρ \rho ρ in the symbol into a factor T ρ T_\rho T ρ in the operator product. Note that the properties of T ρ T_\rho T ρ are relatively simple, as its symbol is radial. Therefore, the natural line of reasoning is as follows:
T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 ⟶ u 1 u 2 ⋯ u m = 0 on S n T ρ ⟵ u j = ρ ϕ j \begin{aligned}
T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m}=0 &\longrightarrow u_1u_2\cdots u_m=0\text{ on }S_n\\
T_\rho&\longleftarrow u_j=\rho\phi_j
\end{aligned} T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 T ρ ⟶ u 1 u 2 ⋯ u m = 0 on S n ⟵ u j = ρ ϕ j
Based on the above discussion, we now outline the main steps of the proof of Theorem 1.3 . Suppose that the Toeplitz product is zero but none of its symbols is identically zero.
Section 3 establishes the singular-value estimates needed to extract the factor T ρ T_\rho T ρ . Starting from the decay of s k ( T ρ ) s_k(T_\rho) s k ( T ρ ) , we control the differences arising from replacing T ρ ϕ T_{\rho\phi} T ρϕ by T ϕ T ρ T_\phi T_\rho T ϕ T ρ and moving T ρ T_\rho T ρ past Toeplitz operators with continuous symbols. Proposition 3.4 consequently shows that a product containing r r r factors of the form T ρ ϕ T_{\rho\phi} T ρϕ can be written as T ψ ( T ρ ) r + E T_\psi(T_\rho)^r+E T ψ ( T ρ ) r + E , where s k ( E ) = o ( k − r n ) s_k(E)=o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right) s k ( E ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) (k\to\infty) ( k → ∞ ) .
To distinguish this principal term from the remainder, Proposition 3.5 shows that T ψ ( T ρ ) r T_\psi(T_\rho)^r T ψ ( T ρ ) r cannot have singular values o ( k − r n ) o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right) o ( k − n r ) when ψ \psi ψ is not identically zero on the sphere. Therefore, the principal term cannot be canceled by a remainder with the decay obtained in (i).
Section 4 makes these estimates applicable to local boundary factorizations. Lemma 4.2 gives u = ρ ϕ u=\rho\phi u = ρϕ near a boundary open set on which a nonzero harmonic symbol vanishes. It also ensures that Φ \Phi Φ is nowhere zero on a smaller boundary open set. Then we extend these local functions to the closed unit ball. Proposition 4.1 shows that, after localization, changes to the symbols away from the chosen set produce differences whose singular values decay faster than every negative power.
(iv) Finally, since the Toeplitz product is zero, Coburn’s theorem gives that u 1 u 2 ⋯ u m = 0 u_1u_2\cdots u_m=0 u 1 u 2 ⋯ u m = 0 on S n \mathbb{S}_n S n (see Step 1 in § 5 ). On a suitable boundary open set, the factorizations in (iii) provide r ≥ 1 r\geq1 r ≥ 1 factors carrying ρ \rho ρ , with the function ψ \psi ψ in the principal term T ψ ( T ρ ) r T_\psi(T_\rho)^r T ψ ( T ρ ) r nonzero on a boundary open set. Then localization and the zero-product assumption force the principal term to have singular values o ( k − r / n ) o(k^{-r/n}) o ( k − r / n ) (k → ∞ k\to\infty k → ∞ ). This contradicts (ii).
Preliminaries
Homogeneous decomposition of the Bergman space L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n )
In this subsection, we first introduce the multi-index notation. Let N 0 = { 0 , 1 , 2 , ⋯ } \mathbb{N}_0=\{0,1,2,\cdots\} N 0 = { 0 , 1 , 2 , ⋯ } . For α = ( α 1 , α 2 , … , α n ) ∈ N 0 n \alpha=(\alpha_1,\alpha_2,\ldots,\alpha_n)\in\mathbb{N}_0^n α = ( α 1 , α 2 , … , α n ) ∈ N 0 n and z = ( z 1 , z 2 , … , z n ) ∈ C n z=(z_1,z_2,\ldots,z_n)\in\mathbb{C}^n z = ( z 1 , z 2 , … , z n ) ∈ C n , we write
∣ α ∣ = α 1 + α 2 + ⋯ + α n , α ! = α 1 ! α 2 ! ⋯ α n ! , z α = z 1 α 1 z 2 α 2 ⋯ z n α n , |\alpha|=\alpha_1+\alpha_2+\cdots+\alpha_n,\qquad\alpha!=\alpha_1!\alpha_2!\cdots\alpha_n!,\qquad z^\alpha=z_1^{\alpha_1}z_2^{\alpha_2}\cdots z_n^{\alpha_n}, ∣ α ∣ = α 1 + α 2 + ⋯ + α n , α ! = α 1 ! α 2 ! ⋯ α n ! , z α = z 1 α 1 z 2 α 2 ⋯ z n α n ,
where 0 ! = 1 0!=1 0 ! = 1 .
With respect to the normalized volume measure d V dV d V , the monomials satisfy
∥ z α ∥ 2 2 = n ! α ! ( ∣ α ∣ + n ) ! . \|z^\alpha\|_2^2=\frac{n!\alpha!}{(|\alpha|+n)!}. ∥ z α ∥ 2 2 = ( ∣ α ∣ + n )! n ! α ! .
For each α ∈ N 0 n \alpha\in\mathbb{N}_0^n α ∈ N 0 n , define the normalized monomial e α : B n → C e_\alpha:\mathbb{B}_n\to\mathbb{C} e α : B n → C by
e α ( z ) = z α ∥ z α ∥ 2 = ( ( ∣ α ∣ + n ) ! n ! α ! ) 1 2 z α , z ∈ B n . (3) e_\alpha(z)=\frac{z^\alpha}{\|z^\alpha\|_2}=\left(\frac{(|\alpha|+n)!}{n!\alpha!}\right)^{\frac{1}{2}}z^\alpha,\qquad z\in\mathbb{B}_n. \tag*{(3)} e α ( z ) = ∥ z α ∥ 2 z α = ( n ! α ! ( ∣ α ∣ + n )! ) 2 1 z α , z ∈ B n . (3)
The family { e α } α ∈ N 0 n \{e_\alpha\}_{\alpha\in\mathbb{N}_0^n} { e α } α ∈ N 0 n is an orthonormal basis for L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . The above notation and results are taken from [11 ] .
Since the normalized monomials form an orthonormal basis, every f ∈ L a 2 ( B n ) f\in L_a^2(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) admits the expansion
f = ∑ α ∈ N 0 n ⟨ f , e α ⟩ e α , f=\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^n}\langle f,e_\alpha\rangle e_\alpha, f = α ∈ N 0 n ∑ ⟨ f , e α ⟩ e α ,
with convergence in L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . Furthermore, we have
∥ f ∥ 2 2 = ∑ α ∈ N 0 n ∣ ⟨ f , e α ⟩ ∣ 2 . \|f\|_2^2=\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^n}|\langle f,e_\alpha\rangle|^2. ∥ f ∥ 2 2 = α ∈ N 0 n ∑ ∣ ⟨ f , e α ⟩ ∣ 2 .
For each ℓ ∈ N 0 \ell\in\mathbb{N}_0 ℓ ∈ N 0 , let
H ℓ = span { z α : ∣ α ∣ = ℓ } \mathcal{H}_\ell=\operatorname{span}\{z^\alpha:|\alpha|=\ell\} H ℓ = span { z α : ∣ α ∣ = ℓ }
be the space of homogeneous holomorphic polynomials of degree ℓ \ell ℓ . Grouping the basis expansion by total degree, we obtain
f = ∑ ℓ = 0 ∞ f ℓ , f ℓ = ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ f , e α ⟩ e α ∈ H ℓ . f=\sum_{\ell=0}^{\infty}f_\ell,\qquad f_\ell=\sum_{|\alpha|=\ell}\langle f,e_\alpha\rangle e_\alpha\in\mathcal{H}_\ell. f = ℓ = 0 ∑ ∞ f ℓ , f ℓ = ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ f , e α ⟩ e α ∈ H ℓ .
The spaces H ℓ \mathcal{H}_\ell H ℓ (ℓ ∈ N 0 \ell\in\mathbb{N}_0 ℓ ∈ N 0 ) are pairwise orthogonal, and
∥ f − ∑ ℓ = 0 N f ℓ ∥ 2 2 = ∑ ∣ α ∣ > N ∣ ⟨ f , e α ⟩ ∣ 2 → 0 ( N → ∞ ) . \left\|f-\sum_{\ell=0}^{N}f_\ell\right\|_2^2=\sum_{|\alpha|>N}|\langle f,e_\alpha\rangle|^2\to0\qquad(N\to\infty). f − ℓ = 0 ∑ N f ℓ 2 2 = ∣ α ∣ > N ∑ ∣ ⟨ f , e α ⟩ ∣ 2 → 0 ( N → ∞ ) .
Consequently,
L a 2 ( B n ) = ⨁ ℓ = 0 ∞ H ℓ , ∥ f ∥ 2 2 = ∑ ℓ = 0 ∞ ∥ f ℓ ∥ 2 2 , L_a^2(\mathbb{B}_n)=\bigoplus_{\ell=0}^{\infty}\mathcal{H}_\ell,\qquad\|f\|_2^2=\sum_{\ell=0}^{\infty}\|f_\ell\|_2^2, L a 2 ( B n ) = ℓ = 0 ⨁ ∞ H ℓ , ∥ f ∥ 2 2 = ℓ = 0 ∑ ∞ ∥ f ℓ ∥ 2 2 ,
where the above direct sum is taken in the Hilbert-space sense. The dimension of H ℓ \mathcal{H}_\ell H ℓ equals the number of multi-indices α ∈ N 0 n \alpha\in\mathbb{N}_0^n α ∈ N 0 n satisfying ∣ α ∣ = ℓ |\alpha|=\ell ∣ α ∣ = ℓ . Thus
dim ( H ℓ ) = ( ℓ + n − 1 n − 1 ) . \dim(\mathcal{H}_\ell)=\binom{\ell+n-1}{n-1}. dim ( H ℓ ) = ( n − 1 ℓ + n − 1 ) .
where ( k j ) \binom{k}{j} ( j k ) stands for the binomial coefficient k ! j ! ( k − j ) ! \frac{k!}{j!(k-j)!} j ! ( k − j )! k ! . Similarly, counting the multi-indices with ∣ α ∣ ≤ N |\alpha| \le N ∣ α ∣ ≤ N gives
∑ ℓ = 0 N dim ( H ℓ ) = ( N + n n ) . \sum_{\ell=0}^{N} \dim(\mathcal{H}_{\ell}) = \binom{N+n}{n}. ℓ = 0 ∑ N dim ( H ℓ ) = ( n N + n ) .
For each N ∈ N 0 N \in\mathbb{N}_0 N ∈ N 0 , define Q N Q_N Q N on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) by
Q N f = ∑ ℓ = 0 N f ℓ = ∑ ∣ α ∣ ≤ N ⟨ f , e α ⟩ e α = ∑ ∣ α ∣ ≤ N ( e α ⊗ e α ) f , Q_N f = \sum_{\ell=0}^{N} f_{\ell} = \sum_{|\alpha|\le N} \langle f,e_{\alpha}\rangle e_{\alpha} = \sum_{|\alpha|\le N} (e_{\alpha}\otimes e_{\alpha})f, Q N f = ℓ = 0 ∑ N f ℓ = ∣ α ∣ ≤ N ∑ ⟨ f , e α ⟩ e α = ∣ α ∣ ≤ N ∑ ( e α ⊗ e α ) f ,
where e α ⊗ e α e_{\alpha}\otimes e_{\alpha} e α ⊗ e α denotes the rank-one operator given by ( e α ⊗ e α ) f = ⟨ f , e α ⟩ e α (e_{\alpha}\otimes e_{\alpha})f = \langle f,e_{\alpha}\rangle e_{\alpha} ( e α ⊗ e α ) f = ⟨ f , e α ⟩ e α . Then Q N Q_N Q N is the orthogonal projection from L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) onto the space of holomorphic polynomials of total degree at most N N N , namely H 0 ⊕ H 1 ⊕ ⋯ ⊕ H N \mathcal{H}_0\oplus\mathcal{H}_1\oplus\cdots\oplus\mathcal{H}_N H 0 ⊕ H 1 ⊕ ⋯ ⊕ H N . For each integer N ≥ 1 N\ge1 N ≥ 1 , define
Π N f = ∑ ℓ = N 2 N f ℓ = ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ f , e α ⟩ e α . \Pi_N f = \sum_{\ell=N}^{2N} f_{\ell} = \sum_{N\le|\alpha|\le2N} \langle f,e_{\alpha}\rangle e_{\alpha}. Π N f = ℓ = N ∑ 2 N f ℓ = N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ f , e α ⟩ e α .
Then Π N \Pi_N Π N is the orthogonal projection onto H N ⊕ H N + 1 ⊕ ⋯ ⊕ H 2 N \mathcal{H}_N\oplus\mathcal{H}_{N+1}\oplus\cdots\oplus\mathcal{H}_{2N} H N ⊕ H N + 1 ⊕ ⋯ ⊕ H 2 N . Setting D N = rank ( Π N ) D_N=\operatorname{rank}(\Pi_N) D N = rank ( Π N ) , we have
D N = ∑ ℓ = N 2 N dim ( H ℓ ) = ( 2 N + n n ) − ( N + n − 1 n ) = 2 n − 1 n ! N n + O ( N n − 1 ) ( N → ∞ ) . (4) \begin{aligned}
D_N &= \sum_{\ell=N}^{2N}\dim(\mathcal{H}_{\ell}) \\
&= \binom{2N+n}{n}-\binom{N+n-1}{n} \\
&= \frac{2^n-1}{n!}N^n+O(N^{n-1}) \qquad(N\to\infty). \tag*{(4)}
\end{aligned} D N = ℓ = N ∑ 2 N dim ( H ℓ ) = ( n 2 N + n ) − ( n N + n − 1 ) = n ! 2 n − 1 N n + O ( N n − 1 ) ( N → ∞ ) . (4)
The following lemma allows us to estimate the contribution of compact operators on the ranges of Π N \Pi_N Π N .
Lemma 2.1. Let C C C be a compact operator on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . Then
lim N → ∞ ∥ C Π N ∥ = 0. \lim_{N\to\infty}\|C\Pi_N\|=0. N → ∞ lim ∥ C Π N ∥ = 0.
Proof. For f = ∑ ℓ = 0 ∞ f ℓ ∈ L a 2 ( B n ) f=\sum_{\ell=0}^{\infty}f_{\ell}\in L_a^2(\mathbb{B}_n) f = ∑ ℓ = 0 ∞ f ℓ ∈ L a 2 ( B n ) , orthogonality gives
∥ Π N f ∥ 2 2 = ∑ ℓ = N 2 N ∥ f ℓ ∥ 2 2 ≤ ∑ ℓ = N ∞ ∥ f ℓ ∥ 2 2 → 0 ( N → ∞ ) . \|\Pi_N f\|_2^2=\sum_{\ell=N}^{2N}\|f_{\ell}\|_2^2\le\sum_{\ell=N}^{\infty}\|f_{\ell}\|_2^2\to0 \qquad(N\to\infty). ∥ Π N f ∥ 2 2 = ℓ = N ∑ 2 N ∥ f ℓ ∥ 2 2 ≤ ℓ = N ∑ ∞ ∥ f ℓ ∥ 2 2 → 0 ( N → ∞ ) .
We first consider a finite-rank operator F F F on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . Write
F f = ∑ j = 1 d ⟨ f , g j ⟩ h j , g j , h j ∈ L a 2 ( B n ) . Ff=\sum_{j=1}^{d}\langle f,g_j\rangle h_j,\qquad g_j,h_j\in L_a^2(\mathbb{B}_n). F f = j = 1 ∑ d ⟨ f , g j ⟩ h j , g j , h j ∈ L a 2 ( B n ) .
Since Π N \Pi_N Π N is self-adjoint, we have that
∥ F Π N f ∥ 2 = ∥ ∑ j = 1 d ⟨ f , Π N g j ⟩ h j ∥ 2 ≤ ∑ j = 1 d ∣ ⟨ f , Π N g j ⟩ ∣ ∥ h j ∥ 2 ≤ ∑ j = 1 d ∥ Π N g j ∥ 2 ∥ h j ∥ 2 \left\|F\Pi_N f\right\|_2
=\left\|\sum_{j=1}^{d}\langle f,\Pi_Ng_j\rangle h_j\right\|_2
\le\sum_{j=1}^{d}|\langle f,\Pi_Ng_j\rangle|\|h_j\|_2
\le\sum_{j=1}^{d}\|\Pi_Ng_j\|_2\|h_j\|_2 ∥ F Π N f ∥ 2 = j = 1 ∑ d ⟨ f , Π N g j ⟩ h j 2 ≤ j = 1 ∑ d ∣ ⟨ f , Π N g j ⟩ ∣∥ h j ∥ 2 ≤ j = 1 ∑ d ∥ Π N g j ∥ 2 ∥ h j ∥ 2
for every ∥ f ∥ 2 ≤ 1 \|f\|_2\le1 ∥ f ∥ 2 ≤ 1 . It follows that
∥ F Π N ∥ ≤ ∑ j = 1 d ∥ Π N g j ∥ 2 ∥ h j ∥ 2 → 0 ( N → ∞ ) . \|F\Pi_N\|\le\sum_{j=1}^{d}\|\Pi_Ng_j\|_2\|h_j\|_2\to0 \qquad(N\to\infty). ∥ F Π N ∥ ≤ j = 1 ∑ d ∥ Π N g j ∥ 2 ∥ h j ∥ 2 → 0 ( N → ∞ ) .
Given ε > 0 \varepsilon>0 ε > 0 , choose a finite-rank operator F F F such that ∥ C − F ∥ < ε \|C-F\|<\varepsilon ∥ C − F ∥ < ε . Using ∥ Π N ∥ = 1 \|\Pi_N\|=1 ∥ Π N ∥ = 1 for all N N N , we obtain
∥ C Π N ∥ ≤ ∥ ( C − F ) Π N ∥ + ∥ F Π N ∥ ≤ ∥ C − F ∥ + ∥ F Π N ∥ < ε + ∥ F Π N ∥ . \|C\Pi_N\|\le\|(C-F)\Pi_N\|+\|F\Pi_N\|\le\|C-F\|+\|F\Pi_N\|<\varepsilon+\|F\Pi_N\|. ∥ C Π N ∥ ≤ ∥ ( C − F ) Π N ∥ + ∥ F Π N ∥ ≤ ∥ C − F ∥ + ∥ F Π N ∥ < ε + ∥ F Π N ∥.
Since ε > 0 \varepsilon> 0 ε > 0 is arbitrary, keeping F F F fixed and letting N → ∞ N \to\infty N → ∞ gives
lim N → ∞ ∥ C Π N ∥ = 0 , \lim_{N \to\infty} \lVert C\Pi_N \rVert= 0, N → ∞ lim ∥ C Π N ∥ = 0 ,
as desired. □
Singular values of compact operators
Let K K K be a compact operator on a separable Hilbert space H \mathcal{H} H . Write the polar decomposition of K K K as K = U ∣ K ∣ K = U|K| K = U ∣ K ∣ , where ∣ K ∣ = ( K ∗ K ) 1 2 |K| = (K^{*}K)^{\frac{1}{2}} ∣ K ∣ = ( K ∗ K ) 2 1 and U U U is a partial isometry. Since ∣ K ∣ |K| ∣ K ∣ is positive and compact, there exists a sequence of real numbers { λ j } j ≥ 1 \{\lambda_j\}_{j \ge1} { λ j } j ≥ 1 such that
∣ K ∣ f = ∑ j ≥ 1 λ j ⟨ f , e j ⟩ e j , f ∈ H , |K|f = \sum_{j \ge1} \lambda_j \langle f,e_j\rangle e_j,\qquad f \in\mathcal{H}, ∣ K ∣ f = j ≥ 1 ∑ λ j ⟨ f , e j ⟩ e j , f ∈ H ,
where { e j } j ≥ 1 \{e_j\}_{j \ge1} { e j } j ≥ 1 is an orthonormal set of eigenvectors corresponding to the positive eigenvalues λ j \lambda_j λ j of ∣ K ∣ |K| ∣ K ∣ , listed in nonincreasing order and counted with multiplicity. The vectors g j = U e j g_j = Ue_j g j = U e j form an orthonormal set, and
K f = ∑ j ≥ 1 λ j ⟨ f , e j ⟩ g j , f ∈ H . (5) Kf = \sum_{j \ge1} \lambda_j \langle f,e_j\rangle g_j,\qquad f \in\mathcal{H}. \tag*{(5)} K f = j ≥ 1 ∑ λ j ⟨ f , e j ⟩ g j , f ∈ H . (5)
This is the canonical decomposition of K K K , and the numbers λ j \lambda_j λ j are called its nonzero singular values. Let s k ( K ) s_k(K) s k ( K ) denote the k k k -th singular value of K K K , with multiplicities included and the ordering
s 1 ( K ) ≥ s 2 ( K ) ≥ ⋯ ≥ 0. s_1(K) \ge s_2(K) \ge\cdots\ge0. s 1 ( K ) ≥ s 2 ( K ) ≥ ⋯ ≥ 0.
Taking adjoints in (5) gives
K ∗ f = ∑ j ≥ 1 λ j ⟨ f , g j ⟩ e j , f ∈ H , K^{*}f = \sum_{j \ge1} \lambda_j \langle f,g_j\rangle e_j,\qquad f \in\mathcal{H}, K ∗ f = j ≥ 1 ∑ λ j ⟨ f , g j ⟩ e j , f ∈ H ,
which is a singular-value decomposition of K ∗ K^{*} K ∗ . Therefore K K K and K ∗ K^{*} K ∗ have the same nonzero singular values, including multiplicities. Appending zeros when the rank is finite, we obtain
s k ( K ∗ ) = s k ( K ) , k ≥ 1. (6) s_k(K^{*}) = s_k(K),\qquad k \ge1. \tag*{(6)} s k ( K ∗ ) = s k ( K ) , k ≥ 1. (6)
In particular, if K K K is positive and compact, then K ∗ = K K^{*} = K K ∗ = K , and
∣ K ∣ = ( K ∗ K ) 1 2 = ( K 2 ) 1 2 = K . |K| = (K^{*}K)^{\frac{1}{2}} = (K^2)^{\frac{1}{2}} = K. ∣ K ∣ = ( K ∗ K ) 2 1 = ( K 2 ) 2 1 = K .
Consequently, the nonzero singular values of K K K are its positive eigenvalues, listed in nonincreasing order and counted with multiplicity. For more information on the singular values of compact operators, one can consult the book [24 ] .
The following lemma expresses the sum of the squared singular values of a compact operator in terms of its action on an orthonormal basis.
Lemma 2.2 ([24 Theorem 1.22] ). Let K K K be a compact operator on a separable Hilbert space H \mathcal{H} H , and let { e j : j ≥ 1 } \{e_j : j \ge1\} { e j : j ≥ 1 } be an orthonormal basis of H \mathcal{H} H . Then
∑ k = 1 ∞ [ s k ( K ) ] 2 = ∑ j = 1 ∞ ∥ K e j ∥ 2 . \sum_{k=1}^{\infty} [s_k(K)]^2 = \sum_{j=1}^{\infty} \lVert Ke_j\rVert^2. k = 1 ∑ ∞ [ s k ( K ) ] 2 = j = 1 ∑ ∞ ∥ K e j ∥ 2 .
We also need the following lemma to estimate the singular values of some Toeplitz operators on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) .
Lemma 2.3 ([24 Theorem 1.34] ). Let H 1 \mathcal{H}_1 H 1 and H 2 \mathcal{H}_2 H 2 be separable Hilbert spaces. Suppose K : H 1 → H 2 K : \mathcal{H}_1 \to\mathcal{H}_2 K : H 1 → H 2 is compact and { s j ( K ) } j ≥ 1 \{s_j(K)\}_{j \ge1} { s j ( K ) } j ≥ 1 is the singular value sequence of K K K . For each k ≥ 0 k \ge0 k ≥ 0 , we have
s k + 1 ( K ) = inf { ∥ K − F ∥ : F ∈ F k } . (7) s_{k+1}(K) = \inf\{\lVert K - F\rVert: F \in\mathcal{F}_k\}. \tag*{(7)} s k + 1 ( K ) = inf {∥ K − F ∥ : F ∈ F k } . (7) where F k \mathcal{F}_k F k is the set of all bounded linear operators from H 1 \mathcal{H}_1 H 1 to H 2 \mathcal{H}_2 H 2 with rank less than or equal to k k k .
From now on, when x x x is a real number, we shall use ⌊ x ⌋ \lfloor x\rfloor ⌊ x ⌋ to denote the greatest integer not exceeding x x x .
Lemma 2.5. Assume that each H j \mathcal{H}_j H j is a separable Hilbert space, where j = 0 , 1 , 2 , 3 j=0,1,2,3 j = 0 , 1 , 2 , 3 . Suppose that A : H 0 → H 1 A:\mathcal{H}_0\to\mathcal{H}_1 A : H 0 → H 1 and B : H 2 → H 3 B:\mathcal{H}_2\to\mathcal{H}_3 B : H 2 → H 3 are both bounded and linear, and C : H 1 → H 2 C:\mathcal{H}_1\to\mathcal{H}_2 C : H 1 → H 2 , K : H 1 → H 2 K:\mathcal{H}_1\to\mathcal{H}_2 K : H 1 → H 2 , K ′ : H 1 → H 2 K':\mathcal{H}_1\to\mathcal{H}_2 K ′ : H 1 → H 2 and K ′ ′ : H 2 → H 3 K'':\mathcal{H}_2\to\mathcal{H}_3 K ′′ : H 2 → H 3 are all compact. Then the following three assertions hold:
(a) For every integer k ≥ 1 k\ge1 k ≥ 1 ,
s 2 k − 1 ( C + K ′ ) ≤ s k ( C ) + s k ( K ′ ) (8) s_{2k-1}(C+K')\le s_k(C)+s_k(K') \tag*{(8)} s 2 k − 1 ( C + K ′ ) ≤ s k ( C ) + s k ( K ′ ) (8) and
s 2 k − 1 ( K ′ ′ K ) ≤ s k ( K ′ ′ ) s k ( K ) . (9) s_{2k-1}(K''K)\le s_k(K'')s_k(K). \tag*{(9)} s 2 k − 1 ( K ′′ K ) ≤ s k ( K ′′ ) s k ( K ) . (9) (b) For every integer k ≥ 1 k\ge1 k ≥ 1 ,
s k ( B K A ) ≤ ∥ A ∥ ∥ B ∥ s k ( K ) . (10) s_k(BKA)\le\lVert A\rVert\lVert B\rVert s_k(K). \tag*{(10)} s k ( B K A ) ≤ ∥ A ∥ ∥ B ∥ s k ( K ) . (10) (c) If
s k ( K ) = O ( k − γ ) ( k → ∞ ) s_k(K)=O(k^{-\gamma})\qquad(k\to\infty) s k ( K ) = O ( k − γ ) ( k → ∞ ) for some γ > 0 \gamma>0 γ > 0 , then
s k ( K ′ ′ K ) = o ( k − γ ) ( k → ∞ ) . (11) s_k(K''K)=o(k^{-\gamma})\qquad(k\to\infty). \tag*{(11)} s k ( K ′′ K ) = o ( k − γ ) ( k → ∞ ) . (11)
Proof. Inequalities (8) and (9) follow from [24 Corollary 1.35] immediately. We next prove (b).
For every operator F F F with rank ( F ) < k \operatorname{rank}(F)<k rank ( F ) < k , we have
rank ( B F A ) ≤ rank ( F ) < k . \operatorname{rank}(BFA)\le\operatorname{rank}(F)<k. rank ( B F A ) ≤ rank ( F ) < k .
Applying Lemma 2.3 to the compact operator B K A BKA B K A , we obtain
s k ( B K A ) ≤ ∥ B K A − B F A ∥ = ∥ B ( K − F ) A ∥ ≤ ∥ A ∥ ∥ B ∥ ∥ K − F ∥ . s_k(BKA)\le\lVert BKA-BFA\rVert=\lVert B(K-F)A\rVert\le\lVert A\rVert\lVert B\rVert\lVert K-F\rVert. s k ( B K A ) ≤ ∥ B K A − B F A ∥ = ∥ B ( K − F ) A ∥ ≤ ∥ A ∥ ∥ B ∥ ∥ K − F ∥ .
Taking the infimum over all such F F F gives (b).
It remains to prove (c). By (9) ,
s 2 k − 1 ( K ′ ′ K ) ≤ s k ( K ′ ′ ) s k ( K ) . s_{2k-1}(K''K)\le s_k(K'')s_k(K). s 2 k − 1 ( K ′′ K ) ≤ s k ( K ′′ ) s k ( K ) .
Since K ′ ′ K'' K ′′ is compact, s k ( K ′ ′ ) → 0 s_k(K'')\to0 s k ( K ′′ ) → 0 as k → ∞ k\to\infty k → ∞ . The assumption on K K K implies that k γ s k ( K ) k^\gamma s_k(K) k γ s k ( K ) is bounded for sufficiently large k k k . Hence
k γ s 2 k − 1 ( K ′ ′ K ) ≤ s k ( K ′ ′ ) [ k γ s k ( K ) ] → 0 ( k → ∞ ) . k^\gamma s_{2k-1}(K''K)\le s_k(K'')[k^\gamma s_k(K)]\to0\qquad(k\to\infty). k γ s 2 k − 1 ( K ′′ K ) ≤ s k ( K ′′ ) [ k γ s k ( K )] → 0 ( k → ∞ ) .
For an arbitrary integer l ≥ 1 l\ge1 l ≥ 1 , let
k = ⌊ l + 1 2 ⌋ . k=\left\lfloor\frac{l+1}{2}\right\rfloor. k = ⌊ 2 l + 1 ⌋ .
Then we have that 2 k − 1 ≤ l ≤ 2 k 2k-1\le l\le2k 2 k − 1 ≤ l ≤ 2 k and k → ∞ k\to\infty k → ∞ as l → ∞ l\to\infty l → ∞ . By the monotonicity of singular values,
l γ s l ( K ′ ′ K ) ≤ ( 2 k ) γ s 2 k − 1 ( K ′ ′ K ) ≤ 2 γ s k ( K ′ ′ ) [ k γ s k ( K ) ] → 0 ( l → ∞ ) . l^\gamma s_l(K''K)\le(2k)^\gamma s_{2k-1}(K''K)\le2^\gamma s_k(K'')[k^\gamma s_k(K)]\to0\qquad(l\to\infty). l γ s l ( K ′′ K ) ≤ ( 2 k ) γ s 2 k − 1 ( K ′′ K ) ≤ 2 γ s k ( K ′′ ) [ k γ s k ( K )] → 0 ( l → ∞ ) .
This proves (11) , to complete the proof of Lemma 2.5. □ \square □
Let K 1 , K 2 , ⋯ , K q K_1,K_2,\cdots,K_q K 1 , K 2 , ⋯ , K q be compact operators, where q q q is a fixed positive integer. Suppose that
s k ( K j ) = O ( k − γ j ) ( k → ∞ ) s_k(K_j)=O(k^{-\gamma_j}) \qquad(k\to\infty) s k ( K j ) = O ( k − γ j ) ( k → ∞ )
for some γ j > 0 \gamma_j>0 γ j > 0 and 1 ≤ j ≤ q 1\le j\le q 1 ≤ j ≤ q . Let γ = min 1 ≤ j ≤ q γ j \gamma=\min_{1\le j\le q}\gamma_j γ = min 1 ≤ j ≤ q γ j . For any integer l ≥ 1 l\ge1 l ≥ 1 , let
k = ⌊ l − 1 2 q − 1 ⌋ + 1. k=\left\lfloor\frac{l-1}{2^{q-1}}\right\rfloor+1. k = ⌊ 2 q − 1 l − 1 ⌋ + 1.
Then 2 q − 1 ( k − 1 ) + 1 ≤ l ≤ 2 q − 1 k 2^{q-1}(k-1)+1\le l\le2^{q-1}k 2 q − 1 ( k − 1 ) + 1 ≤ l ≤ 2 q − 1 k . Repeated application of (8) in Lemma 2.5 gives
s 2 q − 1 ( k − 1 ) + 1 ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) ≤ ∑ j = 1 q s k ( K j ) . s_{2^{q-1}(k-1)+1}(K_1+K_2+\cdots+K_q)\le\sum_{j=1}^{q}s_k(K_j). s 2 q − 1 ( k − 1 ) + 1 ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) ≤ j = 1 ∑ q s k ( K j ) .
As l ≤ 2 q − 1 k l\le2^{q-1}k l ≤ 2 q − 1 k , we have
l γ s l ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) ≤ ( 2 q − 1 k ) γ s 2 q − 1 ( k − 1 ) + 1 ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) l^\gamma s_l(K_1+K_2+\cdots+K_q)\le(2^{q-1}k)^\gamma s_{2^{q-1}(k-1)+1}(K_1+K_2+\cdots+K_q) l γ s l ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) ≤ ( 2 q − 1 k ) γ s 2 q − 1 ( k − 1 ) + 1 ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q )
≤ 2 γ ( q − 1 ) ∑ j = 1 q k γ s k ( K j ) = 2 γ ( q − 1 ) ∑ j = 1 q k γ − γ j [ k γ j s k ( K j ) ] . \begin{aligned}
\le2^{\gamma(q-1)}\sum_{j=1}^{q}k^\gamma s_k(K_j) \\
&=2^{\gamma(q-1)}\sum_{j=1}^{q}k^{\gamma-\gamma_j}[k^{\gamma_j}s_k(K_j)].
\end{aligned} ≤ 2 γ ( q − 1 ) j = 1 ∑ q k γ s k ( K j ) = 2 γ ( q − 1 ) j = 1 ∑ q k γ − γ j [ k γ j s k ( K j )] .
Therefore,
s l ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) = O ( l − γ ) ( l → ∞ ) . (12) s_l(K_1+K_2+\cdots+K_q)=O(l^{-\gamma}) \qquad(l\to\infty). \tag*{(12)} s l ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) = O ( l − γ ) ( l → ∞ ) . (12)
From the above discussion, we further obtain that
s l ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) = o ( l − γ ) ( l → ∞ ) (13) s_l(K_1+K_2+\cdots+K_q)=o(l^{-\gamma}) \qquad(l\to\infty) \tag*{(13)} s l ( K 1 + K 2 + ⋯ + K q ) = o ( l − γ ) ( l → ∞ ) (13)
if
s k ( K j ) = o ( k − γ j ) ( k → ∞ ) s_k(K_j)=o(k^{-\gamma_j}) \qquad(k\to\infty) s k ( K j ) = o ( k − γ j ) ( k → ∞ )
for every j j j .
We next consider the product
B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t , B_1B_2\cdots B_sK_1K_2\cdots K_t, B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ,
where B 1 , B 2 , ⋯ , B s B_1,B_2,\cdots,B_s B 1 , B 2 , ⋯ , B s are bounded, K 1 , K 2 ⋯ , K t K_1,K_2\cdots,K_t K 1 , K 2 ⋯ , K t are compact, and the domain and range of adjacent factors are compatible. Assume that
s k ( K j ) = O ( k − γ j ) ( k → ∞ ) s_k(K_j)=O(k^{-\gamma_j}) \qquad(k\to\infty) s k ( K j ) = O ( k − γ j ) ( k → ∞ )
and
γ j > 0 , 1 ≤ j ≤ t . \gamma_j>0,\qquad1\le j\le t. γ j > 0 , 1 ≤ j ≤ t .
Applying (10) and then repeatedly applying (9) , we obtain
s 2 t − 1 ( k − 1 ) + 1 ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) ≤ ( ∏ j = 1 s ∥ B j ∥ ) ∏ j = 1 t s k ( K j ) . s_{2^{t-1}(k-1)+1}(B_1B_2\cdots B_sK_1K_2\cdots K_t)
\le\left(\prod_{j=1}^{s}\lVert B_j\rVert\right)\prod_{j=1}^{t}s_k(K_j). s 2 t − 1 ( k − 1 ) + 1 ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) ≤ ( j = 1 ∏ s ∥ B j ∥ ) j = 1 ∏ t s k ( K j ) .
Similarly, for any integer l ≥ 1 l\ge1 l ≥ 1 , let
k = ⌊ l − 1 2 t − 1 ⌋ + 1. k=\left\lfloor\frac{l-1}{2^{t-1}}\right\rfloor+1. k = ⌊ 2 t − 1 l − 1 ⌋ + 1.
Then 2 t − 1 ( k − 1 ) + 1 ≤ l ≤ 2 t − 1 k 2^{t-1}(k-1)+1\le l\le2^{t-1}k 2 t − 1 ( k − 1 ) + 1 ≤ l ≤ 2 t − 1 k and
l γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t s l ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) ≤ 2 ( t − 1 ) ( γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t ) ( ∏ j = 1 s ∥ B j ∥ ) ∏ j = 1 t [ k γ j s k ( K j ) ] . l^{\gamma_1+\gamma_2+\cdots+\gamma_t}s_l(B_1B_2\cdots B_sK_1K_2\cdots K_t)
\le2^{(t-1)(\gamma_1+\gamma_2+\cdots+\gamma_t)}
\left(\prod_{j=1}^{s}\lVert B_j\rVert\right)
\prod_{j=1}^{t}[k^{\gamma_j}s_k(K_j)]. l γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t s l ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) ≤ 2 ( t − 1 ) ( γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t ) ( j = 1 ∏ s ∥ B j ∥ ) j = 1 ∏ t [ k γ j s k ( K j )] .
Since each factor k γ j s k ( K j ) k^{\gamma_j}s_k(K_j) k γ j s k ( K j ) is bounded for sufficiently large k k k , we have
s l ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) = O ( l − ( γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t ) ) ( l → ∞ ) . (14) s_l(B_1B_2\cdots B_sK_1K_2\cdots K_t)
=O(l^{-(\gamma_1+\gamma_2+\cdots+\gamma_t)}) \qquad(l\to\infty). \tag*{(14)} s l ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) = O ( l − ( γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t ) ) ( l → ∞ ) . (14)
If at least one K j K_j K j satisfies s k ( K j ) = o ( k − γ j ) s_k(K_j)=o(k^{-\gamma_j}) s k ( K j ) = o ( k − γ j ) , then the corresponding factor k γ j s k ( K j ) k^{\gamma_j}s_k(K_j) k γ j s k ( K j ) tends to zero. Consequently,
s l ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) = o ( l − ( γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t ) ) ( l → ∞ ) . (15) s_l(B_1B_2\cdots B_sK_1K_2\cdots K_t)
=o(l^{-(\gamma_1+\gamma_2+\cdots+\gamma_t)}) \qquad(l\to\infty). \tag*{(15)} s l ( B 1 B 2 ⋯ B s K 1 K 2 ⋯ K t ) = o ( l − ( γ 1 + γ 2 + ⋯ + γ t ) ) ( l → ∞ ) . (15)
The Laplacian in polar coordinates
In the sequel, we identify C n \mathbb{C}^{n} C n with R 2 n \mathbb{R}^{2n} R 2 n and write z j = x j + i y j z_j=x_j+iy_j z j = x j + i y j . Define the Euclidean Laplacian by
Δ u = ∑ j = 1 n ( ∂ 2 u ∂ x j 2 + ∂ 2 u ∂ y j 2 ) . \Delta u=\sum_{j=1}^{n}\left(\frac{\partial^{2}u}{\partial x_j^{2}}+\frac{\partial^{2}u}{\partial y_j^{2}}\right). Δ u = j = 1 ∑ n ( ∂ x j 2 ∂ 2 u + ∂ y j 2 ∂ 2 u ) .
A function u ∈ C 2 ( B n ) u\in C^{2}(\mathbb{B}_{n}) u ∈ C 2 ( B n ) (i.e., u u u is twice continuously differentiable on B n \mathbb{B}_{n} B n ) is harmonic if and only if Δ u = 0 \Delta u=0 Δ u = 0 on B n \mathbb{B}_{n} B n .
Note that each nonzero point in B n \mathbb{B}_{n} B n can be written as t ζ t\zeta tζ , where 0 < t < 1 0<t<1 0 < t < 1 and ζ ∈ S n \zeta\in\mathbb{S}_{n} ζ ∈ S n . For fixed t t t , the values u ( t ζ ) u(t\zeta) u ( tζ ) , with ζ ∈ S n \zeta\in\mathbb{S}_{n} ζ ∈ S n , define a function on the unit sphere. For fixed ζ \zeta ζ , varying t t t moves the point t ζ t\zeta tζ along the ray from the origin in direction ζ \zeta ζ . Accordingly, ∂ ∂ t u ( t ζ ) \frac{\partial}{\partial t}u(t\zeta) ∂ t ∂ u ( tζ ) and ∂ 2 ∂ t 2 u ( t ζ ) \frac{\partial^{2}}{\partial t^{2}}u(t\zeta) ∂ t 2 ∂ 2 u ( tζ ) are called the first and second radial derivatives of u u u , respectively.
The unit sphere S n \mathbb{S}_{n} S n carries the metric induced by the Euclidean metric. The Laplace–Beltrami operator is defined by
Δ S n u = div S n ( ∇ S n u ) . \Delta_{\mathbb{S}_{n}}u=\operatorname{div}_{\mathbb{S}_{n}}\left(\nabla_{\mathbb{S}_{n}}u\right). Δ S n u = div S n ( ∇ S n u ) .
where ∇ S n \nabla_{\mathbb{S}_{n}} ∇ S n is the gradient on the sphere and div S n \operatorname{div}_{\mathbb{S}_{n}} div S n is the divergence of a tangent vector field on the sphere. Equivalently, for u ∈ C 2 ( S n ) u\in C^{2}(\mathbb{S}_{n}) u ∈ C 2 ( S n ) , extend u u u to C n ∖ { 0 } \mathbb{C}^{n}\setminus\{0\} C n ∖ { 0 } by z ↦ u ( z ∣ z ∣ ) z\mapsto u\left(\frac{z}{|z|}\right) z ↦ u ( ∣ z ∣ z ) . Then the sphere Laplacian is given by
Δ S n u ( ζ ) = Δ [ u ( z ∣ z ∣ ) ] ∣ z = ζ , ζ ∈ S n . \Delta_{\mathbb{S}_{n}}u(\zeta)=\left.\Delta\left[u\left(\frac{z}{|z|}\right)\right]\right|_{z=\zeta},\qquad\zeta\in\mathbb{S}_{n}. Δ S n u ( ζ ) = Δ [ u ( ∣ z ∣ z ) ] z = ζ , ζ ∈ S n .
We recall the polar-coordinate formula for the Laplacian, stated below in our notation.
Lemma 2.6 ([14 Lemma 1.4.1] ). Let u ∈ C 2 ( B n ) u\in C^{2}(\mathbb{B}_{n}) u ∈ C 2 ( B n ) . For 0 < t < 1 0<t<1 0 < t < 1 and ζ ∈ S n \zeta\in\mathbb{S}_{n} ζ ∈ S n ,
Δ u ( t ζ ) = ∂ 2 ∂ t 2 u ( t ζ ) + 2 n − 1 t ∂ ∂ t u ( t ζ ) + 1 t 2 Δ S n u ( t ζ ) . \Delta u(t\zeta)=\frac{\partial^{2}}{\partial t^{2}}u(t\zeta)+\frac{2n-1}{t}\frac{\partial}{\partial t}u(t\zeta)+\frac{1}{t^{2}}\Delta_{\mathbb{S}_{n}}u(t\zeta). Δ u ( tζ ) = ∂ t 2 ∂ 2 u ( tζ ) + t 2 n − 1 ∂ t ∂ u ( tζ ) + t 2 1 Δ S n u ( tζ ) .
In particular, the above equation becomes
∂ 2 ∂ t 2 u ( t ζ ) + 2 n − 1 t ∂ ∂ t u ( t ζ ) + 1 t 2 Δ S n u ( t ζ ) = 0 \frac{\partial^{2}}{\partial t^{2}}u(t\zeta)+\frac{2n-1}{t}\frac{\partial}{\partial t}u(t\zeta)+\frac{1}{t^{2}}\Delta_{\mathbb{S}_{n}}u(t\zeta)=0 ∂ t 2 ∂ 2 u ( tζ ) + t 2 n − 1 ∂ t ∂ u ( tζ ) + t 2 1 Δ S n u ( tζ ) = 0
when u u u is harmonic on B n \mathbb{B}_{n} B n .
Singular-value estimates for Toeplitz products
In the following, we denote
ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 . \rho(z)=1-|z|^{2}. ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 .
In this section, we first compute the action of the Toeplitz operator T ρ T_{\rho} T ρ on the homogeneous spaces and estimate the singular values of T φ T_{\varphi} T φ with φ ∈ L ∞ ( B n ) \varphi\in L^{\infty}(\mathbb{B}_{n}) φ ∈ L ∞ ( B n ) ; then we use these estimates to reduce a finite Toeplitz product to a term of the form T ψ ( T ρ ) r T_{\psi}(T_{\rho})^{r} T ψ ( T ρ ) r ; finally, we show that this term cannot have singular values of order o ( k − 1 n ) o(k^{-\frac{1}{n}}) o ( k − n 1 ) when the boundary values of ψ \psi ψ are not identically zero.
Let us begin by studying the Toeplitz operator T ρ T_{\rho} T ρ .
Lemma 3.1. Let ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 \rho(z)=1-|z|^{2} ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 . The Toeplitz operator T ρ T_{\rho} T ρ is positive, injective and compact on L a 2 ( B n ) L^{2}_{a}(\mathbb{B}_{n}) L a 2 ( B n ) . Moreover, for ℓ ≥ 0 \ell\geq0 ℓ ≥ 0 we have
T ρ f ℓ = 1 ℓ + n + 1 f ℓ , f ℓ ∈ H ℓ . (16) T_{\rho}f_{\ell}=\frac{1}{\ell+n+1}f_{\ell},\qquad f_{\ell}\in\mathcal{H}_{\ell}. \tag*{(16)} T ρ f ℓ = ℓ + n + 1 1 f ℓ , f ℓ ∈ H ℓ . (16)
Proof. We first compute the action of T ρ T_{\rho} T ρ on each homogeneous space. If f ℓ ∈ H ℓ f_{\ell}\in\mathcal{H}_{\ell} f ℓ ∈ H ℓ , then
f ℓ ( z ) = ∑ ∣ α ∣ = ℓ c α z α . f_{\ell}(z)=\sum_{|\alpha|=\ell}c_{\alpha}z^{\alpha}. f ℓ ( z ) = ∣ α ∣ = ℓ ∑ c α z α .
Regarding f ℓ f_\ell f ℓ as the homogeneous polynomial defined on C n \mathbb{C}^n C n , we have
f ℓ ( t ζ ) = ∑ ∣ α ∣ = ℓ c α ( t ζ 1 ) α 1 ( t ζ 2 ) α 2 ⋯ ( t ζ n ) α n = ∑ ∣ α ∣ = ℓ c α t α 1 + α 2 + ⋯ + α n ζ α = t ℓ f ℓ ( ζ ) (17) \begin{aligned}
f_\ell(t\zeta) &= \sum_{|\alpha|=\ell} c_\alpha(t\zeta_1)^{\alpha_1}(t\zeta_2)^{\alpha_2}\cdots(t\zeta_n)^{\alpha_n} \\
&= \sum_{|\alpha|=\ell} c_\alpha t^{\alpha_1+\alpha_2+\cdots+\alpha_n}\zeta^\alpha\\
&= t^\ell f_\ell(\zeta) \tag*{(17)}
\end{aligned} f ℓ ( tζ ) = ∣ α ∣ = ℓ ∑ c α ( t ζ 1 ) α 1 ( t ζ 2 ) α 2 ⋯ ( t ζ n ) α n = ∣ α ∣ = ℓ ∑ c α t α 1 + α 2 + ⋯ + α n ζ α = t ℓ f ℓ ( ζ ) (17)
for any t ∈ C t\in\mathbb{C} t ∈ C and ζ = ( ζ 1 , ζ 2 , … , ζ n ) ∈ C n \zeta=(\zeta_1,\zeta_2,\ldots,\zeta_n)\in\mathbb{C}^n ζ = ( ζ 1 , ζ 2 , … , ζ n ) ∈ C n .
Let g j ∈ H j g_j\in H_j g j ∈ H j . Since P P P is the orthogonal projection onto L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) , we have
⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = ⟨ P ( ρ f ℓ ) , g j ⟩ = ⟨ ρ f ℓ , g j ⟩ = ∫ B n ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) f ℓ ( z ) g j ( z ) ‾ d V ( z ) . \langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle=\langle P(\rho f_\ell),g_j\rangle=\langle\rho f_\ell,g_j\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}(1-|z|^2)f_\ell(z)\overline{g_j(z)}\,dV(z). ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = ⟨ P ( ρ f ℓ ) , g j ⟩ = ⟨ ρ f ℓ , g j ⟩ = ∫ B n ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) f ℓ ( z ) g j ( z ) d V ( z ) .
For any θ ∈ R \theta\in\mathbb{R} θ ∈ R , it follows from (17) that
f ℓ ( e i θ ξ ) = e i ℓ θ f ℓ ( ξ ) , g j ( e i θ ξ ) ‾ = e − i j θ g j ( ξ ) ‾ . f_\ell(e^{i\theta}\xi)=e^{i\ell\theta}f_\ell(\xi),\qquad\overline{g_j(e^{i\theta}\xi)}=e^{-ij\theta}\overline{g_j(\xi)}. f ℓ ( e i θ ξ ) = e i ℓ θ f ℓ ( ξ ) , g j ( e i θ ξ ) = e − ij θ g j ( ξ ) .
Consequently, we have
⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = ∫ B n ( 1 − ∣ ξ ∣ 2 ) f ℓ ( e i θ ξ ) g j ( e i θ ξ ) ‾ d V ( ξ ) = e i ( ℓ − j ) θ ∫ B n ( 1 − ∣ ξ ∣ 2 ) f ℓ ( ξ ) g j ( ξ ) ‾ d V ( ξ ) = e i ( ℓ − j ) θ ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ . \begin{aligned}
\langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}(1-|\xi|^2)f_\ell(e^{i\theta}\xi)\overline{g_j(e^{i\theta}\xi)}\,dV(\xi) \\
&=e^{i(\ell-j)\theta}\int_{\mathbb{B}_n}(1-|\xi|^2)f_\ell(\xi)\overline{g_j(\xi)}\,dV(\xi) \\
&=e^{i(\ell-j)\theta}\langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle.
\end{aligned} ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = ∫ B n ( 1 − ∣ ξ ∣ 2 ) f ℓ ( e i θ ξ ) g j ( e i θ ξ ) d V ( ξ ) = e i ( ℓ − j ) θ ∫ B n ( 1 − ∣ ξ ∣ 2 ) f ℓ ( ξ ) g j ( ξ ) d V ( ξ ) = e i ( ℓ − j ) θ ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ .
If ℓ ≠ j \ell\ne j ℓ = j , then we take θ = π ∣ ℓ − j ∣ \theta=\frac{\pi}{|\ell-j|} θ = ∣ ℓ − j ∣ π to obtain that e i ( ℓ − j ) θ = − 1 e^{i(\ell-j)\theta}=-1 e i ( ℓ − j ) θ = − 1 , and hence
⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = − ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ . \langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle=-\langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle. ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = − ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ .
It follows that
⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = 0 , j ≠ ℓ . \langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle=0,\qquad j\ne\ell. ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = 0 , j = ℓ .
In the case of ℓ = j \ell=j ℓ = j , we have by the homogeneity that
f ℓ ( t ζ ) g ℓ ( t ζ ) ‾ = t 2 ℓ f ℓ ( ζ ) g ℓ ( ζ ) ‾ f_\ell(t\zeta)\overline{g_\ell(t\zeta)}=t^{2\ell}f_\ell(\zeta)\overline{g_\ell(\zeta)} f ℓ ( tζ ) g ℓ ( tζ ) = t 2 ℓ f ℓ ( ζ ) g ℓ ( ζ )
for 0 < t < 1 0<t<1 0 < t < 1 and ζ ∈ S n \zeta\in\mathbb{S}_n ζ ∈ S n . Using (1) , we obtain
⟨ T ρ f ℓ , g ℓ ⟩ = ∫ B n ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) f ℓ ( z ) g ℓ ( z ) ‾ d V ( z ) = 2 n ( ∫ 0 1 ( 1 − t 2 ) t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ) ( ∫ S n f ℓ ( ζ ) g ℓ ( ζ ) ‾ d σ ( ζ ) ) \begin{aligned}
\langle T_\rho f_\ell,g_\ell\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}(1-|z|^2)f_\ell(z)\overline{g_\ell(z)}\,dV(z) \\
&=2n\left(\int_0^1(1-t^2)t^{2\ell+2n-1}\,dt\right)\left(\int_{\mathbb{S}_n}f_\ell(\zeta)\overline{g_\ell(\zeta)}\,d\sigma(\zeta)\right)
\end{aligned} ⟨ T ρ f ℓ , g ℓ ⟩ = ∫ B n ( 1 − ∣ z ∣ 2 ) f ℓ ( z ) g ℓ ( z ) d V ( z ) = 2 n ( ∫ 0 1 ( 1 − t 2 ) t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ) ( ∫ S n f ℓ ( ζ ) g ℓ ( ζ ) d σ ( ζ ) )
and
⟨ f ℓ , g ℓ ⟩ = 2 n ( ∫ 0 1 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ) ( ∫ S n f ℓ ( ζ ) g ℓ ( ζ ) ‾ d σ ( ζ ) ) . \langle f_\ell,g_\ell\rangle=2n\left(\int_0^1t^{2\ell+2n-1}\,dt\right)\left(\int_{\mathbb{S}_n}f_\ell(\zeta)\overline{g_\ell(\zeta)}\,d\sigma(\zeta)\right). ⟨ f ℓ , g ℓ ⟩ = 2 n ( ∫ 0 1 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ) ( ∫ S n f ℓ ( ζ ) g ℓ ( ζ ) d σ ( ζ ) ) .
Since
∫ 0 1 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t = 1 2 ( ℓ + n ) \int_0^1t^{2\ell+2n-1}\,dt=\frac{1}{2(\ell+n)} ∫ 0 1 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t = 2 ( ℓ + n ) 1
and
∫ 0 1 ( 1 − t 2 ) t 2 ℓ + 2 n − 1 d t = 1 2 ( ℓ + n ) ( ℓ + n + 1 ) , \int_0^1(1-t^2)t^{2\ell+2n-1}\,dt=\frac{1}{2(\ell+n)(\ell+n+1)}, ∫ 0 1 ( 1 − t 2 ) t 2 ℓ + 2 n − 1 d t = 2 ( ℓ + n ) ( ℓ + n + 1 ) 1 ,
we obtain that
⟨ T ρ f ℓ , g ℓ ⟩ = 1 ℓ + n + 1 ⟨ f ℓ , g ℓ ⟩ \langle T_\rho f_\ell,g_\ell\rangle=\frac{1}{\ell+n+1}\langle f_\ell,g_\ell\rangle ⟨ T ρ f ℓ , g ℓ ⟩ = ℓ + n + 1 1 ⟨ f ℓ , g ℓ ⟩
and
⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = { 1 ℓ + n + 1 ⟨ f ℓ , g j ⟩ , j = ℓ , 0 , j ≠ ℓ . \langle T_\rho f_\ell,g_j\rangle=
\begin{cases}
\frac{1}{\ell+n+1}\langle f_\ell,g_j\rangle, & j=\ell,\\
0, & j\ne\ell.
\end{cases} ⟨ T ρ f ℓ , g j ⟩ = { ℓ + n + 1 1 ⟨ f ℓ , g j ⟩ , 0 , j = ℓ , j = ℓ .
Since f ℓ f_{\ell} f ℓ is orthogonal to g j g_j g j for ℓ ≠ j \ell\ne j ℓ = j and the spaces of homogeneous polynomials span a dense subspace, this proves (16) .
For every f ∈ L a 2 ( B n ) f \in L_a^2(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) ,
⟨ T ρ f , f ⟩ = ∫ B n ρ ( z ) ∣ f ( z ) ∣ 2 d V ( z ) ≥ 0. \langle T_\rho f,f\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}\rho(z)|f(z)|^2\,dV(z)\ge0. ⟨ T ρ f , f ⟩ = ∫ B n ρ ( z ) ∣ f ( z ) ∣ 2 d V ( z ) ≥ 0.
Thus T ρ T_\rho T ρ is positive. If T ρ f = 0 T_\rho f=0 T ρ f = 0 , then this integral is zero. Since ρ > 0 \rho>0 ρ > 0 on B n \mathbb{B}_n B n , it follows that f = 0 f=0 f = 0 . Hence T ρ T_\rho T ρ is injective on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . Finally, T ρ T_\rho T ρ is diagonal with respect to the orthonormal basis { e α } α ∈ N n \{e_\alpha\}_{\alpha\in\mathbb{N}^n} { e α } α ∈ N n of this space. Each homogeneous space is finite dimensional, and the diagonal entries tend to zero as ∣ α ∣ → ∞ |\alpha|\to\infty ∣ α ∣ → ∞ . Thus, we have that T ρ T_\rho T ρ is compact on L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) . □
The next proposition gives the asymptotic estimate for the singular values of the Toeplitz operators T ρ T_\rho T ρ and T ρ φ T_{\rho\varphi} T ρφ with φ ∈ L ∞ ( B n ) \varphi\in L^\infty(\mathbb{B}_n) φ ∈ L ∞ ( B n ) .
Proposition 3.2. Let ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 \rho(z)=1-|z|^2 ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 . We have
s k ( T ρ ) = O ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_\rho)=O\left(k^{-\frac{1}{n}}\right)\qquad(k\to\infty). s k ( T ρ ) = O ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) . Moreover, for every φ ∈ L ∞ ( B n ) \varphi\in L^\infty(\mathbb{B}_n) φ ∈ L ∞ ( B n ) , the Toeplitz operator T ρ φ T_{\rho\varphi} T ρφ is compact and
s k ( T ρ φ ) = O ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_{\rho\varphi})=O\left(k^{-\frac{1}{n}}\right)\qquad(k\to\infty). s k ( T ρφ ) = O ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Proof. By Lemma 3.1, T ρ T_\rho T ρ is positive and compact. Its singular values are therefore its positive eigenvalues. Then (16) shows that the eigenvalue
1 ℓ + n + 1 \frac{1}{\ell+n+1} ℓ + n + 1 1
has multiplicity dim ( H ℓ ) \dim(\mathcal{H}_\ell) dim ( H ℓ ) . We first count the eigenvalues contributed by the homogeneous spaces. Using the identity
( j + n − 1 n − 1 ) = ( j + n n ) − ( j + n − 1 n ) \binom{j+n-1}{n-1}=\binom{j+n}{n}-\binom{j+n-1}{n} ( n − 1 j + n − 1 ) = ( n j + n ) − ( n j + n − 1 )
and summing over 0 ≤ j ≤ ℓ 0\le j\le\ell 0 ≤ j ≤ ℓ , we obtain
∑ j = 0 ℓ dim ( H j ) = ∑ j = 0 ℓ [ ( j + n n ) − ( j + n − 1 n ) ] = ( ℓ + n n ) , \sum_{j=0}^{\ell}\dim(\mathcal{H}_j)=\sum_{j=0}^{\ell}\left[\binom{j+n}{n}-\binom{j+n-1}{n}\right]=\binom{\ell+n}{n}, j = 0 ∑ ℓ dim ( H j ) = j = 0 ∑ ℓ [ ( n j + n ) − ( n j + n − 1 ) ] = ( n ℓ + n ) ,
where we adopt the convention that ( n − 1 n ) = 0 \binom{n-1}{n}=0 ( n n − 1 ) = 0 . Similarly,
∑ j = 0 ℓ − 1 dim ( H j ) = ( ℓ + n − 1 n ) . \sum_{j=0}^{\ell-1}\dim(\mathcal{H}_j)=\binom{\ell+n-1}{n}. j = 0 ∑ ℓ − 1 dim ( H j ) = ( n ℓ + n − 1 ) .
Thus, for each k ≥ 1 k\ge1 k ≥ 1 , there is a unique integer ℓ k ≥ 0 \ell_k\ge0 ℓ k ≥ 0 such that
( ℓ k + n − 1 n ) < k ≤ ( ℓ k + n n ) < ( ℓ k + n + 1 ) n n ! . (18) \binom{\ell_k+n-1}{n}<k\le\binom{\ell_k+n}{n}<\frac{(\ell_k+n+1)^n}{n!}. \tag*{(18)} ( n ℓ k + n − 1 ) < k ≤ ( n ℓ k + n ) < n ! ( ℓ k + n + 1 ) n . (18)
The first inequality says that the eigenvalues contributed by degrees below ℓ k \ell_k ℓ k occupy fewer than k k k positions, and the second inequality says that including degree ℓ k \ell_k ℓ k reaches the k k k -th position. Therefore, by (18) we have that ℓ k → ∞ \ell_k\to\infty ℓ k → ∞ as k → ∞ k\to\infty k → ∞ , and
s k ( T ρ ) = 1 ℓ k + n + 1 . (19) s_k(T_\rho)=\frac{1}{\ell_k+n+1}. \tag*{(19)} s k ( T ρ ) = ℓ k + n + 1 1 . (19)
For ℓ k ≥ 1 \ell_k\ge1 ℓ k ≥ 1 , expanding the binomial coefficients and dividing by ℓ k n \ell_k^n ℓ k n , we obtain
1 n ! ∏ j = 0 n − 1 ( 1 + j ℓ k ) < k ℓ k n ≤ 1 n ! ∏ j = 1 n ( 1 + j ℓ k ) , \frac{1}{n!}\prod_{j=0}^{n-1}\left(1+\frac{j}{\ell_k}\right)<\frac{k}{\ell_k^n}\le\frac{1}{n!}\prod_{j=1}^{n}\left(1+\frac{j}{\ell_k}\right), n ! 1 j = 0 ∏ n − 1 ( 1 + ℓ k j ) < ℓ k n k ≤ n ! 1 j = 1 ∏ n ( 1 + ℓ k j ) ,
which gives
lim k → ∞ k ℓ k n = lim k → ∞ 1 n ! ∏ j = 0 n − 1 ( 1 + j ℓ k ) = lim k → ∞ 1 n ! ∏ j = 1 n ( 1 + j ℓ k ) = 1 n ! . (20) \lim_{k\to\infty}\frac{k}{\ell_k^n}=\lim_{k\to\infty}\frac{1}{n!}\prod_{j=0}^{n-1}\left(1+\frac{j}{\ell_k}\right)=\lim_{k\to\infty}\frac{1}{n!}\prod_{j=1}^{n}\left(1+\frac{j}{\ell_k}\right)=\frac{1}{n!}. \tag*{(20)} k → ∞ lim ℓ k n k = k → ∞ lim n ! 1 j = 0 ∏ n − 1 ( 1 + ℓ k j ) = k → ∞ lim n ! 1 j = 1 ∏ n ( 1 + ℓ k j ) = n ! 1 . (20)
Using (19) , we conclude that
lim k → ∞ k 1 n s k ( T ρ ) = lim k → ∞ k 1 n ℓ k + n + 1 = lim k → ∞ ( k ℓ k n ) 1 n ℓ k ℓ k + n + 1 = ( n ! ) − 1 n . \lim_{k\to\infty} k^{\frac{1}{n}}s_k(T_{\rho})=\lim_{k\to\infty}\frac{k^{\frac{1}{n}}}{\ell_k+n+1}=\lim_{k\to\infty}\left(\frac{k}{\ell_k^n}\right)^{\frac{1}{n}}\frac{\ell_k}{\ell_k+n+1}=(n!)^{-\frac{1}{n}}. k → ∞ lim k n 1 s k ( T ρ ) = k → ∞ lim ℓ k + n + 1 k n 1 = k → ∞ lim ( ℓ k n k ) n 1 ℓ k + n + 1 ℓ k = ( n ! ) − n 1 .
We next estimate s k ( T ρ φ ) s_k(T_{\rho\varphi}) s k ( T ρφ ) . For f ℓ ∈ H ℓ f_{\ell}\in\mathcal{H}_{\ell} f ℓ ∈ H ℓ , the polar integration formula gives
∥ f ℓ ∥ 2 2 = 2 n ∫ 0 1 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = n ℓ + n ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) . \|f_{\ell}\|_2^2=2n\int_0^1t^{2\ell+2n-1}\,dt\int_{\mathbb{S}_n}|f_{\ell}(\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta)=\frac{n}{\ell+n}\int_{\mathbb{S}_n}|f_{\ell}(\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta). ∥ f ℓ ∥ 2 2 = 2 n ∫ 0 1 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = ℓ + n n ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) .
and
∥ ρ f ℓ ∥ 2 2 = 2 n ∫ 0 1 ( 1 − t 2 ) 2 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = 2 n [ 1 2 ( ℓ + n ) − 2 2 ( ℓ + n + 1 ) + 1 2 ( ℓ + n + 2 ) ] ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = 2 ( ℓ + n ) ( ℓ + n + 1 ) ( ℓ + n + 2 ) ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = 2 ( ℓ + n + 1 ) ( ℓ + n + 2 ) ∥ f ℓ ∥ 2 2 . \begin{aligned}
\|\rho f_{\ell}\|_2^2
&=2n\int_0^1(1-t^2)^2t^{2\ell+2n-1}\,dt\int_{\mathbb{S}_n}|f_{\ell}(\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta)\\
&=2n\left[\frac{1}{2(\ell+n)}-\frac{2}{2(\ell+n+1)}+\frac{1}{2(\ell+n+2)}\right]\int_{\mathbb{S}_n}|f_{\ell}(\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta)\\
&=\frac{2}{(\ell+n)(\ell+n+1)(\ell+n+2)}\int_{\mathbb{S}_n}|f_{\ell}(\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta)\\
&=\frac{2}{(\ell+n+1)(\ell+n+2)}\|f_{\ell}\|_2^2.
\end{aligned} ∥ ρ f ℓ ∥ 2 2 = 2 n ∫ 0 1 ( 1 − t 2 ) 2 t 2 ℓ + 2 n − 1 d t ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = 2 n [ 2 ( ℓ + n ) 1 − 2 ( ℓ + n + 1 ) 2 + 2 ( ℓ + n + 2 ) 1 ] ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = ( ℓ + n ) ( ℓ + n + 1 ) ( ℓ + n + 2 ) 2 ∫ S n ∣ f ℓ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) = ( ℓ + n + 1 ) ( ℓ + n + 2 ) 2 ∥ f ℓ ∥ 2 2 .
Combining this with (16) yields
∥ ρ f ℓ ∥ 2 2 ≤ 2 ( ℓ + n + 1 ) 2 ∥ f ℓ ∥ 2 2 = 2 ∥ T ρ f ℓ ∥ 2 2 . (21) \|\rho f_{\ell}\|_2^2\leq\frac{2}{(\ell+n+1)^2}\|f_{\ell}\|_2^2=2\|T_{\rho}f_{\ell}\|_2^2. \tag*{(21)} ∥ ρ f ℓ ∥ 2 2 ≤ ( ℓ + n + 1 ) 2 2 ∥ f ℓ ∥ 2 2 = 2∥ T ρ f ℓ ∥ 2 2 . (21)
To extend (3.5) to an arbitrary function in L a 2 ( B n ) L_a^2(\mathbb{B}_n) L a 2 ( B n ) , we first verify that the functions ρ f ℓ \rho f_{\ell} ρ f ℓ (ℓ ∈ N 0 \ell\in\mathbb{N}_0 ℓ ∈ N 0 ) are pairwise orthogonal in L 2 ( B n ) L^2(\mathbb{B}_n) L 2 ( B n ) . If ℓ ≠ j \ell\ne j ℓ = j , the substitution z = e i θ w z=e^{i\theta}w z = e i θ w with θ ∈ R \theta\in\mathbb{R} θ ∈ R gives
⟨ ρ f ℓ , ρ f j ⟩ = ∫ B n ρ ( z ) 2 f ℓ ( z ) f j ( z ) ‾ d V ( z ) = e i ( ℓ − j ) θ ∫ B n ρ ( w ) 2 f ℓ ( w ) f j ( w ) ‾ d V ( w ) . \langle\rho f_{\ell},\rho f_j\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}\rho(z)^2f_{\ell}(z)\overline{f_j(z)}\,dV(z)
=e^{i(\ell-j)\theta}\int_{\mathbb{B}_n}\rho(w)^2f_{\ell}(w)\overline{f_j(w)}\,dV(w). ⟨ ρ f ℓ , ρ f j ⟩ = ∫ B n ρ ( z ) 2 f ℓ ( z ) f j ( z ) d V ( z ) = e i ( ℓ − j ) θ ∫ B n ρ ( w ) 2 f ℓ ( w ) f j ( w ) d V ( w ) .
Choosing θ \theta θ so that e i ( ℓ − j ) θ = − 1 e^{i(\ell-j)\theta}=-1 e i ( ℓ − j ) θ = − 1 shows that this inner product is zero, as desired.
Letting
f = ∑ ℓ = 0 ∞ f ℓ ∈ L a 2 ( B n ) , f=\sum_{\ell=0}^{\infty}f_{\ell}\in L_a^2(\mathbb{B}_n), f = ℓ = 0 ∑ ∞ f ℓ ∈ L a 2 ( B n ) ,
it follows from (3.5) that
∥ ρ f ∥ 2 2 = ∑ ℓ = 0 ∞ ∥ ρ f ℓ ∥ 2 2 ≤ 2 ∑ ℓ = 0 ∞ ∥ f ℓ ∥ 2 2 ( ℓ + n + 1 ) 2 = 2 ∥ T ρ f ∥ 2 2 . (22) \|\rho f\|_2^2=\sum_{\ell=0}^{\infty}\|\rho f_{\ell}\|_2^2\leq2\sum_{\ell=0}^{\infty}\frac{\|f_{\ell}\|_2^2}{(\ell+n+1)^2}=2\|T_{\rho}f\|_2^2. \tag*{(22)} ∥ ρ f ∥ 2 2 = ℓ = 0 ∑ ∞ ∥ ρ f ℓ ∥ 2 2 ≤ 2 ℓ = 0 ∑ ∞ ( ℓ + n + 1 ) 2 ∥ f ℓ ∥ 2 2 = 2∥ T ρ f ∥ 2 2 . (22)
Consequently,
∥ T ρ φ f ∥ 2 ≤ ∥ ρ φ f ∥ 2 ≤ ∥ φ ∥ ∞ ∥ ρ f ∥ 2 ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ ∥ T ρ f ∥ 2 (23) \|T_{\rho\varphi}f\|_2\leq\|\rho\varphi f\|_2\leq\|\varphi\|_{\infty}\|\rho f\|_2\leq\sqrt{2}\|\varphi\|_{\infty}\|T_{\rho}f\|_2 \tag*{(23)} ∥ T ρφ f ∥ 2 ≤ ∥ ρφ f ∥ 2 ≤ ∥ φ ∥ ∞ ∥ ρ f ∥ 2 ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ ∥ T ρ f ∥ 2 (23)
for every φ ∈ L ∞ ( B n ) \varphi\in L^{\infty}(\mathbb{B}_n) φ ∈ L ∞ ( B n ) and f ∈ L a 2 ( B n ) f\in L_a^2(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) .
Next, we use this estimate to construct finite-rank approximations to T ρ φ T_{\rho\varphi} T ρφ . For ℓ ≥ 0 \ell\geq0 ℓ ≥ 0 , define
F ℓ f = T ρ φ ( ∑ j = 0 ℓ − 1 f j ) , f = ∑ j = 0 ∞ f j , F_{\ell}f=T_{\rho\varphi}\left(\sum_{j=0}^{\ell-1}f_j\right),\qquad f=\sum_{j=0}^{\infty}f_j, F ℓ f = T ρφ ( j = 0 ∑ ℓ − 1 f j ) , f = j = 0 ∑ ∞ f j ,
where F 0 = 0 F_0=0 F 0 = 0 . The range of F ℓ F_{\ell} F ℓ is contained in
T ρ φ ( H 0 ⊕ H 1 ⊕ ⋯ ⊕ H ℓ − 1 ) . T_{\rho\varphi}(\mathcal{H}_0\oplus\mathcal{H}_1\oplus\cdots\oplus\mathcal{H}_{\ell-1}). T ρφ ( H 0 ⊕ H 1 ⊕ ⋯ ⊕ H ℓ − 1 ) .
The dimension of this image cannot exceed that of its domain. Hence, we have
rank ( F ℓ ) ≤ ∑ j = 0 ℓ − 1 dim ( H j ) = ( ℓ + n − 1 n ) . (24) \operatorname{rank}(F_{\ell})\leq\sum_{j=0}^{\ell-1}\dim(\mathcal{H}_j)=\binom{\ell+n-1}{n}. \tag*{(24)} rank ( F ℓ ) ≤ j = 0 ∑ ℓ − 1 dim ( H j ) = ( n ℓ + n − 1 ) . (24)
Applying (23) , we obtain
∥ ( T ρ φ − F ℓ ) f ∥ 2 2 = ∥ T ρ φ ( ∑ j = ℓ ∞ f j ) ∥ 2 2 ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ 2 ∥ T ρ ( ∑ j = ℓ ∞ f j ) ∥ 2 2 = 2 ∥ φ ∥ ∞ 2 ∑ j = ℓ ∞ ∥ f j ∥ 2 2 ( j + n + 1 ) 2 ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ 2 ( ℓ + n + 1 ) 2 ∥ f ∥ 2 2 . \begin{aligned}
\left\lVert(T_{\rho\varphi}-F_{\ell})f\right\rVert_{2}^{2}
=
\left\lVert T_{\rho\varphi}\left(\sum_{j=\ell}^{\infty}f_j\right)\right\rVert_{2}^{2}
\leq2\lVert\varphi\rVert_{\infty}^{2}\left\lVert T_{\rho}\left(\sum_{j=\ell}^{\infty}f_j\right)\right\rVert_{2}^{2} \\
&=2\lVert\varphi\rVert_{\infty}^{2}\sum_{j=\ell}^{\infty}\frac{\lVert f_j\rVert_{2}^{2}}{(j+n+1)^{2}}
\leq\frac{2\lVert\varphi\rVert_{\infty}^{2}}{(\ell+n+1)^{2}}\lVert f\rVert_{2}^{2}.
\end{aligned} ∥ ( T ρφ − F ℓ ) f ∥ 2 2 = T ρφ j = ℓ ∑ ∞ f j 2 2 ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ 2 T ρ j = ℓ ∑ ∞ f j 2 2 = 2 ∥ φ ∥ ∞ 2 j = ℓ ∑ ∞ ( j + n + 1 ) 2 ∥ f j ∥ 2 2 ≤ ( ℓ + n + 1 ) 2 2 ∥ φ ∥ ∞ 2 ∥ f ∥ 2 2 .
Consequently,
∥ T ρ φ − F ℓ ∥ ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ ℓ + n + 1 . \lVert T_{\rho\varphi}-F_{\ell}\rVert\leq\frac{\sqrt{2}\lVert\varphi\rVert_{\infty}}{\ell+n+1}. ∥ T ρφ − F ℓ ∥ ≤ ℓ + n + 1 2 ∥ φ ∥ ∞ .
The right-hand side tends to zero as ℓ → ∞ \ell\to\infty ℓ → ∞ . Hence T ρ φ T_{\rho\varphi} T ρφ is compact. Given k ≥ 1 k\geq1 k ≥ 1 , choose ℓ k \ell_k ℓ k from (18) . Then (24) gives rank ( F ℓ k ) < k \operatorname{rank}(F_{\ell_k})<k rank ( F ℓ k ) < k . By (19) and Lemma 2.3, we have
s k ( T ρ φ ) ≤ ∥ T ρ φ − F ℓ k ∥ ≤ 2 ∥ φ ∥ ∞ ℓ k + n + 1 = 2 ∥ φ ∥ ∞ s k ( T ρ ) ≤ 2 ( n ! ) − 1 n ∥ φ ∥ ∞ k − 1 n , s_k(T_{\rho\varphi})\leq\lVert T_{\rho\varphi}-F_{\ell_k}\rVert\leq\frac{\sqrt{2}\lVert\varphi\rVert_{\infty}}{\ell_k+n+1}=\sqrt{2}\lVert\varphi\rVert_{\infty}s_k(T_\rho)\leq\sqrt{2}(n!)^{-\frac{1}{n}}\lVert\varphi\rVert_{\infty}k^{-\frac{1}{n}}, s k ( T ρφ ) ≤ ∥ T ρφ − F ℓ k ∥ ≤ ℓ k + n + 1 2 ∥ φ ∥ ∞ = 2 ∥ φ ∥ ∞ s k ( T ρ ) ≤ 2 ( n ! ) − n 1 ∥ φ ∥ ∞ k − n 1 ,
as desired. This completes the proof.
In the following, we turn to the estimation of the singular values of the semi-commutator T ρ φ − T φ T ρ T_{\rho\varphi}-T_\varphi T_\rho T ρφ − T φ T ρ and the commutator T ρ T φ − T φ T ρ T_\rho T_\varphi-T_\varphi T_\rho T ρ T φ − T φ T ρ .
Lemma 3.3. Let φ ∈ C ( B ‾ n ) \varphi\in C(\overline{\mathbb{B}}_n) φ ∈ C ( B n ) . Then
s k ( T ρ φ − T φ T ρ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) , s_k(T_{\rho\varphi}-T_\varphi T_\rho)=o(k^{-\frac{1}{n}})\qquad(k\to\infty), s k ( T ρφ − T φ T ρ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) , and
s k ( T ρ T φ − T φ T ρ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_\rho T_\varphi-T_\varphi T_\rho)=o(k^{-\frac{1}{n}})\qquad(k\to\infty). s k ( T ρ T φ − T φ T ρ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Proof. We first estimate the singular values of the Hankel operator H ρ H_\rho H ρ . By (22) , we have
∥ H ρ f ∥ 2 = ∥ ( I − P ) ( ρ f ) ∥ 2 ≤ ∥ ρ f ∥ 2 ≤ 2 ∥ T ρ f ∥ 2 , f ∈ L a 2 ( B n ) . \lVert H_\rho f\rVert_2=\lVert(I-P)(\rho f)\rVert_2\leq\lVert\rho f\rVert_2\leq\sqrt{2}\lVert T_\rho f\rVert_2,\qquad f\in L_a^2(\mathbb{B}_n). ∥ H ρ f ∥ 2 = ∥( I − P ) ( ρ f ) ∥ 2 ≤ ∥ ρ f ∥ 2 ≤ 2 ∥ T ρ f ∥ 2 , f ∈ L a 2 ( B n ) .
Applying this inequality to ( I − Q N ) f (I-Q_N)f ( I − Q N ) f , we obtain
∥ H ρ ( I − Q N ) f ∥ 2 2 ≤ 2 ∥ T ρ ( I − Q N ) f ∥ 2 2 = 2 ∑ ℓ = N + 1 ∞ ∥ f ℓ ∥ 2 2 ( ℓ + n + 1 ) 2 ≤ 2 ( N + n + 2 ) 2 ∥ f ∥ 2 2 . \lVert H_\rho(I-Q_N)f\rVert_2^2\leq2\lVert T_\rho(I-Q_N)f\rVert_2^2
=2\sum_{\ell=N+1}^{\infty}\frac{\lVert f_\ell\rVert_2^2}{(\ell+n+1)^2}
\leq\frac{2}{(N+n+2)^2}\lVert f\rVert_2^2. ∥ H ρ ( I − Q N ) f ∥ 2 2 ≤ 2 ∥ T ρ ( I − Q N ) f ∥ 2 2 = 2 ℓ = N + 1 ∑ ∞ ( ℓ + n + 1 ) 2 ∥ f ℓ ∥ 2 2 ≤ ( N + n + 2 ) 2 2 ∥ f ∥ 2 2 .
Hence
∥ H ρ − H ρ Q N ∥ ≤ 2 N + n + 2 \lVert H_\rho-H_\rho Q_N\rVert\leq\frac{\sqrt{2}}{N+n+2} ∥ H ρ − H ρ Q N ∥ ≤ N + n + 2 2
and
rank ( H ρ Q N ) ≤ rank ( Q N ) = ∑ j = 0 N dim ( H j ) = ( N + n n ) . \operatorname{rank}(H_\rho Q_N)\leq\operatorname{rank}(Q_N)=\sum_{j=0}^{N}\dim(\mathcal{H}_j)=\binom{N+n}{n}. rank ( H ρ Q N ) ≤ rank ( Q N ) = j = 0 ∑ N dim ( H j ) = ( n N + n ) .
For each sufficiently large positive integer k k k , choose the unique integer ℓ k ≥ 1 \ell_k\geq1 ℓ k ≥ 1 such that
( ℓ k + n − 1 n ) < k ≤ ( ℓ k + n n ) . \binom{\ell_k+n-1}{n}<k\leq\binom{\ell_k+n}{n}. ( n ℓ k + n − 1 ) < k ≤ ( n ℓ k + n ) .
Taking N = ℓ k − 1 N=\ell_k-1 N = ℓ k − 1 , we obtain
rank ( H ρ Q ℓ k − 1 ) < k . \operatorname{rank}(H_\rho Q_{\ell_k-1})<k. rank ( H ρ Q ℓ k − 1 ) < k .
The finite-rank characterization of singular values in Lemma 2.3 therefore implies
s k ( H ρ ) ≤ ∥ H ρ − H ρ Q ℓ k − 1 ∥ ≤ 2 ℓ k + n + 1 = 2 s k ( T ρ ) . s_k(H_\rho)\leq\lVert H_\rho-H_\rho Q_{\ell_k-1}\rVert\leq\frac{\sqrt{2}}{\ell_k+n+1}=\sqrt{2}s_k(T_\rho). s k ( H ρ ) ≤ ∥ H ρ − H ρ Q ℓ k − 1 ∥ ≤ ℓ k + n + 1 2 = 2 s k ( T ρ ) .
By Proposition 3.2 and (6) , we have
s k ( H ρ ∗ ) = s k ( H ρ ) = O ( k − 1 n ) . s_k(H_\rho^*)=s_k(H_\rho)=O(k^{-\frac{1}{n}}). s k ( H ρ ∗ ) = s k ( H ρ ) = O ( k − n 1 ) .
Since ρ \rho ρ is real-valued, the identity in (2) yields
T ρ φ − T φ T ρ = H φ ∗ H ρ and T ρ φ − T ρ T φ = H ρ ∗ H φ . T_{\rho\varphi}-T_\varphi T_\rho=H_\varphi^*H_\rho
\qquad\text{and}\qquad
T_{\rho\varphi}-T_\rho T_\varphi=H_\rho^*H_\varphi. T ρφ − T φ T ρ = H φ ∗ H ρ and T ρφ − T ρ T φ = H ρ ∗ H φ .
Using the compactness of H φ H_{\varphi} H φ and H φ ‾ H_{\overline{\varphi}} H φ , we have by Remark 2.4 that
s k ( H φ ) → 0 and s k ( H φ ‾ ∗ ) → 0 s_k(H_{\varphi}) \to0 \qquad\text{and} \qquad s_k(H_{\overline{\varphi}}^{*}) \to0 s k ( H φ ) → 0 and s k ( H φ ∗ ) → 0
as k → ∞ k \to\infty k → ∞ . Using Lemma 2.5 , we obtain
s 2 k − 1 ( T ρ φ − T φ T ρ ) = s 2 k − 1 ( H φ ‾ ∗ H ρ ) ≤ s k ( H φ ‾ ∗ ) s k ( H ρ ) = o ( k − 1 n ) . s_{2k-1}(T_{\rho\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})=s_{2k-1}(H_{\overline{\varphi}}^{*}H_{\rho})\leq s_k(H_{\overline{\varphi}}^{*})s_k(H_{\rho})=o(k^{-\frac{1}{n}}). s 2 k − 1 ( T ρφ − T φ T ρ ) = s 2 k − 1 ( H φ ∗ H ρ ) ≤ s k ( H φ ∗ ) s k ( H ρ ) = o ( k − n 1 ) .
Similarly, using s k ( H ρ ∗ ) = s k ( H ρ ) s_k(H_{\rho}^{*})=s_k(H_{\rho}) s k ( H ρ ∗ ) = s k ( H ρ ) , we have
s 2 k − 1 ( T ρ φ − T ρ T φ ) = s 2 k − 1 ( H ρ ∗ H φ ) ≤ s k ( H ρ ∗ ) s k ( H φ ) = o ( k − 1 n ) . s_{2k-1}(T_{\rho\varphi}-T_{\rho}T_{\varphi})=s_{2k-1}(H_{\rho}^{*}H_{\varphi})\leq s_k(H_{\rho}^{*})s_k(H_{\varphi})=o(k^{-\frac{1}{n}}). s 2 k − 1 ( T ρφ − T ρ T φ ) = s 2 k − 1 ( H ρ ∗ H φ ) ≤ s k ( H ρ ∗ ) s k ( H φ ) = o ( k − n 1 ) .
For each l ≥ 1 l\geq1 l ≥ 1 , let k = ⌊ l + 1 2 ⌋ k=\left\lfloor\frac{l+1}{2}\right\rfloor k = ⌊ 2 l + 1 ⌋ . Then we have 2 k − 1 ≤ l ≤ 2 k 2k-1\leq l\leq2k 2 k − 1 ≤ l ≤ 2 k . It follows that
l 1 n s l ( T ρ φ − T φ T ρ ) ≤ ( 2 k ) 1 n s 2 k − 1 ( T ρ φ − T φ T ρ ) → 0 ( k → ∞ ) l^{\frac{1}{n}}s_l(T_{\rho\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})\leq(2k)^{\frac{1}{n}}s_{2k-1}(T_{\rho\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})\to0 \qquad(k\to\infty) l n 1 s l ( T ρφ − T φ T ρ ) ≤ ( 2 k ) n 1 s 2 k − 1 ( T ρφ − T φ T ρ ) → 0 ( k → ∞ )
and
l 1 n s l ( T ρ φ − T ρ T φ ) ≤ ( 2 k ) 1 n s 2 k − 1 ( T ρ φ − T ρ T φ ) → 0 ( k → ∞ ) . l^{\frac{1}{n}}s_l(T_{\rho\varphi}-T_{\rho}T_{\varphi})\leq(2k)^{\frac{1}{n}}s_{2k-1}(T_{\rho\varphi}-T_{\rho}T_{\varphi})\to0 \qquad(k\to\infty). l n 1 s l ( T ρφ − T ρ T φ ) ≤ ( 2 k ) n 1 s 2 k − 1 ( T ρφ − T ρ T φ ) → 0 ( k → ∞ ) .
Thus, we get that
s k ( T ρ φ − T φ T ρ ) = o ( k − 1 n ) and s k ( T ρ φ − T ρ T φ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_{\rho\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})=o(k^{-\frac{1}{n}}) \qquad\text{and} \qquad s_k(T_{\rho\varphi}-T_{\rho}T_{\varphi})=o(k^{-\frac{1}{n}}) \qquad(k\to\infty). s k ( T ρφ − T φ T ρ ) = o ( k − n 1 ) and s k ( T ρφ − T ρ T φ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Finally, using
T ρ T φ − T φ T ρ = ( T ρ φ − T φ T ρ ) − ( T ρ φ − T ρ T φ ) , T_{\rho}T_{\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho}=(T_{\rho\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})-(T_{\rho\varphi}-T_{\rho}T_{\varphi}), T ρ T φ − T φ T ρ = ( T ρφ − T φ T ρ ) − ( T ρφ − T ρ T φ ) ,
we have by Lemma 2.5 that
s 2 k − 1 ( T ρ T φ − T φ T ρ ) ≤ s k ( T ρ φ − T φ T ρ ) + s k ( T ρ φ − T ρ T φ ) = o ( k − 1 n ) . s_{2k-1}(T_{\rho}T_{\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})\leq s_k(T_{\rho\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})+s_k(T_{\rho\varphi}-T_{\rho}T_{\varphi})=o(k^{-\frac{1}{n}}). s 2 k − 1 ( T ρ T φ − T φ T ρ ) ≤ s k ( T ρφ − T φ T ρ ) + s k ( T ρφ − T ρ T φ ) = o ( k − n 1 ) .
Then using the same argument as the one used above, we arrive at
s k ( T ρ T φ − T φ T ρ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) , s_k(T_{\rho}T_{\varphi}-T_{\varphi}T_{\rho})=o(k^{-\frac{1}{n}}) \qquad(k\to\infty), s k ( T ρ T φ − T φ T ρ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) ,
as required. □
Next, we apply Lemma 3.3 to a finite product of Toeplitz operators.
Proposition 3.4. Let φ 1 , φ 2 , ⋯ , φ m ∈ C ( B ‾ n ) \varphi_1,\varphi_2,\cdots,\varphi_m\in C(\overline{\mathbb{B}}_n) φ 1 , φ 2 , ⋯ , φ m ∈ C ( B n ) . Choose J ⊂ { 1 , 2 , ⋯ , m } J\subset\{1,2,\cdots,m\} J ⊂ { 1 , 2 , ⋯ , m } , let r = ∣ J ∣ r=|J| r = ∣ J ∣ and define
v j = { ρ φ j , j ∈ J , φ j , j ∉ J , v_j=
\begin{cases}
\rho\varphi_j, & j\in J,\\
\varphi_j, & j\notin J,
\end{cases} v j = { ρ φ j , φ j , j ∈ J , j ∈ / J , where ∣ J ∣ |J| ∣ J ∣ denotes the cardinality of the set J J J . Then
T v 1 T v 2 ⋯ T v m = T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r + E , T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}=T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_{\rho})^r+E, T v 1 T v 2 ⋯ T v m = T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r + E , where E E E is compact and
s k ( E ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(E)=o(k^{-\frac{r}{n}}) \qquad(k\to\infty). s k ( E ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) . Here ( T ρ ) 0 = I (T_{\rho})^0=I ( T ρ ) 0 = I , the identity operator on L 2 ( B n ) L^2(\mathbb{B}_n) L 2 ( B n ) .
Proof. We prove the assertion by induction on the number m m m of Toeplitz factors. For this purpose, we first establish two estimates which will be used in the induction.
By Proposition 3.2 and (2.12), we have
s k [ ( T ρ ) p ] = O ( k − p n ) ( k → ∞ ) (25) s_k[(T_{\rho})^p]=O(k^{-\frac{p}{n}}) \qquad(k\to\infty) \tag*{(25)} s k [( T ρ ) p ] = O ( k − n p ) ( k → ∞ ) (25)
for any integer p ≥ 1 p\geq1 p ≥ 1 . Let ψ ∈ C ( B ‾ n ) \psi\in C(\overline{\mathbb{B}}_n) ψ ∈ C ( B n ) . It follows from Lemma 3.3 that
s k ( T ρ T ψ − T ψ T ρ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_{\rho}T_{\psi}-T_{\psi}T_{\rho})=o(k^{-\frac{1}{n}}) \qquad(k\to\infty). s k ( T ρ T ψ − T ψ T ρ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Note that
( T ρ ) p T ψ − T ψ ( T ρ ) p = ∑ ℓ = 0 p − 1 ( T ρ ) ℓ ( T ρ T ψ − T ψ T ρ ) ( T ρ ) p − 1 − ℓ , (T_{\rho})^pT_{\psi}-T_{\psi}(T_{\rho})^p=\sum_{\ell=0}^{p-1}(T_{\rho})^{\ell}(T_{\rho}T_{\psi}-T_{\psi}T_{\rho})(T_{\rho})^{p-1-\ell}, ( T ρ ) p T ψ − T ψ ( T ρ ) p = ℓ = 0 ∑ p − 1 ( T ρ ) ℓ ( T ρ T ψ − T ψ T ρ ) ( T ρ ) p − 1 − ℓ ,
and each summand contains the commutator T ρ T ψ − T ψ T ρ T_{\rho}T_{\psi}-T_{\psi}T_{\rho} T ρ T ψ − T ψ T ρ and ( p − 1 ) (p-1) ( p − 1 ) copies of T ρ T_{\rho} T ρ . Thus, we obtain by (2.13) that
s k [ ( T ρ ) ℓ ( T ρ T ψ − T ψ T ρ ) ( T ρ ) p − 1 − ℓ ] = o ( k − p n ) ( k → ∞ ) . s_k\left[(T_{\rho})^{\ell}(T_{\rho}T_{\psi}-T_{\psi}T_{\rho})(T_{\rho})^{p-1-\ell}\right]=o(k^{-\frac{p}{n}}) \qquad(k\to\infty). s k [ ( T ρ ) ℓ ( T ρ T ψ − T ψ T ρ ) ( T ρ ) p − 1 − ℓ ] = o ( k − n p ) ( k → ∞ ) .
Applying (13) , we conclude that
s k [ ( T ρ ) p T ψ − T ψ ( T ρ ) p ] = o ( k − p n ) , p ≥ 1. (26) s_k\left[(T_\rho)^pT_\psi-T_\psi(T_\rho)^p\right]=o\left(k^{-\frac{p}{n}}\right),\qquad p\ge1. \tag*{(26)} s k [ ( T ρ ) p T ψ − T ψ ( T ρ ) p ] = o ( k − n p ) , p ≥ 1. (26)
We now verify the initial case m = 1 m=1 m = 1 . If J = ∅ J=\varnothing J = ∅ , then v 1 = φ 1 v_1=\varphi_1 v 1 = φ 1 and r = 0 r=0 r = 0 . Letting E = 0 E=0 E = 0 , the result follows immediately. If J = { 1 } J=\{1\} J = { 1 } , then v 1 = ρ φ 1 v_1=\rho\varphi_1 v 1 = ρ φ 1 and r = 1 r=1 r = 1 . Taking
E = T ρ φ 1 − T φ 1 T ρ , E=T_{\rho\varphi_1}-T_{\varphi_1}T_\rho, E = T ρ φ 1 − T φ 1 T ρ ,
Lemma 3.3 gives
s k ( T ρ φ 1 − T φ 1 T ρ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_{\rho\varphi_1}-T_{\varphi_1}T_\rho)=o\left(k^{-\frac{1}{n}}\right)\qquad(k\to\infty). s k ( T ρ φ 1 − T φ 1 T ρ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
This proves the assertion for one factor.
Suppose that m ≥ 2 m\ge2 m ≥ 2 and the assertion holds for every product of ( m − 1 ) (m-1) ( m − 1 ) factors. Let
p = ∣ J ∩ { 1 , 2 , … , m − 1 } ∣ . p=\left|J\cap\{1,2,\ldots,m-1\}\right|. p = ∣ J ∩ { 1 , 2 , … , m − 1 } ∣ .
By the induction hypothesis,
T v 1 T v 2 ⋯ T v m − 1 = T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) p + E 0 , s k ( E 0 ) = o ( k − p n ) ( k → ∞ ) , (27) T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_{m-1}}=T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}(T_\rho)^p+E_0,\qquad s_k(E_0)=o\left(k^{-\frac{p}{n}}\right)\qquad(k\to\infty), \tag*{(27)} T v 1 T v 2 ⋯ T v m − 1 = T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) p + E 0 , s k ( E 0 ) = o ( k − n p ) ( k → ∞ ) , (27)
where E 0 E_0 E 0 is compact. In order to prove the assertion for m m m factors, we consider the following two cases:
Case 1. If m ∉ J m\notin J m ∈ / J , then v m = φ m v_m=\varphi_m v m = φ m and r = ∣ J ∣ = p r=|J|=p r = ∣ J ∣ = p . The case r = 0 r=0 r = 0 is immediate, so we may assume that r ≥ 1 r\ge1 r ≥ 1 . By (27) , we have
T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) r T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 [ ( T ρ ) r T φ m − T φ m ( T ρ ) r ] + [ T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ] ( T ρ ) r = : I + I I + I I I . \begin{aligned}
T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_\rho)^r
&=E_0T_{\varphi_m}+T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}(T_\rho)^rT_{\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_\rho)^r\\
&=E_0T_{\varphi_m}+T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}\left[(T_\rho)^rT_{\varphi_m}-T_{\varphi_m}(T_\rho)^r\right]\\
&\quad+\left[T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}T_{\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}\right](T_\rho)^r\\
&=:I+II+III.
\end{aligned} T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) r T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 [ ( T ρ ) r T φ m − T φ m ( T ρ ) r ] + [ T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ] ( T ρ ) r =: I + I I + I I I .
Denote
E = T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r . E=T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_\rho)^r. E = T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r .
Since T ρ T_\rho T ρ and E 0 E_0 E 0 are both compact, we deduce that E E E is also compact. In addition, combining Lemma 2.5 and (27) gives
s k ( I ) = s k ( E 0 T φ m ) ≤ ∥ φ m ∥ ∞ s k ( E 0 ) = o ( k − r n ) . s_k(I)=s_k(E_0T_{\varphi_m})\le\|\varphi_m\|_\infty s_k(E_0)=o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right). s k ( I ) = s k ( E 0 T φ m ) ≤ ∥ φ m ∥ ∞ s k ( E 0 ) = o ( k − n r ) .
Using the singular-value estimate of the commutator ( T ρ ) p T φ m − T φ m ( T ρ ) p (T_\rho)^pT_{\varphi_m}-T_{\varphi_m}(T_\rho)^p ( T ρ ) p T φ m − T φ m ( T ρ ) p in (26) , we have that
s k ( I I ) = s k [ T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( ( T ρ ) r T φ m − T φ m ( T ρ ) r ) ] = o ( k − r n ) , s_k(II)=s_k\left[T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}\left((T_\rho)^rT_{\varphi_m}-T_{\varphi_m}(T_\rho)^r\right)\right]=o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right), s k ( I I ) = s k [ T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( ( T ρ ) r T φ m − T φ m ( T ρ ) r ) ] = o ( k − n r ) ,
since T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}} T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 is bounded. As T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}T_{\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m} T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m is compact, using the estimate in (25) and (c) in Lemma 2.5 we obtain
s k [ ( T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ) ( T ρ ) r ] = o ( k − r n ) s_k\left[\left(T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}T_{\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}\right)(T_\rho)^r\right]=o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right) s k [ ( T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ) ( T ρ ) r ] = o ( k − n r )
for r ≥ 1 r\ge1 r ≥ 1 . Combining the estimates for s k ( I ) s_k(I) s k ( I ) , s k ( I I ) s_k(II) s k ( I I ) and s k ( I I I ) s_k(III) s k ( I I I ) gives
s k ( E ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(E)=o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right)\qquad(k\to\infty). s k ( E ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) .
Case 2. If m ∈ J m\in J m ∈ J , then v m = ρ φ m v_m=\rho\varphi_m v m = ρ φ m and r = ∣ J ∣ = p + 1 r=|J|=p+1 r = ∣ J ∣ = p + 1 . As the case p = 0 p=0 p = 0 is immediate, we assume p ≥ 1 p\ge1 p ≥ 1 . In this case, we write
T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T ρ φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) p T ρ φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T ρ φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) p ( T ρ φ m − T φ m T ρ ) + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( ( T ρ ) p T φ m − T φ m ( T ρ ) p ) T ρ + ( T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ) ( T ρ ) r = : I ′ + I I ′ + I I I ′ + I V ′ . \begin{aligned}
T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_\rho)^r
&=E_0T_{\rho\varphi_m}+T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}(T_\rho)^pT_{\rho\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_\rho)^r\\
&=E_0T_{\rho\varphi_m}+T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}(T_\rho)^p(T_{\rho\varphi_m}-T_{\varphi_m}T_\rho)\\
&\quad+T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}\left((T_\rho)^pT_{\varphi_m}-T_{\varphi_m}(T_\rho)^p\right)T_\rho\\
&\quad+\left(T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}T_{\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}\right)(T_\rho)^r\\
&=:I'+II'+III'+IV'.
\end{aligned} T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T ρ φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) p T ρ φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r = E 0 T ρ φ m + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( T ρ ) p ( T ρ φ m − T φ m T ρ ) + T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 ( ( T ρ ) p T φ m − T φ m ( T ρ ) p ) T ρ + ( T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ) ( T ρ ) r =: I ′ + I I ′ + I I I ′ + I V ′ .
Define
E = T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r . E=T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m}(T_\rho)^r. E = T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m ( T ρ ) r .
Then E E E is compact. By Proposition 3.2, we have
s k ( T ρ φ m ) = O ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_{\rho\varphi_m})=O\left(k^{-\frac{1}{n}}\right)\qquad(k\to\infty). s k ( T ρ φ m ) = O ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Using (15) and (27) , we obtain that
s 2 k − 1 ( E 0 T ρ φ m ) ≤ s k ( E 0 ) s k ( T ρ φ m ) = o ( k − r n ) , s_{2k-1}(E_0T_{\rho\varphi_m}) \le s_k(E_0)s_k(T_{\rho\varphi_m}) = o(k^{-\frac{r}{n}}), s 2 k − 1 ( E 0 T ρ φ m ) ≤ s k ( E 0 ) s k ( T ρ φ m ) = o ( k − n r ) ,
which implies that
s k ( I ′ ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(\mathrm{I}') = o(k^{-\frac{r}{n}}) \qquad(k \to\infty). s k ( I ′ ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) .
By Lemma 3.3 ,
s k ( T ρ φ m − T φ m T ρ ) = o ( k − 1 n ) ( k → ∞ ) . s_k(T_{\rho\varphi_m}-T_{\varphi_m}T_\rho) = o(k^{-\frac{1}{n}}) \qquad(k \to\infty). s k ( T ρ φ m − T φ m T ρ ) = o ( k − n 1 ) ( k → ∞ ) .
Combining this with (25) and (15) , we obtain
s k ( I I ′ ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(\mathrm{II}') = o(k^{-\frac{r}{n}}) \qquad(k \to\infty). s k ( II ′ ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) .
Using the same argument as the one used in estimating s k ( I ′ ) s_k(\mathrm{I}') s k ( I ′ ) and s k ( I I ′ ) s_k(\mathrm{II}') s k ( II ′ ) , we have
s k ( I I I ′ ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(\mathrm{III}') = o(k^{-\frac{r}{n}}) \qquad(k \to\infty). s k ( III ′ ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) .
Furthermore, since T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_{m-1}}T_{\varphi_m}-T_{\varphi_1\varphi_2\cdots\varphi_m} T φ 1 φ 2 ⋯ φ m − 1 T φ m − T φ 1 φ 2 ⋯ φ m is compact, we conclude by (c) of Lemma 2.5 and (25) that
s k ( I V ′ ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(\mathrm{IV}') = o(k^{-\frac{r}{n}}) \qquad(k \to\infty). s k ( IV ′ ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) .
Combining the estimates for s k ( I ′ ) s_k(\mathrm{I}') s k ( I ′ ) , s k ( I I ′ ) s_k(\mathrm{II}') s k ( II ′ ) , s k ( I I I ′ ) s_k(\mathrm{III}') s k ( III ′ ) and s k ( I V ′ ) s_k(\mathrm{IV}') s k ( IV ′ ) gives
s k ( E ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . s_k(E) = o(k^{-\frac{r}{n}}) \qquad(k \to\infty). s k ( E ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) .
From the discussions in Cases 1 and 2, we establish the assertion for m m m factors and complete the induction. This finishes the proof of Proposition 3.4. □
Let ψ \psi ψ be continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n and r r r be a positive integer. The next proposition shows that the compact operator T ψ ( T ρ ) r T_\psi(T_\rho)^r T ψ ( T ρ ) r cannot have singular values of the form o ( k − r n ) o(k^{-\frac{r}{n}}) o ( k − n r ) if ψ \psi ψ is nonzero somewhere on the sphere.
Proposition 3.5. Suppose that ψ \psi ψ is continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n and ψ ∣ S n ≢ 0 \psi|_{S_n}\not\equiv0 ψ ∣ S n ≡ 0 . For every integer r ≥ 1 r \ge1 r ≥ 1 , the operator T ψ ( T ρ ) r T_\psi(T_\rho)^r T ψ ( T ρ ) r is compact and
lim sup k → ∞ k r n s k [ T ψ ( T ρ ) r ] > 0. \limsup_{k\to\infty} k^{\frac{r}{n}}s_k[T_\psi(T_\rho)^r] > 0. k → ∞ lim sup k n r s k [ T ψ ( T ρ ) r ] > 0.
Proof. Denote K = T ψ ( T ρ ) r K=T_\psi(T_\rho)^r K = T ψ ( T ρ ) r . Since T ρ T_\rho T ρ is compact by Lemma 3.1 and T ψ T_\psi T ψ is bounded, K K K is compact. We first compute the average of ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ \langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ over each homogeneous degree. Let h ℓ = dim ( H ℓ ) h_\ell=\dim(\mathcal{H}_\ell) h ℓ = dim ( H ℓ ) . Using (3) , we have that
∑ ∣ α ∣ = ℓ ∣ e α ( z ) ∣ 2 = ( ℓ + n ) ! n ! ∑ ∣ α ∣ = ℓ ∣ z α ∣ 2 α ! = ( ℓ + n ) ! n ! ℓ ! ( ∣ z 1 ∣ 2 + ∣ z 2 ∣ 2 + ⋯ + ∣ z n ∣ 2 ) ℓ = ℓ + n n h ℓ ∣ z ∣ 2 ℓ . (28) \sum_{|\alpha|=\ell}|e_\alpha(z)|^2=\frac{(\ell+n)!}{n!}\sum_{|\alpha|=\ell}\frac{|z^\alpha|^2}{\alpha!}
=\frac{(\ell+n)!}{n!\ell!}\left(|z_1|^2+|z_2|^2+\cdots+|z_n|^2\right)^\ell
=\frac{\ell+n}{n}h_\ell|z|^{2\ell}. \tag*{(28)} ∣ α ∣ = ℓ ∑ ∣ e α ( z ) ∣ 2 = n ! ( ℓ + n )! ∣ α ∣ = ℓ ∑ α ! ∣ z α ∣ 2 = n ! ℓ ! ( ℓ + n )! ( ∣ z 1 ∣ 2 + ∣ z 2 ∣ 2 + ⋯ + ∣ z n ∣ 2 ) ℓ = n ℓ + n h ℓ ∣ z ∣ 2 ℓ . (28)
Since e α ∈ L 2 ( B n ) e_\alpha\in L^2(\mathbb{B}_n) e α ∈ L 2 ( B n ) , we have ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = ∫ B n ∣ ψ ( z ) ∣ 2 ∣ e α ( z ) ∣ 2 d V ( z ) \langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle=\int_{\mathbb{B}_n}|\psi(z)|^2|e_\alpha(z)|^2\,dV(z) ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = ∫ B n ∣ ψ ( z ) ∣ 2 ∣ e α ( z ) ∣ 2 d V ( z ) . Combining (28) and (1) gives that
1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = ℓ + n n ∫ B n ∣ ψ ( z ) ∣ 2 ∣ z ∣ 2 ℓ d V ( z ) = 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ( ∫ S n ∣ ψ ( t ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) ) d t . (29) \frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle
=\frac{\ell+n}{n}\int_{\mathbb{B}_n}|\psi(z)|^2|z|^{2\ell}\,dV(z)
=2(\ell+n)\int_0^1t^{2(\ell+n)-1}\left(\int_{S_n}|\psi(t\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta)\right)\,dt. \tag*{(29)} h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = n ℓ + n ∫ B n ∣ ψ ( z ) ∣ 2 ∣ z ∣ 2 ℓ d V ( z ) = 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ( ∫ S n ∣ ψ ( tζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) ) d t . (29)
We next evaluate the limit of (29) . Let c ψ = ∫ S n ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) c_\psi=\int_{S_n}|\psi(\zeta)|^2\,d\sigma(\zeta) c ψ = ∫ S n ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) . The continuity of ψ \psi ψ and the assumption ψ ∣ S n ≢ 0 \psi|_{S_n}\not\equiv0 ψ ∣ S n ≡ 0 imply that c ψ > 0 c_\psi>0 c ψ > 0 . Given ε > 0 \varepsilon>0 ε > 0 , the uniform continuity of ∣ ψ ∣ 2 |\psi|^2 ∣ ψ ∣ 2 on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n allows us to choose 0 < η < 1 0<\eta<1 0 < η < 1 such that
∣ ∣ ψ ( t ζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 ∣ < ε , 1 − η < t ≤ 1 , ζ ∈ S n . \left||\psi(t\zeta)|^2-|\psi(\zeta)|^2\right|<\varepsilon,\qquad1-\eta<t\le1,\quad\zeta\in S_n. ∣ ψ ( tζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 < ε , 1 − η < t ≤ 1 , ζ ∈ S n .
Using
2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 d t = 1 , 2(\ell+n)\int_0^1t^{2(\ell+n)-1}\,dt=1, 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 d t = 1 ,
we have
∣ 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ∣ = ∣ 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n [ ∣ ψ ( t ζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 ] d σ ( ζ ) d t ∣ \left|\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right|
= \left|2(\ell+n)\int_0^1 t^{2(\ell+n)-1}\int_{S_n}\left[|\psi(t\zeta)|^2-|\psi(\zeta)|^2\right]\,d\sigma(\zeta)\,dt\right| h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ = 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n [ ∣ ψ ( tζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 ] d σ ( ζ ) d t
≤ 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n ∣ ∣ ψ ( t ζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 ∣ d σ ( ζ ) d t = 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 − η t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n ∣ ∣ ψ ( t ζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 ∣ d σ ( ζ ) d t + 2 ( ℓ + n ) ∫ 1 − η 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n ∣ ∣ ψ ( t ζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 ∣ d σ ( ζ ) d t . \begin{aligned}
\leq2(\ell+n)\int_0^1 t^{2(\ell+n)-1}\int_{S_n}\left||\psi(t\zeta)|^2-|\psi(\zeta)|^2\right|\,d\sigma(\zeta)\,dt \\
&=2(\ell+n)\int_0^{1-\eta}t^{2(\ell+n)-1}\int_{S_n}\left||\psi(t\zeta)|^2-|\psi(\zeta)|^2\right|\,d\sigma(\zeta)\,dt
+2(\ell+n)\int_{1-\eta}^1t^{2(\ell+n)-1}\int_{S_n}\left||\psi(t\zeta)|^2-|\psi(\zeta)|^2\right|\,d\sigma(\zeta)\,dt.
\end{aligned} ≤ 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n ∣ ψ ( tζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) d t = 2 ( ℓ + n ) ∫ 0 1 − η t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n ∣ ψ ( tζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) d t + 2 ( ℓ + n ) ∫ 1 − η 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 ∫ S n ∣ ψ ( tζ ) ∣ 2 − ∣ ψ ( ζ ) ∣ 2 d σ ( ζ ) d t .
Since ψ \psi ψ is bounded on B n \mathbb{B}_n B n , we get that
∣ 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ∣ ≤ 4 ( ℓ + n ) ∥ ψ ∥ ∞ 2 ∫ 0 1 − η t 2 ( ℓ + n ) − 1 d t + 2 ( ℓ + n ) ε ∫ 1 − η 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 d t = 2 ∥ ψ ∥ ∞ 2 ( 1 − η ) 2 ( ℓ + n ) + ε [ 1 − ( 1 − η ) 2 ( ℓ + n ) ] < 2 ∥ ψ ∥ ∞ 2 ( 1 − η ) 2 ( ℓ + n ) + ε . \begin{aligned}
\left|\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right|
\leq4(\ell+n)\|\psi\|_\infty^2\int_0^{1-\eta}t^{2(\ell+n)-1}\,dt
+2(\ell+n)\varepsilon\int_{1-\eta}^1t^{2(\ell+n)-1}\,dt \\
&=2\|\psi\|_\infty^2(1-\eta)^{2(\ell+n)}
+\varepsilon\left[1-(1-\eta)^{2(\ell+n)}\right] \\
&<2\|\psi\|_\infty^2(1-\eta)^{2(\ell+n)}+\varepsilon.
\end{aligned} h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ≤ 4 ( ℓ + n ) ∥ ψ ∥ ∞ 2 ∫ 0 1 − η t 2 ( ℓ + n ) − 1 d t + 2 ( ℓ + n ) ε ∫ 1 − η 1 t 2 ( ℓ + n ) − 1 d t = 2∥ ψ ∥ ∞ 2 ( 1 − η ) 2 ( ℓ + n ) + ε [ 1 − ( 1 − η ) 2 ( ℓ + n ) ] < 2∥ ψ ∥ ∞ 2 ( 1 − η ) 2 ( ℓ + n ) + ε .
Since ε \varepsilon ε is arbitrary and η ∈ ( 0 , 1 ) \eta\in(0,1) η ∈ ( 0 , 1 ) , we obtain
lim ℓ → ∞ 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = c ψ . (30) \lim_{\ell\to\infty}\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle=c_\psi. \tag*{(30)} ℓ → ∞ lim h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = c ψ . (30)
Recall that D N = ∑ ℓ = N 2 N h ℓ D_N=\sum_{\ell=N}^{2N}h_\ell D N = ∑ ℓ = N 2 N h ℓ in (4) . Grouping the sum according to ∣ α ∣ = ℓ |\alpha|=\ell ∣ α ∣ = ℓ , we obtain
∣ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ∣ = ∣ 1 D N ∑ ℓ = N 2 N ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − 1 D N ∑ ℓ = N 2 N h ℓ c ψ ∣ = ∣ 1 D N ∑ ℓ = N 2 N h ℓ ( 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ) ∣ ≤ 1 D N ∑ ℓ = N 2 N h ℓ ∣ 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ∣ ≤ 1 D N ∑ ℓ = N 2 N h ℓ sup ℓ ≥ N ∣ 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ∣ = sup ℓ ≥ N ∣ 1 h ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ∣ . \begin{aligned}
\left|\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right|
=\left|\frac{1}{D_N}\sum_{\ell=N}^{2N}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-\frac{1}{D_N}\sum_{\ell=N}^{2N}h_\ell c_\psi\right| \\
&=\left|\frac{1}{D_N}\sum_{\ell=N}^{2N}h_\ell\left(\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right)\right| \\
&\leq\frac{1}{D_N}\sum_{\ell=N}^{2N}h_\ell\left|\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right| \\
&\leq\frac{1}{D_N}\sum_{\ell=N}^{2N}h_\ell\sup_{\ell\geq N}\left|\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right| \\
&=\sup_{\ell\geq N}\left|\frac{1}{h_\ell}\sum_{|\alpha|=\ell}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle-c_\psi\right|.
\end{aligned} D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ = D N 1 ℓ = N ∑ 2 N ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − D N 1 ℓ = N ∑ 2 N h ℓ c ψ = D N 1 ℓ = N ∑ 2 N h ℓ h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ≤ D N 1 ℓ = N ∑ 2 N h ℓ h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ ≤ D N 1 ℓ = N ∑ 2 N h ℓ ℓ ≥ N sup h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ = ℓ ≥ N sup h ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ − c ψ .
By (30) , we conclude that
lim N → ∞ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = c ψ . (31) \lim_{N\to\infty}\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle=c_\psi. \tag*{(31)} N → ∞ lim D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ = c ψ . (31)
We now pass from these diagonal entries to ∥ T ψ e α ∥ 2 2 \|T_\psi e_\alpha\|_2^2 ∥ T ψ e α ∥ 2 2 . Note that
∥ T ψ e α ∥ 2 2 = ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ + ⟨ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) e α , e α ⟩ (32) \|T_\psi e_\alpha\|_2^2=\langle T_{|\psi|^2}e_\alpha,e_\alpha\rangle+\langle(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})e_\alpha,e_\alpha\rangle \tag*{(32)} ∥ T ψ e α ∥ 2 2 = ⟨ T ∣ ψ ∣ 2 e α , e α ⟩ + ⟨( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) e α , e α ⟩ (32)
and Π N e α = e α \Pi_N e_\alpha=e_\alpha Π N e α = e α , for N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N N\leq|\alpha|\leq2N N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N . Then we have
∣ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) e α , e α ⟩ ∣ = ∣ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N e α , e α ⟩ ∣ ≤ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∣ ⟨ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N e α , e α ⟩ ∣ ≤ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N ∥ 2 ∥ e α ∥ 2 ≤ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N ∥ ∥ e α ∥ 2 2 = ∥ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N ∥ . \begin{aligned}
\left|\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\langle(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})e_\alpha,e_\alpha\right\rangle\right|
=\left|\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\langle(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})\Pi_Ne_\alpha,e_\alpha\right\rangle\right| \\
&\leq\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left|\left\langle(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})\Pi_Ne_\alpha,e_\alpha\right\rangle\right| \\
&\leq\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\|(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})\Pi_N\right\|_2\left\|e_\alpha\right\|_2 \\
&\leq\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\|(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})\Pi_N\right\|\left\|e_\alpha\right\|_2^2 \\
&=\left\|(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})\Pi_N\right\|.
\end{aligned} D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) e α , e α ⟩ = D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N e α , e α ⟩ ≤ D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N e α , e α ⟩ ≤ D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N 2 ∥ e α ∥ 2 ≤ D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N ∥ e α ∥ 2 2 = ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N .
Since T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2} T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 is compact, Lemma 2.1 gives
lim N → ∞ ∥ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N ∥ = 0. \lim_{N\to\infty}\left\|(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})\Pi_N\right\|=0. N → ∞ lim ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) Π N = 0.
Therefore,
lim N → ∞ ∣ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ ( T ψ ‾ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) e α , e α ⟩ ∣ = 0. (33) \lim_{N\to\infty}\left|\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\langle(T_{\overline{\psi}}T_\psi-T_{|\psi|^2})e_\alpha,e_\alpha\right\rangle\right|=0. \tag*{(33)} N → ∞ lim D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ ( T ψ T ψ − T ∣ ψ ∣ 2 ) e α , e α ⟩ = 0. (33)
Summing (32) and applying (31) and (33) , we obtain
lim N → ∞ 1 D N ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ T ψ e α ∥ 2 2 = c ψ . (34) \lim_{N\to\infty}\frac{1}{D_N}\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\|T_\psi e_\alpha\right\|_2^2=c_\psi. \tag*{(34)} N → ∞ lim D N 1 N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ∥ T ψ e α ∥ 2 2 = c ψ . (34)
Next, we are going to compute the sum of the squared singular values of K Π N K\Pi_N K Π N . Since Π N ∗ = Π N \Pi_N^*=\Pi_N Π N ∗ = Π N , we have
( K Π N ) ∗ ( K Π N ) = Π N K ∗ K Π N = ∣ K Π N ∣ 2 . (K\Pi_N)^*(K\Pi_N)=\Pi_NK^*K\Pi_N=|K\Pi_N|^2. ( K Π N ) ∗ ( K Π N ) = Π N K ∗ K Π N = ∣ K Π N ∣ 2 .
Moreover,
ran ( Π N K ∗ K Π N ) ⊂ ran ( Π N ) , Π N K ∗ K Π N = 0 on [ ran ( Π N ) ] ⊥ . \operatorname{ran}(\Pi_NK^*K\Pi_N)\subset\operatorname{ran}(\Pi_N),\qquad\Pi_NK^*K\Pi_N=0\quad\text{on}\quad[\operatorname{ran}(\Pi_N)]^\perp. ran ( Π N K ∗ K Π N ) ⊂ ran ( Π N ) , Π N K ∗ K Π N = 0 on [ ran ( Π N ) ] ⊥ .
Thus the eigenvalues of ( Π N K ∗ K Π N ) ∣ ran ( Π N ) (\Pi_NK^*K\Pi_N)|_{\operatorname{ran}(\Pi_N)} ( Π N K ∗ K Π N ) ∣ ran ( Π N ) , counted with multiplicity and including zeros, are given by
[ s 1 ( K Π N ) ] 2 , [ s 2 ( K Π N ) ] 2 , … , [ s D N ( K Π N ) ] 2 . [s_1(K\Pi_N)]^2,[s_2(K\Pi_N)]^2,\ldots,[s_{D_N}(K\Pi_N)]^2. [ s 1 ( K Π N ) ] 2 , [ s 2 ( K Π N ) ] 2 , … , [ s D N ( K Π N ) ] 2 .
Observe that
{ e α : N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N } \{e_\alpha:N\leq|\alpha|\leq2N\} { e α : N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N }
is an orthonormal basis of ran ( Π N ) \operatorname{ran}(\Pi_N) ran ( Π N ) . Moreover, for each of these basis vectors,
Π N e α = e α , ( T ψ ) r e α = 1 ( ∣ α ∣ + n + 1 ) r e α . \Pi_Ne_\alpha=e_\alpha,\qquad(T_\psi)^re_\alpha=\frac{1}{(|\alpha|+n+1)^r}e_\alpha. Π N e α = e α , ( T ψ ) r e α = ( ∣ α ∣ + n + 1 ) r 1 e α .
By Lemma 2.2 , computing the sum of the squared singular values of K Π N K\Pi_N K Π N gives
∑ j = 1 D N [ s j ( K Π N ) ] 2 = ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ Π N K ∗ K Π N e α , e α ⟩ = ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ⟨ K Π N e α , K Π N e α ⟩ = ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ T ψ ( T ρ ) r e α ∥ 2 2 = ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ T ψ ( e α ( ∣ α ∣ + n + 1 ) r ) ∥ 2 2 = ∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ T ψ e α ∥ 2 2 ( ∣ α ∣ + n + 1 ) 2 r . (35) \begin{aligned}
\sum_{j=1}^{D_N}[s_j(K\Pi_N)]^2
&=\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\langle\Pi_NK^*K\Pi_Ne_\alpha,e_\alpha\right\rangle\\
&=\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\langle K\Pi_Ne_\alpha,K\Pi_Ne_\alpha\right\rangle\\
&=\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\|T_\psi(T_\rho)^re_\alpha\right\|_2^2\\
&=\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\|T_\psi\left(\frac{e_\alpha}{(|\alpha|+n+1)^r}\right)\right\|_2^2\\
&=\sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\frac{\left\|T_\psi e_\alpha\right\|_2^2}{(|\alpha|+n+1)^{2r}}. \tag*{(35)}
\end{aligned} j = 1 ∑ D N [ s j ( K Π N ) ] 2 = N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ Π N K ∗ K Π N e α , e α ⟩ = N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ⟨ K Π N e α , K Π N e α ⟩ = N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ∥ T ψ ( T ρ ) r e α ∥ 2 2 = N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ T ψ ( ( ∣ α ∣ + n + 1 ) r e α ) 2 2 = N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ( ∣ α ∣ + n + 1 ) 2 r ∥ T ψ e α ∥ 2 2 . (35)
By (34) , for sufficiently large N N N ,
∑ N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∥ T ψ e α ∥ 2 2 ≥ c ψ 2 D N . \sum_{N\leq|\alpha|\leq2N}\left\|T_{\psi}e_{\alpha}\right\|_{2}^{2}\geq\frac{c_{\psi}}{2}D_{N}. N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N ∑ ∥ T ψ e α ∥ 2 2 ≥ 2 c ψ D N .
For N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N N\leq|\alpha|\leq2N N ≤ ∣ α ∣ ≤ 2 N and N ≥ 1 N\geq1 N ≥ 1 ,
∣ α ∣ + n + 1 ≤ 2 N + n + 1 ≤ ( n + 3 ) N . |\alpha|+n+1\leq2N+n+1\leq(n+3)N. ∣ α ∣ + n + 1 ≤ 2 N + n + 1 ≤ ( n + 3 ) N .
Thus (35) yields
∑ j = 1 D N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≥ c D N N − 2 r , c = c ψ 2 ( n + 3 ) 2 r > 0. (36) \sum_{j=1}^{D_{N}}[s_{j}(K\Pi_{N})]^{2}\geq cD_{N}N^{-2r},\qquad c=\frac{c_{\psi}}{2(n+3)^{2r}}>0. \tag*{(36)} j = 1 ∑ D N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≥ c D N N − 2 r , c = 2 ( n + 3 ) 2 r c ψ > 0. (36)
On the other hand, (16) gives
∥ K Π N ∥ ≤ ∥ T ψ ∥ ∥ ( T ρ ) r Π N ∥ ≤ ∥ ψ ∥ ∞ ( N + n + 1 ) r ≤ ∥ ψ ∥ ∞ N − r . (37) \|K\Pi_{N}\|\leq\|T_{\psi}\|\|(T_{\rho})^{r}\Pi_{N}\|\leq\frac{\|\psi\|_{\infty}}{(N+n+1)^{r}}\leq\|\psi\|_{\infty}N^{-r}. \tag*{(37)} ∥ K Π N ∥ ≤ ∥ T ψ ∥∥ ( T ρ ) r Π N ∥ ≤ ( N + n + 1 ) r ∥ ψ ∥ ∞ ≤ ∥ ψ ∥ ∞ N − r . (37)
To obtain a lower bound for individual singular values, choose
0 < δ < min { 1 2 , c 4 ∥ ψ ∥ ∞ 2 } , q N = ⌊ δ D N ⌋ . 0<\delta<\min\left\{\frac{1}{2},\frac{c}{4\|\psi\|_{\infty}^{2}}\right\},\qquad q_{N}=\lfloor\delta D_{N}\rfloor. 0 < δ < min { 2 1 , 4∥ ψ ∥ ∞ 2 c } , q N = ⌊ δ D N ⌋ .
Now using (4) gives
q N D N → δ and q N N n → δ ( 2 n − 1 ) n ! > 0 ( N → ∞ ) . (38) \frac{q_{N}}{D_{N}}\to\delta\quad\text{and}\quad\frac{q_{N}}{N^{n}}\to\frac{\delta(2^{n}-1)}{n!}>0\qquad(N\to\infty). \tag*{(38)} D N q N → δ and N n q N → n ! δ ( 2 n − 1 ) > 0 ( N → ∞ ) . (38)
For sufficiently large N N N , 1 ≤ q N < D N 1\leq q_{N}<D_{N} 1 ≤ q N < D N and q N ≤ 2 δ D N q_{N}\leq2\delta D_{N} q N ≤ 2 δ D N . Using (37) , we obtain
∑ j = 1 q N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≤ q N ∥ K Π N ∥ 2 ≤ 2 δ ∥ ψ ∥ ∞ 2 D N N − 2 r ≤ c 2 D N N − 2 r . (39) \sum_{j=1}^{q_{N}}[s_{j}(K\Pi_{N})]^{2}\leq q_{N}\|K\Pi_{N}\|^{2}\leq2\delta\|\psi\|_{\infty}^{2}D_{N}N^{-2r}\leq\frac{c}{2}D_{N}N^{-2r}. \tag*{(39)} j = 1 ∑ q N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≤ q N ∥ K Π N ∥ 2 ≤ 2 δ ∥ ψ ∥ ∞ 2 D N N − 2 r ≤ 2 c D N N − 2 r . (39)
Subtracting (39) from (36) gives
∑ j = q N + 1 D N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≥ c 2 D N N − 2 r . (40) \sum_{j=q_{N}+1}^{D_{N}}[s_{j}(K\Pi_{N})]^{2}\geq\frac{c}{2}D_{N}N^{-2r}. \tag*{(40)} j = q N + 1 ∑ D N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≥ 2 c D N N − 2 r . (40)
For an operator F F F with rank ( F ) < j \operatorname{rank}(F)<j rank ( F ) < j , we have rank ( F Π N ) < j \operatorname{rank}(F\Pi_{N})<j rank ( F Π N ) < j and
∥ K Π N − F Π N ∥ ≤ ∥ K − F ∥ . \|K\Pi_{N}-F\Pi_{N}\|\leq\|K-F\|. ∥ K Π N − F Π N ∥ ≤ ∥ K − F ∥.
Therefore, it follows from (7) that
s j ( K Π N ) ≤ inf { ∥ K Π N − F Π N ∥ : rank ( F ) < j } ≤ inf { ∥ K − F ∥ : rank ( F ) < j } = s j ( K ) . s_{j}(K\Pi_{N})\leq\inf\{\|K\Pi_{N}-F\Pi_{N}\|:\operatorname{rank}(F)<j\}
\leq\inf\{\|K-F\|:\operatorname{rank}(F)<j\}=s_{j}(K). s j ( K Π N ) ≤ inf { ∥ K Π N − F Π N ∥ : rank ( F ) < j } ≤ inf { ∥ K − F ∥ : rank ( F ) < j } = s j ( K ) .
For j > q N j>q_{N} j > q N , the monotonicity of singular values implies
s j ( K Π N ) ≤ s j ( K ) ≤ s q N ( K ) . s_{j}(K\Pi_{N})\leq s_{j}(K)\leq s_{q_{N}}(K). s j ( K Π N ) ≤ s j ( K ) ≤ s q N ( K ) .
Hence
∑ j = q N + 1 D N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≤ ( D N − q N ) [ s q N ( K ) ] 2 ≤ D N [ s q N ( K ) ] 2 . \sum_{j=q_{N}+1}^{D_{N}}[s_{j}(K\Pi_{N})]^{2}\leq(D_{N}-q_{N})[s_{q_{N}}(K)]^{2}\leq D_{N}[s_{q_{N}}(K)]^{2}. j = q N + 1 ∑ D N [ s j ( K Π N ) ] 2 ≤ ( D N − q N ) [ s q N ( K ) ] 2 ≤ D N [ s q N ( K ) ] 2 .
Combining this estimate with (40) , we obtain
s q N ( K ) ≥ c 2 N − r s_{q_{N}}(K)\geq\sqrt{\frac{c}{2}}N^{-r} s q N ( K ) ≥ 2 c N − r
for sufficiently large N N N . Using (38) , we conclude that
lim sup N → ∞ q N r / n s q N ( K ) ≥ c 2 ( δ ( 2 n − 1 ) n ! ) r / n > 0. \limsup_{N\to\infty}q_{N}^{r/n}s_{q_{N}}(K)\geq\sqrt{\frac{c}{2}}\left(\frac{\delta(2^{n}-1)}{n!}\right)^{r/n}>0. N → ∞ lim sup q N r / n s q N ( K ) ≥ 2 c ( n ! δ ( 2 n − 1 ) ) r / n > 0.
Noting that q N → ∞ q_{N}\to\infty q N → ∞ as N → ∞ N\to\infty N → ∞ , we derive that the sequence { k r / n s k ( K ) } k = 1 ∞ \{k^{r/n}s_{k}(K)\}_{k=1}^{\infty} { k r / n s k ( K ) } k = 1 ∞ cannot converge to zero. This completes the proof of Proposition 3.5. □
Localization and boundary factorization
This section connects the estimates of § 3 with the local behavior of harmonic symbols near the sphere. Proposition 4.1 shows that, after multiplication by a cutoff Toeplitz operator, changing symbols outside the chosen neighborhood produces a difference whose singular values decay faster than every negative power. Lemma 4.2 factors a harmonic symbol vanishing on a boundary open set as u = ρ Φ u=\rho\Phi u = ρ Φ , where Φ \Phi Φ is real analytic nearby and does not vanish identically on any smaller nonempty boundary open set. These results allow us to extend the local factors and apply Proposition 3.4 .
Proposition 4.1. Let U ⊂ C n U\subset\mathbb{C}^{n} U ⊂ C n be a nonempty open subset. Suppose that v j ∈ L ∞ ( B n ) v_j\in L^\infty(\mathbb{B}_n) v j ∈ L ∞ ( B n ) and f j ∈ L ∞ ( B n ) f_j\in L^\infty(\mathbb{B}_n) f j ∈ L ∞ ( B n ) satisfy v j = f j v_j=f_j v j = f j almost everywhere on U ∩ B n U\cap\mathbb{B}_n U ∩ B n for 1 ≤ j ≤ m 1\leq j\leq m 1 ≤ j ≤ m . If χ ∈ C c ∞ ( U ) \chi\in C^\infty_c(U) χ ∈ C c ∞ ( U ) , i.e., χ \chi χ is a smooth function with compact support in U U U , then
s k [ ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T f 1 T f 2 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) s_k[(T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{f_1}T_{f_2}\cdots T_{f_m})T_\chi]=O(k^{-L})\qquad(k\to\infty) s k [( T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T f 1 T f 2 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) for every L > 0 L>0 L > 0 .
Proof. We divide the proof into three steps.
The case of one factor.
If m = 1 m=1 m = 1 , then we have
( T v 1 − T f 1 ) T χ = T v 1 − f 1 T χ . (T_{v_1}-T_{f_1})T_\chi=T_{v_1-f_1}T_\chi. ( T v 1 − T f 1 ) T χ = T v 1 − f 1 T χ .
Since supp ( χ ) \operatorname{supp}(\chi) supp ( χ ) is a compact subset of U U U , we can choose an open set V V V such that
supp ( χ ) ⊂ V ⊂ V ‾ ⊂ U . \operatorname{supp}(\chi)\subset V\subset\overline{V}\subset U. supp ( χ ) ⊂ V ⊂ V ⊂ U .
Choose η ∈ C c ∞ ( U ) \eta\in C^\infty_c(U) η ∈ C c ∞ ( U ) satisfying 0 ≤ η ≤ 1 0\leq\eta\leq1 0 ≤ η ≤ 1 , and η = 1 \eta=1 η = 1 on V V V . The assumption on v 1 − f 1 v_1-f_1 v 1 − f 1 implies
( v 1 − f 1 ) η = 0 a.e. on B n . (v_1-f_1)\eta=0\qquad\text{a.e. on }\mathbb{B}_n. ( v 1 − f 1 ) η = 0 a.e. on B n .
Therefore, we have that
T v 1 − f 1 T χ f = P [ ( v 1 − f 1 ) P ( χ f ) ] = P [ ( v 1 − f 1 ) η P ( χ f ) ] + P [ ( v 1 − f 1 ) ( 1 − η ) P ( χ f ) ] = P [ ( v 1 − f 1 ) ( 1 − η ) P ( χ f ) ] . (41) \begin{aligned}
T_{v_1-f_1}T_\chi f
&=P[(v_1-f_1)P(\chi f)]\\
&=P[(v_1-f_1)\eta P(\chi f)]+P[(v_1-f_1)(1-\eta)P(\chi f)]\\
&=P[(v_1-f_1)(1-\eta)P(\chi f)]. \tag*{(41)}
\end{aligned} T v 1 − f 1 T χ f = P [( v 1 − f 1 ) P ( χ f )] = P [( v 1 − f 1 ) η P ( χ f )] + P [( v 1 − f 1 ) ( 1 − η ) P ( χ f )] = P [( v 1 − f 1 ) ( 1 − η ) P ( χ f )] . (41)
for every f ∈ L a 2 ( B n ) f\in L^2_a(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) . Next, we analyze the operator
A η , χ g = ( 1 − η ) P ( χ g ) (42) A_{\eta,\chi}g=(1-\eta)P(\chi g) \tag*{(42)} A η , χ g = ( 1 − η ) P ( χ g ) (42)
on L 2 ( B n ) L^2(\mathbb{B}_n) L 2 ( B n ) .
Separation of the supports.
Since η = 1 \eta=1 η = 1 on V V V , the function 1 − η 1-\eta 1 − η vanishes on an open neighborhood of supp ( χ ) \operatorname{supp}(\chi) supp ( χ ) . Hence supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n supp ( 1 − η ) ∩ B n and supp ( χ ) ∩ B ‾ n \operatorname{supp}(\chi)\cap\overline{\mathbb{B}}_n supp ( χ ) ∩ B n are disjoint compact sets. If either set is empty, then A η , χ = 0 A_{\eta,\chi}=0 A η , χ = 0 , and hence (4.1) gives T v 1 − f 1 T χ = 0 T_{v_1-f_1}T_\chi=0 T v 1 − f 1 T χ = 0 . Thus, we may assume both supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n supp ( 1 − η ) ∩ B n and supp ( χ ) ∩ B ‾ n \operatorname{supp}(\chi)\cap\overline{\mathbb{B}}_n supp ( χ ) ∩ B n are nonempty. The distance between these two compact sets is positive, and there exists a constant a > 0 a>0 a > 0 such that
∣ z − w ∣ ≥ a |z-w|\geq a ∣ z − w ∣ ≥ a
for
z ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n and w ∈ supp ( χ ) ∩ B ‾ n . z\in\operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n\qquad\text{and}\qquad w\in\operatorname{supp}(\chi)\cap\overline{\mathbb{B}}_n. z ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B n and w ∈ supp ( χ ) ∩ B n .
For z , w ∈ B ‾ n z,w\in\overline{\mathbb{B}}_n z , w ∈ B n , we have
∣ 1 − ⟨ z , w ⟩ ∣ ≥ 1 − Re ⟨ z , w ⟩ = 2 − ∣ z ∣ 2 − ∣ w ∣ 2 + ∣ z − w ∣ 2 2 ≥ ∣ z − w ∣ 2 2 . |1-\langle z,w\rangle|\geq1-\operatorname{Re}\langle z,w\rangle
=\frac{2-|z|^2-|w|^2+|z-w|^2}{2}
\geq\frac{|z-w|^2}{2}. ∣1 − ⟨ z , w ⟩ ∣ ≥ 1 − Re ⟨ z , w ⟩ = 2 2 − ∣ z ∣ 2 − ∣ w ∣ 2 + ∣ z − w ∣ 2 ≥ 2 ∣ z − w ∣ 2 .
Taking δ = a 2 2 \delta=\frac{a^2}{2} δ = 2 a 2 , we obtain
∣ 1 − ⟨ z , w ⟩ ∣ ≥ δ > 0 (43) |1-\langle z,w\rangle|\geq\delta>0 \tag*{(43)} ∣1 − ⟨ z , w ⟩ ∣ ≥ δ > 0 (43)
for all z , w z,w z , w such that
z ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n and w ∈ supp ( χ ) ∩ B ‾ n . z\in\operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n\qquad\text{and}\qquad w\in\operatorname{supp}(\chi)\cap\overline{\mathbb{B}}_n. z ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B n and w ∈ supp ( χ ) ∩ B n .
Choosing the expansion centers.
For each point of supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n supp ( 1 − η ) ∩ B n , take the open ball centered at that point with radius δ 2 \frac{\delta}{2} 2 δ . These balls cover supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n supp ( 1 − η ) ∩ B n . Choose a finite subcover and denote its centers by z 1 , z 2 , ⋯ , z s z_1,z_2,\cdots,z_s z 1 , z 2 , ⋯ , z s . Then
z ν ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n ( 1 ≤ ν ≤ s ) z_\nu\in\operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n \qquad(1\leq\nu\leq s) z ν ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B n ( 1 ≤ ν ≤ s )
and
supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n ⊂ ⋃ ν = 1 s { z ∈ C n : ∣ z − z ν ∣ < δ 2 } . \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n\subset\bigcup_{\nu=1}^{s}\left\{z\in\mathbb{C}^n:|z-z_\nu|<\frac{\delta}{2}\right\}. supp ( 1 − η ) ∩ B n ⊂ ν = 1 ⋃ s { z ∈ C n : ∣ z − z ν ∣ < 2 δ } .
To assign each point to a single center, define
E ν = { z ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B ‾ n : ∣ z − z ν ∣ < δ 2 , ∣ z − z μ ∣ ≥ δ 2 for every μ < ν } . (44) E_\nu=\left\{z\in\operatorname{supp}(1-\eta)\cap\overline{\mathbb{B}}_n:|z-z_\nu|<\frac{\delta}{2},|z-z_\mu|\geq\frac{\delta}{2}\ \text{for every }\mu<\nu\right\}. \tag*{(44)} E ν = { z ∈ supp ( 1 − η ) ∩ B n : ∣ z − z ν ∣ < 2 δ , ∣ z − z μ ∣ ≥ 2 δ for every μ < ν } . (44)
Observe that each E ν E_\nu E ν is measurable and contains the points in the ν \nu ν -th ball that are not contained in any preceding ball.
Let 1 ≤ ν < μ ≤ s 1\leq\nu<\mu\leq s 1 ≤ ν < μ ≤ s . If z ∈ E ν ∩ E μ z\in E_\nu\cap E_\mu z ∈ E ν ∩ E μ , the definitions of E ν E_\nu E ν and E μ E_\mu E μ give
∣ z − z ν ∣ < δ 2 and ∣ z − z ν ∣ ≥ δ 2 , |z-z_\nu|<\frac{\delta}{2}\qquad\text{and}\qquad|z-z_\nu|\geq\frac{\delta}{2}, ∣ z − z ν ∣ < 2 δ and ∣ z − z ν ∣ ≥ 2 δ ,
which is impossible. Hence we have E ν ∩ E μ = ∅ E_\nu\cap E_\mu=\varnothing E ν ∩ E μ = ∅ for ν ≠ μ \nu\ne\mu ν = μ . For each z z z in supp ( 1 − η ) ∩ B n \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\mathbb{B}_n supp ( 1 − η ) ∩ B n , choose the smallest index ν \nu ν such that ∣ z − z ν ∣ < δ 2 |z-z_\nu|<\frac{\delta}{2} ∣ z − z ν ∣ < 2 δ . Then z ∈ E ν z\in E_\nu z ∈ E ν . Consequently,
⋃ ν = 1 s E ν = supp ( 1 − η ) ∩ B n . \bigcup_{\nu=1}^{s}E_\nu=\operatorname{supp}(1-\eta)\cap\mathbb{B}_n. ν = 1 ⋃ s E ν = supp ( 1 − η ) ∩ B n .
Expanding the reproducing kernel
Let z ∈ E ν z\in E_\nu z ∈ E ν and w ∈ supp ( χ ) ∩ B n w\in\operatorname{supp}(\chi)\cap\mathbb{B}_n w ∈ supp ( χ ) ∩ B n . By the Cauchy–Schwarz inequality,
∣ ⟨ z − z ν , w ⟩ ∣ = ∣ ∑ j = 1 n ( z j − ( z ν ) j ) w j ‾ ∣ ≤ ( ∑ j = 1 n ∣ z j − ( z ν ) j ∣ 2 ) 1 2 ( ∑ j = 1 n ∣ w j ∣ 2 ) 1 2 = ∣ z − z ν ∣ ∣ w ∣ , \left|\langle z-z_\nu,w\rangle\right|=\left|\sum_{j=1}^{n}(z_j-(z_\nu)_j)\overline{w_j}\right|\leq\left(\sum_{j=1}^{n}|z_j-(z_\nu)_j|^2\right)^{\frac{1}{2}}\left(\sum_{j=1}^{n}|w_j|^2\right)^{\frac{1}{2}}=|z-z_\nu|\,|w|, ∣ ⟨ z − z ν , w ⟩ ∣ = j = 1 ∑ n ( z j − ( z ν ) j ) w j ≤ ( j = 1 ∑ n ∣ z j − ( z ν ) j ∣ 2 ) 2 1 ( j = 1 ∑ n ∣ w j ∣ 2 ) 2 1 = ∣ z − z ν ∣ ∣ w ∣ ,
where ( z ν ) j (z_\nu)_j ( z ν ) j stands for the j j j -th coordinate of z ν z_\nu z ν . Using (43) and (44) , we obtain
∣ ⟨ z − z ν , w ⟩ 1 − ⟨ z , w ⟩ ∣ ≤ ∣ z − z ν ∣ ∣ w ∣ δ ≤ ∣ z − z ν ∣ δ < 1 2 . (45) \left|\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle}{1-\langle z,w\rangle}\right|\leq\frac{|z-z_\nu|\,|w|}{\delta}\leq\frac{|z-z_\nu|}{\delta}<\frac{1}{2}. \tag*{(45)} 1 − ⟨ z , w ⟩ ⟨ z − z ν , w ⟩ ≤ δ ∣ z − z ν ∣ ∣ w ∣ ≤ δ ∣ z − z ν ∣ < 2 1 . (45)
Using
1 ( 1 − t ) n + 1 = ∑ ℓ = 0 ∞ ( n + ℓ n ) t ℓ ( ∣ t ∣ < 1 ) , \frac{1}{(1-t)^{n+1}}=\sum_{\ell=0}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}t^\ell\qquad(|t|<1), ( 1 − t ) n + 1 1 = ℓ = 0 ∑ ∞ ( n n + ℓ ) t ℓ ( ∣ t ∣ < 1 ) ,
we deduce by (45) that
1 ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 = 1 ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 ( 1 − ⟨ z − z ν , w ⟩ 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) − ( n + 1 ) = 1 ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 ∑ ℓ = 0 ∞ ( n + ℓ n ) ( ⟨ z − z ν , w ⟩ 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) ℓ = ∑ ℓ = 0 ∞ ( n + ℓ n ) ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ = ∑ ℓ = 0 ∞ ( n + ℓ n ) 1 ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ( ∑ j = 1 n ( z j − ( z ν ) j ) w j ‾ ) ℓ = ∑ ℓ = 0 ∞ ( n + ℓ n ) 1 ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ∑ ∣ α ∣ = ℓ ℓ ! α ! ( z − z ν ) α w ‾ α = ∑ α ∈ N 0 n ( n + ∣ α ∣ n ) ∣ α ∣ ! α ! ( z − z ν ) α w ‾ α ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ∣ α ∣ . (46) \begin{aligned}
\frac{1}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}}
&=\frac{1}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1}}
\left(1-\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle}{1-\langle z_\nu,w\rangle}\right)^{-(n+1)}\\
&=\frac{1}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1}}\sum_{\ell=0}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}
\left(\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle}{1-\langle z_\nu,w\rangle}\right)^\ell\\
&=\sum_{\ell=0}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}
\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle^\ell}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+\ell}}\\
&=\sum_{\ell=0}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}
\frac{1}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+\ell}}
\left(\sum_{j=1}^{n}(z_j-(z_\nu)_j)\overline{w_j}\right)^\ell\\
&=\sum_{\ell=0}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}
\frac{1}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+\ell}}
\sum_{|\alpha|=\ell}\frac{\ell!}{\alpha!}(z-z_\nu)^\alpha\overline{w}^\alpha\\
&=\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^n}\binom{n+|\alpha|}{n}
\frac{|\alpha|!}{\alpha!}\frac{(z-z_\nu)^\alpha\overline{w}^\alpha}
{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+|\alpha|}}. \tag*{(46)}
\end{aligned} ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 1 = ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 1 ( 1 − 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ⟨ z − z ν , w ⟩ ) − ( n + 1 ) = ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 1 ℓ = 0 ∑ ∞ ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ⟨ z − z ν , w ⟩ ) ℓ = ℓ = 0 ∑ ∞ ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ = ℓ = 0 ∑ ∞ ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ 1 ( j = 1 ∑ n ( z j − ( z ν ) j ) w j ) ℓ = ℓ = 0 ∑ ∞ ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ 1 ∣ α ∣ = ℓ ∑ α ! ℓ ! ( z − z ν ) α w α = α ∈ N 0 n ∑ ( n n + ∣ α ∣ ) α ! ∣ α ∣ ! ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ∣ α ∣ ( z − z ν ) α w α . (46)
Substep 1.4. Constructing finite-rank approximations.
Using the integral formula for the Bergman projection, we obtain that
( 1 − η ( z ) ) P ( χ g ) ( z ) = ∫ B n ( 1 − η ( z ) ) χ ( w ) ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 g ( w ) d V ( w ) , g ∈ L 2 ( B n ) . (47) (1-\eta(z))P(\chi g)(z)=\int_{\mathbb{B}_n}\frac{(1-\eta(z))\chi(w)}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}}g(w)\,dV(w),\qquad g\in L^2(\mathbb{B}_n). \tag*{(47)} ( 1 − η ( z )) P ( χ g ) ( z ) = ∫ B n ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 ( 1 − η ( z )) χ ( w ) g ( w ) d V ( w ) , g ∈ L 2 ( B n ) . (47)
We truncate (46) at total degree ( N − 1 ) (N-1) ( N − 1 ) and substitute the resulting finite sum into (47) . Define
( F N g ) ( z ) = ∑ ν = 1 s 1 E ν ( z ) ( 1 − η ( z ) ) ∑ ∣ α ∣ < N ( n + ∣ α ∣ n ) ∣ α ∣ ! α ! ( z − z ν ) α (F_Ng)(z)=\sum_{\nu=1}^{s}\mathbf{1}_{E_\nu}(z)(1-\eta(z))\sum_{|\alpha|<N}\binom{n+|\alpha|}{n}\frac{|\alpha|!}{\alpha!}(z-z_\nu)^\alpha ( F N g ) ( z ) = ν = 1 ∑ s 1 E ν ( z ) ( 1 − η ( z )) ∣ α ∣ < N ∑ ( n n + ∣ α ∣ ) α ! ∣ α ∣ ! ( z − z ν ) α
× ∫ B n ∩ supp ( χ ) χ ( w ) w ‾ α g ( w ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ∣ α ∣ d V ( w ) , g ∈ L 2 ( B n ) , {}\times\int_{\mathbb{B}_n\cap\operatorname{supp}(\chi)}\frac{\chi(w)\overline{w}^{\alpha}g(w)}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+|\alpha|}}\,dV(w),\qquad g\in L^2(\mathbb{B}_n), × ∫ B n ∩ supp ( χ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ∣ α ∣ χ ( w ) w α g ( w ) d V ( w ) , g ∈ L 2 ( B n ) ,
where 1 E ν \mathbf{1}_{E_\nu} 1 E ν is the characteristic function on E ν E_\nu E ν :
1 E ν ( z ) = { 1 , z ∈ E ν , 0 , z ∉ E ν . \mathbf{1}_{E_\nu}(z)=
\begin{cases}
1, & z\in E_\nu,\\
0, & z\notin E_\nu.
\end{cases} 1 E ν ( z ) = { 1 , 0 , z ∈ E ν , z ∈ / E ν .
Noting that each integral coefficient in the definition of F N F_N F N is independent of z z z , the range of F N F_N F N is contained in
span { 1 E ν ( z ) ( 1 − η ( z ) ) ( z − z ν ) α : 1 ≤ ν ≤ s , ∣ α ∣ < N } . \operatorname{span}\left\{\mathbf{1}_{E_\nu}(z)(1-\eta(z))(z-z_\nu)^\alpha:1\leq\nu\leq s,\ |\alpha|<N\right\}. span { 1 E ν ( z ) ( 1 − η ( z )) ( z − z ν ) α : 1 ≤ ν ≤ s , ∣ α ∣ < N } .
Since the number of multi-indices satisfying ∣ α ∣ < N |\alpha|<N ∣ α ∣ < N is
∑ ℓ = 0 N − 1 ( ℓ + n − 1 n − 1 ) = ( N + n − 1 n ) , \sum_{\ell=0}^{N-1}\binom{\ell+n-1}{n-1}=\binom{N+n-1}{n}, ℓ = 0 ∑ N − 1 ( n − 1 ℓ + n − 1 ) = ( n N + n − 1 ) ,
we have
rank ( F N ) ≤ s ( N + n − 1 n ) = s n ! N ( N + 1 ) ⋯ ( N + n − 1 ) ≤ C N n . (48) \operatorname{rank}(F_N)\leq s\binom{N+n-1}{n}=\frac{s}{n!}N(N+1)\cdots(N+n-1)\leq CN^n. \tag*{(48)} rank ( F N ) ≤ s ( n N + n − 1 ) = n ! s N ( N + 1 ) ⋯ ( N + n − 1 ) ≤ C N n . (48)
for all N ≥ 1 N\geq1 N ≥ 1 , where C C C is a constant independent of N N N .
Fix z ∈ E ν z\in E_\nu z ∈ E ν . Since E 1 , E 2 , … , E s E_1,E_2,\ldots,E_s E 1 , E 2 , … , E s are pairwise disjoint, we further have
( F N g ) ( z ) = ( 1 − η ( z ) ) ∫ B n ∩ supp ( χ ) χ ( w ) g ( w ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 ∑ ℓ = 0 N − 1 ( n + ℓ n ) ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) ℓ d V ( w ) . (49) (F_Ng)(z)=(1-\eta(z))\int_{\mathbb{B}_n\cap\operatorname{supp}(\chi)}\frac{\chi(w)g(w)}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1}}\sum_{\ell=0}^{N-1}\binom{n+\ell}{n}\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle^\ell}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^\ell}\,dV(w). \tag*{(49)} ( F N g ) ( z ) = ( 1 − η ( z )) ∫ B n ∩ supp ( χ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 χ ( w ) g ( w ) ℓ = 0 ∑ N − 1 ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) ℓ ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ d V ( w ) . (49)
By (43) , (45) and the third equality in (46) , we have
∣ 1 ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 − ∑ ℓ = 0 N − 1 ( n + ℓ n ) ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ∣ ≤ δ − n − 1 ∑ ℓ = N ∞ ( n + ℓ n ) 2 − ℓ = δ − n − 1 ∑ ℓ = N ∞ ( n + ℓ n ) ( 2 3 ) ℓ ( 3 4 ) ℓ ≤ δ − n − 1 ( 3 4 ) N ∑ ℓ = 0 ∞ ( n + ℓ n ) ( 2 3 ) ℓ = 3 n + 1 δ − n − 1 ( 3 4 ) N . \begin{aligned}
\left|\frac{1}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}}-\sum_{\ell=0}^{N-1}\binom{n+\ell}{n}\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle^\ell}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+\ell}}\right| \\
&\leq\delta^{-n-1}\sum_{\ell=N}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}2^{-\ell}
=\delta^{-n-1}\sum_{\ell=N}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}\left(\frac{2}{3}\right)^\ell\left(\frac{3}{4}\right)^\ell\\
&\leq\delta^{-n-1}\left(\frac{3}{4}\right)^N\sum_{\ell=0}^{\infty}\binom{n+\ell}{n}\left(\frac{2}{3}\right)^\ell
=3^{n+1}\delta^{-n-1}\left(\frac{3}{4}\right)^N.
\end{aligned} ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 1 − ℓ = 0 ∑ N − 1 ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ ≤ δ − n − 1 ℓ = N ∑ ∞ ( n n + ℓ ) 2 − ℓ = δ − n − 1 ℓ = N ∑ ∞ ( n n + ℓ ) ( 3 2 ) ℓ ( 4 3 ) ℓ ≤ δ − n − 1 ( 4 3 ) N ℓ = 0 ∑ ∞ ( n n + ℓ ) ( 3 2 ) ℓ = 3 n + 1 δ − n − 1 ( 4 3 ) N .
Then it follows from (47) and (49) that ( 1 − η ( z ) ) P ( χ g ) ( z ) − ( F N g ) ( z ) (1-\eta(z))P(\chi g)(z)-(F_Ng)(z) ( 1 − η ( z )) P ( χ g ) ( z ) − ( F N g ) ( z ) can be written as
( 1 − η ( z ) ) ∫ B n ∩ supp χ χ ( w ) g ( w ) [ 1 ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 − ∑ ℓ = 0 N − 1 ( n + ℓ n ) ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ] d V ( w ) . (1-\eta(z))\int_{\mathbb{B}_n\cap\operatorname{supp}\chi}\chi(w)g(w)\left[\frac{1}{(1-\langle z,w\rangle)^{n+1}}-\sum_{\ell=0}^{N-1}\binom{n+\ell}{n}\frac{\langle z-z_\nu,w\rangle^\ell}{(1-\langle z_\nu,w\rangle)^{n+1+\ell}}\right]\,dV(w). ( 1 − η ( z )) ∫ B n ∩ supp χ χ ( w ) g ( w ) [ ( 1 − ⟨ z , w ⟩ ) n + 1 1 − ℓ = 0 ∑ N − 1 ( n n + ℓ ) ( 1 − ⟨ z ν , w ⟩ ) n + 1 + ℓ ⟨ z − z ν , w ⟩ ℓ ] d V ( w ) .
Using 0 ≤ 1 − η ≤ 1 0 \le1-\eta\le1 0 ≤ 1 − η ≤ 1 and the Cauchy–Schwarz inequality, we therefore obtain
∣ ( 1 − η ( z ) ) P ( χ g ) ( z ) − ( F N g ) ( z ) ∣ ≤ 3 n + 1 δ − n − 1 ( 3 4 ) N ∫ B n ∩ supp χ ∣ χ ( w ) ∣ ∣ g ( w ) ∣ d V ( w ) ≤ 3 n + 1 δ − n − 1 ∥ χ ∥ ∞ ( 3 4 ) N ∫ B n ∣ g ( w ) ∣ d V ( w ) ≤ 3 n + 1 δ − n − 1 ∥ χ ∥ ∞ ( 3 4 ) N ∥ g ∥ 2 , \begin{aligned}
\left|(1-\eta(z))P(\chi g)(z)-(F_Ng)(z)\right|
&\le3^{n+1}\delta^{-n-1}\left(\frac{3}{4}\right)^N
\int_{\mathbb{B}_n\cap\operatorname{supp}\chi}|\chi(w)||g(w)|\,dV(w)\\
&\le3^{n+1}\delta^{-n-1}\|\chi\|_{\infty}\left(\frac{3}{4}\right)^N
\int_{\mathbb{B}_n}|g(w)|\,dV(w)\\
&\le3^{n+1}\delta^{-n-1}\|\chi\|_{\infty}\left(\frac{3}{4}\right)^N\|g\|_2,
\end{aligned} ∣ ( 1 − η ( z )) P ( χ g ) ( z ) − ( F N g ) ( z ) ∣ ≤ 3 n + 1 δ − n − 1 ( 4 3 ) N ∫ B n ∩ supp χ ∣ χ ( w ) ∣∣ g ( w ) ∣ d V ( w ) ≤ 3 n + 1 δ − n − 1 ∥ χ ∥ ∞ ( 4 3 ) N ∫ B n ∣ g ( w ) ∣ d V ( w ) ≤ 3 n + 1 δ − n − 1 ∥ χ ∥ ∞ ( 4 3 ) N ∥ g ∥ 2 ,
where the last inequality is due to V ( B n ) = 1 V(\mathbb{B}_n)=1 V ( B n ) = 1 .
For z ∉ supp ( 1 − η ) z\notin\operatorname{supp}(1-\eta) z ∈ / supp ( 1 − η ) , both ( 1 − η ( z ) ) P ( χ g ) ( z ) (1-\eta(z))P(\chi g)(z) ( 1 − η ( z )) P ( χ g ) ( z ) and ( F N g ) ( z ) (F_Ng)(z) ( F N g ) ( z ) are zero. Since E 1 , E 2 , ⋯ , E s E_1,E_2,\cdots,E_s E 1 , E 2 , ⋯ , E s cover supp ( 1 − η ) ∩ B n \operatorname{supp}(1-\eta)\cap\mathbb{B}_n supp ( 1 − η ) ∩ B n , the resulting bound holds for every z ∈ B n z\in\mathbb{B}_n z ∈ B n , with a positive constant C C C independent of N N N , z z z , and g g g . Consequently, we have
∥ ( 1 − η ) P ( χ g ) − F N g ∥ 2 2 = ∫ B n ∣ ( 1 − η ( z ) ) P ( χ g ) ( z ) − ( F N g ) ( z ) ∣ 2 d V ( z ) ≤ C 2 ( 3 4 ) 2 N ∥ g ∥ 2 2 . \begin{aligned}
\|(1-\eta)P(\chi g)-F_Ng\|_2^2
&=\int_{\mathbb{B}_n}\left|(1-\eta(z))P(\chi g)(z)-(F_Ng)(z)\right|^2\,dV(z)\\
&\le C^2\left(\frac{3}{4}\right)^{2N}\|g\|_2^2.
\end{aligned} ∥ ( 1 − η ) P ( χ g ) − F N g ∥ 2 2 = ∫ B n ∣ ( 1 − η ( z )) P ( χ g ) ( z ) − ( F N g ) ( z ) ∣ 2 d V ( z ) ≤ C 2 ( 4 3 ) 2 N ∥ g ∥ 2 2 .
to get that
∥ ( 1 − η ) P ( χ g ) − F N g ∥ 2 ≤ C ( 3 4 ) N ∥ g ∥ 2 . (50) \|(1-\eta)P(\chi g)-F_Ng\|_2
\le C\left(\frac{3}{4}\right)^N\|g\|_2. \tag*{(50)} ∥ ( 1 − η ) P ( χ g ) − F N g ∥ 2 ≤ C ( 4 3 ) N ∥ g ∥ 2 . (50)
Moreover,
∥ F N g ∥ 2 ≤ ∥ ( 1 − η ) P ( χ g ) ∥ 2 + ∥ F N g − ( 1 − η ) P ( χ g ) ∥ 2 ≤ [ ∥ χ ∥ ∞ + C ( 3 4 ) N ] ∥ g ∥ 2 , \begin{aligned}
\|F_Ng\|_2
&\le\|(1-\eta)P(\chi g)\|_2+\|F_Ng-(1-\eta)P(\chi g)\|_2\\
&\le\left[\|\chi\|_{\infty}+C\left(\frac{3}{4}\right)^N\right]\|g\|_2,
\end{aligned} ∥ F N g ∥ 2 ≤ ∥ ( 1 − η ) P ( χ g ) ∥ 2 + ∥ F N g − ( 1 − η ) P ( χ g ) ∥ 2 ≤ [ ∥ χ ∥ ∞ + C ( 4 3 ) N ] ∥ g ∥ 2 ,
which shows that F N F_N F N is bounded. We conclude by (48) and (50) that A η , χ A_{\eta,\chi} A η , χ (defined in (42) ) is compact.
Estimating the singular values.
Choose C ≥ 1 C\ge1 C ≥ 1 so that (48) and (50) hold. For sufficiently large k k k , take
N = ⌊ ( k 2 C ) 1 n ⌋ . N=\left\lfloor\left(\frac{k}{2C}\right)^{\frac{1}{n}}\right\rfloor. N = ⌊ ( 2 C k ) n 1 ⌋ .
Then
rank ( F N ) ≤ C N n ≤ k 2 < k \operatorname{rank}(F_N)\le CN^n\le\frac{k}{2}<k rank ( F N ) ≤ C N n ≤ 2 k < k
and
s k ( A η , χ ) ≤ ∥ A η , χ − F N ∥ ≤ C ( 3 4 ) ⌊ ( k 2 C ) 1 n ⌋ . s_k(A_{\eta,\chi})\le\|A_{\eta,\chi}-F_N\|
\le C\left(\frac{3}{4}\right)^{\left\lfloor\left(\frac{k}{2C}\right)^{\frac{1}{n}}\right\rfloor}. s k ( A η , χ ) ≤ ∥ A η , χ − F N ∥ ≤ C ( 4 3 ) ⌊ ( 2 C k ) n 1 ⌋ .
Since
L log ( k ) + ⌊ ( k 2 C ) 1 n ⌋ log ( 3 4 ) → − ∞ ( k → ∞ ) L\log(k)+\left\lfloor\left(\frac{k}{2C}\right)^{\frac{1}{n}}\right\rfloor\log\left(\frac{3}{4}\right)\to-\infty
\qquad(k\to\infty) L log ( k ) + ⌊ ( 2 C k ) n 1 ⌋ log ( 4 3 ) → − ∞ ( k → ∞ )
for every L > 0 L>0 L > 0 , we have that
k L ( 3 4 ) ⌊ ( k 2 C ) 1 n ⌋ → 0 ( k → ∞ ) , k^L\left(\frac{3}{4}\right)^{\left\lfloor\left(\frac{k}{2C}\right)^{\frac{1}{n}}\right\rfloor}\to0
\qquad(k\to\infty), k L ( 4 3 ) ⌊ ( 2 C k ) n 1 ⌋ → 0 ( k → ∞ ) ,
and hence
s k ( A η , χ ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) . (51) s_k(A_{\eta,\chi})=O(k^{-L})
\qquad(k\to\infty). \tag*{(51)} s k ( A η , χ ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) . (51)
for every L > 0 L>0 L > 0 . Now it follows from (41) and (10) of Lemma 2.5 that
s k ( T v 1 − f 1 T χ ) ≤ ∥ v 1 − f 1 ∥ ∞ s k ( A η , χ ) = O ( k − L ) s_k(T_{v_1-f_1}T_\chi)\le\|v_1-f_1\|_\infty s_k(A_{\eta,\chi})=O(k^{-L}) s k ( T v 1 − f 1 T χ ) ≤ ∥ v 1 − f 1 ∥ ∞ s k ( A η , χ ) = O ( k − L )
for every L > 0 L>0 L > 0 . This proves the case of m = 1 m=1 m = 1 .
Localizing the product of the remaining factors.
Let m ≥ 2 m \ge2 m ≥ 2 and assume that the conclusion of the proposition holds for ( m − 1 ) (m-1) ( m − 1 ) factors and for arbitrary bounded symbols satisfying the hypotheses.
Let V V V be an open subset such that
supp ( χ ) ⊂ V ⊂ V ‾ ⊂ U . \operatorname{supp}(\chi) \subset V \subset\overline{V} \subset U. supp ( χ ) ⊂ V ⊂ V ⊂ U .
Choose η 1 ∈ C c ∞ ( U ) \eta_1 \in C^\infty_{\mathrm{c}}(U) η 1 ∈ C c ∞ ( U ) satisfying
0 ≤ η 1 ≤ 1 , η 1 = 1 on V . 0 \le\eta_1 \le1,\qquad\eta_1=1\quad\text{on }V. 0 ≤ η 1 ≤ 1 , η 1 = 1 on V .
Next, choose an open neighborhood V 1 V_1 V 1 of supp ( η 1 ) \operatorname{supp}(\eta_1) supp ( η 1 ) such that
supp ( η 1 ) ⊂ V 1 ⊂ V 1 ‾ ⊂ U \operatorname{supp}(\eta_1) \subset V_1 \subset\overline{V_1} \subset U supp ( η 1 ) ⊂ V 1 ⊂ V 1 ⊂ U
and choose η 2 ∈ C c ∞ ( U ) \eta_2 \in C^\infty_{\mathrm{c}}(U) η 2 ∈ C c ∞ ( U ) satisfying
0 ≤ η 2 ≤ 1 , η 2 = 1 on V 1 . 0 \le\eta_2 \le1,\qquad\eta_2=1\quad\text{on }V_1. 0 ≤ η 2 ≤ 1 , η 2 = 1 on V 1 .
Apply the induction hypothesis on V V V to the symbols η 1 f 2 , f 3 , … , f m \eta_1f_2,f_3,\ldots,f_m η 1 f 2 , f 3 , … , f m and f 2 , f 3 , … , f m f_2,f_3,\ldots,f_m f 2 , f 3 , … , f m . Since the two lists of symbols agree on V ∩ B n V\cap\mathbb{B}_n V ∩ B n and χ ∈ C c ∞ ( V ) \chi\in C^\infty_{\mathrm{c}}(V) χ ∈ C c ∞ ( V ) , the induction hypothesis gives that
s k [ ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (52) s_k\left[(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]=O(k^{-L})\qquad(k\to\infty) \tag*{(52)} s k [ ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (52)
for every L > 0 L>0 L > 0 . When m = 2 m=2 m = 2 , the second product in (52) is T η 1 f 2 T_{\eta_1f_2} T η 1 f 2 .
For f ∈ L a 2 ( B n ) f\in L_a^2(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) , we have
( 1 − η 2 ) T f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f = ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ f + ( 1 − η 2 ) T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f = ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ f + ( 1 − η 2 ) P ( η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f ) . (53) \begin{aligned}
(1-\eta_2)T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi f
&=(1-\eta_2)(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi f\\
&\quad+(1-\eta_2)T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi f\\
&=(1-\eta_2)(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi f\\
&\quad+(1-\eta_2)P(\eta_1f_2T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi f). \tag*{(53)}
\end{aligned} ( 1 − η 2 ) T f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f = ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ f + ( 1 − η 2 ) T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f = ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ f + ( 1 − η 2 ) P ( η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f ) . (53)
For the first term ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ (1-\eta_2)(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ , using (b) of Lemma 2.5 and (52) , we obtain
s k [ ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] ≤ ∥ 1 − η 2 ∥ ∞ s k [ ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] ≤ s k [ ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) \begin{aligned}
s_k\left[(1-\eta_2)(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]
&\le\|1-\eta_2\|_\infty s_k\left[(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]\\
&\le s_k\left[(T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}-T_{\eta_1f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]\\
&=O(k^{-L})
\end{aligned} s k [ ( 1 − η 2 ) ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] ≤ ∥1 − η 2 ∥ ∞ s k [ ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] ≤ s k [ ( T f 2 T f 3 ⋯ T f m − T η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L )
for every L > 0 L>0 L > 0 .
To estimate the singular values of the second term ( 1 − η 2 ) P ( η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ ) (1-\eta_2)P(\eta_1f_2T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi) ( 1 − η 2 ) P ( η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ ) , we write
( 1 − η 2 ) P ( η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f ) = A η 2 , η 1 B f , f ∈ L a 2 ( B n ) , (1-\eta_2)P(\eta_1f_2T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi f)=A_{\eta_2,\eta_1}Bf,\qquad f\in L_a^2(\mathbb{B}_n), ( 1 − η 2 ) P ( η 1 f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f ) = A η 2 , η 1 B f , f ∈ L a 2 ( B n ) ,
where B : L a 2 ( B n ) → L 2 ( B n ) B:L_a^2(\mathbb{B}_n)\to L^2(\mathbb{B}_n) B : L a 2 ( B n ) → L 2 ( B n ) is the operator defined by
B f = f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f , f ∈ L a 2 ( B n ) . Bf=f_2T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi f,\qquad f\in L_a^2(\mathbb{B}_n). B f = f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ f , f ∈ L a 2 ( B n ) .
For A η 2 , η 1 A_{\eta_2,\eta_1} A η 2 , η 1 , applying (51) with η = η 2 \eta=\eta_2 η = η 2 and χ = η 1 \chi=\eta_1 χ = η 1 (the required support condition is satisfied because η 2 = 1 \eta_2=1 η 2 = 1 on a neighborhood of supp ( η 1 ) \operatorname{supp}(\eta_1) supp ( η 1 ) ) yields
s k ( A η 2 , η 1 ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (54) s_k(A_{\eta_2,\eta_1})=O(k^{-L})\qquad(k\to\infty) \tag*{(54)} s k ( A η 2 , η 1 ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (54)
for every L > 0 L>0 L > 0 . For every f ∈ L a 2 ( B n ) f\in L_a^2(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) , we have
∥ B f ∥ 2 ≤ ∥ f 2 ∥ ∞ ∥ T f 3 ⋯ T f m T χ f ∥ 2 ≤ ∥ f 2 ∥ ∞ ( ∏ j = 3 m ∥ T f j ∥ ) ∥ T χ ∥ ∥ f ∥ 2 ≤ ( ∏ j = 2 m ∥ f j ∥ ∞ ) ∥ χ ∥ ∞ ∥ f ∥ 2 . \begin{aligned}
\|Bf\|_2&\le\|f_2\|_\infty\|T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi f\|_2\\
&\le\|f_2\|_\infty\left(\prod_{j=3}^{m}\|T_{f_j}\|\right)\|T_\chi\|\|f\|_2\\
&\le\left(\prod_{j=2}^{m}\|f_j\|_\infty\right)\|\chi\|_\infty\|f\|_2.
\end{aligned} ∥ B f ∥ 2 ≤ ∥ f 2 ∥ ∞ ∥ T f 3 ⋯ T f m T χ f ∥ 2 ≤ ∥ f 2 ∥ ∞ ( j = 3 ∏ m ∥ T f j ∥ ) ∥ T χ ∥∥ f ∥ 2 ≤ ( j = 2 ∏ m ∥ f j ∥ ∞ ) ∥ χ ∥ ∞ ∥ f ∥ 2 .
Applying (b) of Lemma 2.5 and (54) , we obtain
s k ( A η 2 , η 1 B ) ≤ s k ( A η 2 , η 1 ) ∥ B ∥ ≤ ( ∏ j = 2 m ∥ f j ∥ ∞ ) ∥ χ ∥ ∞ s k ( A η 2 , η 1 ) = O ( k − L ) s_k(A_{\eta_2,\eta_1}B) \le s_k(A_{\eta_2,\eta_1})\lVert B\rVert\le\left(\prod_{j=2}^{m}\lVert f_j\rVert_\infty\right)\lVert\chi\rVert_\infty s_k(A_{\eta_2,\eta_1}) = O(k^{-L}) s k ( A η 2 , η 1 B ) ≤ s k ( A η 2 , η 1 ) ∥ B ∥ ≤ ( j = 2 ∏ m ∥ f j ∥ ∞ ) ∥ χ ∥ ∞ s k ( A η 2 , η 1 ) = O ( k − L )
for every L > 0 L>0 L > 0 .
Therefore, both operators in (53) satisfy the required estimate. It follows from (12) that
s k [ ( 1 − η 2 ) T f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (55) s_k\left[(1-\eta_2)T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m}T_\chi\right] = O(k^{-L}) \qquad(k\to\infty) \tag*{(55)} s k [ ( 1 − η 2 ) T f 2 T f 3 ⋯ T f m T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (55)
for every L > 0 L>0 L > 0 .
Step 3. Adding the first factor.
Since v 1 − f 1 = 0 v_1-f_1=0 v 1 − f 1 = 0 a.e. on U ∩ B n U\cap\mathbb{B}_n U ∩ B n and supp ( η 2 ) ⊂ U \operatorname{supp}(\eta_2)\subset U supp ( η 2 ) ⊂ U ,
( v 1 − f 1 ) η 2 = 0 a.e. on B n . (v_1-f_1)\eta_2=0 \quad\text{a.e. on }\mathbb{B}_n. ( v 1 − f 1 ) η 2 = 0 a.e. on B n .
For every f ∈ L a 2 ( B n ) f\in L_a^2(\mathbb{B}_n) f ∈ L a 2 ( B n ) , we therefore have
T v 1 − f 1 T f 2 ⋯ T f m T χ f = P [ ( v 1 − f 1 ) T f 2 ⋯ T f m T χ f ] = P [ ( v 1 − f 1 ) ( 1 − η 2 ) T f 2 ⋯ T f m T χ f ] . (56) \begin{aligned}
T_{v_1-f_1}T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi f
&=P\left[(v_1-f_1)T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi f\right]\\
&=P\left[(v_1-f_1)(1-\eta_2)T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi f\right]. \tag*{(56)}
\end{aligned} T v 1 − f 1 T f 2 ⋯ T f m T χ f = P [ ( v 1 − f 1 ) T f 2 ⋯ T f m T χ f ] = P [ ( v 1 − f 1 ) ( 1 − η 2 ) T f 2 ⋯ T f m T χ f ] . (56)
Combining (55) and (56) , we obtain
s k ( T v 1 − f 1 T f 2 ⋯ T f m T χ ) ≤ ∥ v 1 − f 1 ∥ ∞ s k ( ( 1 − η 2 ) T f 2 ⋯ T f m T χ ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) . (57) \begin{aligned}
s_k\left(T_{v_1-f_1}T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi\right)
&\le\lVert v_1-f_1\rVert_\infty s_k\left((1-\eta_2)T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi\right)\\
&=O(k^{-L}) \qquad(k\to\infty). \tag*{(57)}
\end{aligned} s k ( T v 1 − f 1 T f 2 ⋯ T f m T χ ) ≤ ∥ v 1 − f 1 ∥ ∞ s k ( ( 1 − η 2 ) T f 2 ⋯ T f m T χ ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) . (57)
for every L > 0 L>0 L > 0 .
We next apply the induction hypothesis to v 2 , v 3 , ⋯ , v m v_2,v_3,\cdots,v_m v 2 , v 3 , ⋯ , v m and f 2 , f 3 , ⋯ , f m f_2,f_3,\cdots,f_m f 2 , f 3 , ⋯ , f m . These symbols agree almost everywhere on U ∩ B n U\cap\mathbb{B}_n U ∩ B n , so
s k [ ( T v 2 T v 3 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) s_k\left[(T_{v_2}T_{v_3}\cdots T_{v_m}-T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]=O(k^{-L}) \qquad(k\to\infty) s k [ ( T v 2 T v 3 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ )
for every L > 0 L>0 L > 0 . Since T v 1 T_{v_1} T v 1 is bounded,
s k [ T v 1 ( T v 2 T v 3 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (58) s_k\left[T_{v_1}(T_{v_2}T_{v_3}\cdots T_{v_m}-T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]=O(k^{-L}) \qquad(k\to\infty) \tag*{(58)} s k [ T v 1 ( T v 2 T v 3 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (58)
for every L > 0 L>0 L > 0 .
Finally, using
( T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T f 1 T f 2 ⋯ T f m ) T χ = T v 1 ( T v 2 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ + ( T v 1 − T f 1 ) T f 2 ⋯ T f m T χ = T v 1 ( T v 2 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ + T v 1 − f 1 T f 2 ⋯ T f m T χ , \begin{aligned}
(T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{f_1}T_{f_2}\cdots T_{f_m})T_\chi
&=T_{v_1}(T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi+(T_{v_1}-T_{f_1})T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi\\
&=T_{v_1}(T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{f_2}T_{f_3}\cdots T_{f_m})T_\chi+T_{v_1-f_1}T_{f_2}\cdots T_{f_m}T_\chi,
\end{aligned} ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T f 1 T f 2 ⋯ T f m ) T χ = T v 1 ( T v 2 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ + ( T v 1 − T f 1 ) T f 2 ⋯ T f m T χ = T v 1 ( T v 2 ⋯ T v m − T f 2 T f 3 ⋯ T f m ) T χ + T v 1 − f 1 T f 2 ⋯ T f m T χ ,
we have by (57) and (58) that
s k [ ( T v 1 ⋯ T v m − T f 1 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ ) s_k\left[(T_{v_1}\cdots T_{v_m}-T_{f_1}\cdots T_{f_m})T_\chi\right]=O(k^{-L}) \qquad(k\to\infty) s k [ ( T v 1 ⋯ T v m − T f 1 ⋯ T f m ) T χ ] = O ( k − L ) ( k → ∞ )
for every L > 0 L>0 L > 0 . This completes the induction and proves Proposition 4.1 . □
Next, we show that a harmonic symbol vanishing on an open subset of the sphere admits a local factorization u = ρ Φ u=\rho\Phi u = ρ Φ , where ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 \rho(z)=1-|z|^2 ρ ( z ) = 1 − ∣ z ∣ 2 . In the proof of the main theorem, we extend these locally defined functions Φ \Phi Φ to the closed unit ball and use Proposition 4.1 to localize the operator product. Then we can apply Proposition 3.4 to extract the factors T ρ T_\rho T ρ .
Lemma 4.2. Let u u u be a nonzero complex-valued harmonic function on B n \mathbb{B}_n B n , continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n . Suppose that u = 0 u=0 u = 0 on a nonempty open subset W W W of S n \mathbb{S}_n S n . For every nonempty open subset W ′ W' W ′ of S n \mathbb{S}_n S n satisfying W ′ ‾ ⊂ W \overline{W'}\subset W W ′ ⊂ W , there exist an open neighborhood U U U of W ′ ‾ \overline{W'} W ′ and a real-analytic function Φ : U → C \Phi:U\to\mathbb{C} Φ : U → C such that
u ( z ) = ρ ( z ) Φ ( z ) , z ∈ U ∩ B n . u(z)=\rho(z)\Phi(z), \qquad z\in U\cap\mathbb{B}_n. u ( z ) = ρ ( z ) Φ ( z ) , z ∈ U ∩ B n . Moreover, Φ \Phi Φ does not vanish identically on any nonempty open subset of W ′ W' W ′ .
Proof. Let
U = { t ζ : ζ ∈ W , 1 2 < t < 2 } . U=\left\{t\zeta:\zeta\in W,\ \frac{1}{2}<t<2\right\}. U = { tζ : ζ ∈ W , 2 1 < t < 2 } .
Then U U U is an open neighborhood of W ‾ ′ \overline{W}' W ′ . Moreover, U U U is symmetric about S n \mathbb{S}_n S n and
U ∩ S n = W . U\cap\mathbb{S}_n=W. U ∩ S n = W .
The function u u u is harmonic on U ∩ B n U\cap\mathbb{B}_n U ∩ B n , continuous on U ∩ B ‾ n U\cap\overline{\mathbb{B}}_n U ∩ B n , and zero on U ∩ S n U\cap\mathbb{S}_n U ∩ S n . Applying the Schwarz reflection principle (see [4 Theorem 4.15] ) to each connected component of U U U , we conclude that u u u extends harmonically to U U U . Let us continue to denote this extension by u u u . Then we have by [4 Theorem 1.28] that u u u is real analytic on U U U .
We next factor out ρ \rho ρ from this extension. For ζ ∈ W \zeta\in W ζ ∈ W and 1 2 < t < 2 \frac{1}{2}<t<2 2 1 < t < 2 , using u ( ζ ) = 0 u(\zeta)=0 u ( ζ ) = 0 we obtain that
u ( t ζ ) = u ( t ζ ) − u ( ζ ) = ∫ 1 t d d r u ( r ζ ) d r = ( t − 1 ) ∫ 0 1 d d r u ( r ζ ) ∣ r = 1 + s ( t − 1 ) d s . u(t\zeta)=u(t\zeta)-u(\zeta)=\int_{1}^{t}\frac{d}{dr}u(r\zeta)\,dr=(t-1)\int_{0}^{1}\left.\frac{d}{dr}u(r\zeta)\right|_{r=1+s(t-1)}\,ds. u ( tζ ) = u ( tζ ) − u ( ζ ) = ∫ 1 t d r d u ( r ζ ) d r = ( t − 1 ) ∫ 0 1 d r d u ( r ζ ) r = 1 + s ( t − 1 ) d s .
Define Φ \Phi Φ on U U U by
Φ ( t ζ ) = − 1 1 + t ∫ 0 1 d d r u ( r ζ ) ∣ r = 1 + s ( t − 1 ) d s , ζ ∈ W , 1 2 < t < 2. \Phi(t\zeta)=-\frac{1}{1+t}\int_{0}^{1}\left.\frac{d}{dr}u(r\zeta)\right|_{r=1+s(t-1)}\,ds,\qquad\zeta\in W,\quad\frac{1}{2}<t<2. Φ ( tζ ) = − 1 + t 1 ∫ 0 1 d r d u ( r ζ ) r = 1 + s ( t − 1 ) d s , ζ ∈ W , 2 1 < t < 2.
We next prove that Φ \Phi Φ is real analytic on U U U . For 1 2 < t < 2 \frac{1}{2}<t<2 2 1 < t < 2 and 0 ≤ s ≤ 1 0\le s\le1 0 ≤ s ≤ 1 , the number 1 + s ( t − 1 ) 1+s(t-1) 1 + s ( t − 1 ) lies between 1 1 1 and t t t . Hence
1 2 < 1 + s ( t − 1 ) < 2 , [ 1 + s ( t − 1 ) ] ζ ∈ U ( ζ ∈ W ) . \frac{1}{2}<1+s(t-1)<2,\qquad[1+s(t-1)]\zeta\in U\quad(\zeta\in W). 2 1 < 1 + s ( t − 1 ) < 2 , [ 1 + s ( t − 1 )] ζ ∈ U ( ζ ∈ W ) .
For t ≠ 1 t\ne1 t = 1 , the defining formula for Φ \Phi Φ gives
Φ ( t ζ ) = u ( t ζ ) 1 − t 2 , \Phi(t\zeta)=\frac{u(t\zeta)}{1-t^2}, Φ ( tζ ) = 1 − t 2 u ( tζ ) ,
which implies that Φ \Phi Φ is real analytic on U ∖ S n U\setminus\mathbb{S}_n U ∖ S n . Fix ζ 0 ∈ W \zeta_0\in W ζ 0 ∈ W and choose real-analytic local coordinates ζ = ζ ( y ) \zeta=\zeta(y) ζ = ζ ( y ) on the sphere, with ζ ( y 0 ) = ζ 0 \zeta(y_0)=\zeta_0 ζ ( y 0 ) = ζ 0 . Since u u u is real analytic, it has a convergent expansion near ( 1 , y 0 ) (1,y_0) ( 1 , y 0 ) of the form
u ( t ζ ( y ) ) = ∑ q = 0 ∞ ∑ α ∈ N 0 2 n − 1 c q , α ( t − 1 ) q ( y − y 0 ) α . u(t\zeta(y))=\sum_{q=0}^{\infty}\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^{2n-1}}c_{q,\alpha}(t-1)^q(y-y_0)^\alpha. u ( tζ ( y )) = q = 0 ∑ ∞ α ∈ N 0 2 n − 1 ∑ c q , α ( t − 1 ) q ( y − y 0 ) α .
The identity u ( ζ ( y ) ) = 0 u(\zeta(y))=0 u ( ζ ( y )) = 0 implies c 0 , α = 0 c_{0,\alpha}=0 c 0 , α = 0 for every α \alpha α . Therefore,
u ( t ζ ( y ) ) = ( t − 1 ) ∑ q = 1 ∞ ∑ α ∈ N 0 2 n − 1 c q , α ( t − 1 ) q − 1 ( y − y 0 ) α . u(t\zeta(y))=(t-1)\sum_{q=1}^{\infty}\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^{2n-1}}c_{q,\alpha}(t-1)^{q-1}(y-y_0)^\alpha. u ( tζ ( y )) = ( t − 1 ) q = 1 ∑ ∞ α ∈ N 0 2 n − 1 ∑ c q , α ( t − 1 ) q − 1 ( y − y 0 ) α .
It follows that
Φ ( t ζ ( y ) ) = − 1 1 + t ∑ q = 1 ∞ ∑ α ∈ N 0 2 n − 1 c q , α ( t − 1 ) q − 1 ( y − y 0 ) α , t ≠ 1. \Phi(t\zeta(y))=-\frac{1}{1+t}\sum_{q=1}^{\infty}\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^{2n-1}}c_{q,\alpha}(t-1)^{q-1}(y-y_0)^\alpha,\qquad t\ne1. Φ ( tζ ( y )) = − 1 + t 1 q = 1 ∑ ∞ α ∈ N 0 2 n − 1 ∑ c q , α ( t − 1 ) q − 1 ( y − y 0 ) α , t = 1.
The right-hand side is real analytic in a smaller neighborhood of ( 1 , y 0 ) (1,y_0) ( 1 , y 0 ) . Since Φ \Phi Φ is continuous by its integral formula, this equality also holds at t = 1 t=1 t = 1 . The map ( t , y ) ↦ t ζ ( y ) (t,y)\mapsto t\zeta(y) ( t , y ) ↦ tζ ( y ) is a real-analytic change of coordinates near ζ 0 \zeta_0 ζ 0 , so Φ \Phi Φ is real analytic near ζ 0 \zeta_0 ζ 0 . As ζ 0 ∈ W \zeta_0\in W ζ 0 ∈ W is arbitrary, we deduce that Φ \Phi Φ is real analytic on U U U and u = ρ Φ u=\rho\Phi u = ρ Φ on U ∩ B n U\cap\mathbb{B}_n U ∩ B n .
It remains to prove that Φ \Phi Φ cannot vanish identically on a nonempty open subset of W ′ W' W ′ . Suppose, to the contrary, that Φ = 0 \Phi=0 Φ = 0 on a nonempty open subset O ⊂ W ′ O\subset W' O ⊂ W ′ . For ζ ∈ O \zeta\in O ζ ∈ O and real t t t sufficiently close to 1 1 1 ,
u ( t ζ ) = ( 1 − t 2 ) Φ ( t ζ ) . u(t\zeta)=(1-t^2)\Phi(t\zeta). u ( tζ ) = ( 1 − t 2 ) Φ ( tζ ) .
Differentiating with respect to t t t , we obtain
∂ ∂ t u ( t ζ ) = − 2 t Φ ( t ζ ) + ( 1 − t 2 ) ∂ ∂ t Φ ( t ζ ) . \frac{\partial}{\partial t}u(t\zeta)=-2t\Phi(t\zeta)+(1-t^2)\frac{\partial}{\partial t}\Phi(t\zeta). ∂ t ∂ u ( tζ ) = − 2 t Φ ( tζ ) + ( 1 − t 2 ) ∂ t ∂ Φ ( tζ ) .
Consequently,
u ( ζ ) = 0 , ∂ ∂ t u ( t ζ ) ∣ t = 1 = − 2 Φ ( ζ ) = 0 , ζ ∈ O . (59) u(\zeta)=0,\qquad\left.\frac{\partial}{\partial t}u(t\zeta)\right|_{t=1}=-2\Phi(\zeta)=0,\qquad\zeta\in O. \tag*{(59)} u ( ζ ) = 0 , ∂ t ∂ u ( tζ ) t = 1 = − 2Φ ( ζ ) = 0 , ζ ∈ O . (59)
In the following, we use the harmonicity of u u u to show that all higher radial derivatives also vanish. The polar-coordinate formula for the Laplacian in Lemma 2.6 gives
∂ 2 ∂ t 2 u ( t ζ ) + 2 n − 1 t ∂ ∂ t u ( t ζ ) + 1 t 2 Δ S n u ( t ζ ) = 0 (60) \frac{\partial^2}{\partial t^2}u(t\zeta)+\frac{2n-1}{t}\frac{\partial}{\partial t}u(t\zeta)+\frac{1}{t^2}\Delta_{\mathbb{S}_n}u(t\zeta)=0 \tag*{(60)} ∂ t 2 ∂ 2 u ( tζ ) + t 2 n − 1 ∂ t ∂ u ( tζ ) + t 2 1 Δ S n u ( tζ ) = 0 (60)
for t < 1 t<1 t < 1 sufficiently close to 1 1 1 and ζ ∈ O \zeta\in O ζ ∈ O . For each fixed t t t , the sphere Laplacian acts on the function ζ ↦ u ( t ζ ) \zeta\mapsto u(t\zeta) ζ ↦ u ( tζ ) .
We prove by induction that
∂ q ∂ t q u ( t ζ ) ∣ t = 1 = 0 , q ≥ 0 , ζ ∈ O . (61) \left.\frac{\partial^q}{\partial t^q}u(t\zeta)\right|_{t=1}=0,\qquad q\geq0,\qquad\zeta\in O. \tag*{(61)} ∂ t q ∂ q u ( tζ ) t = 1 = 0 , q ≥ 0 , ζ ∈ O . (61)
The cases q = 0 q=0 q = 0 and q = 1 q=1 q = 1 follow from (59) immediately. Suppose that
∂ j ∂ t j u ( t ζ ) ∣ t = 1 = 0 \left.\frac{\partial^j}{\partial t^j}u(t\zeta)\right|_{t=1}=0 ∂ t j ∂ j u ( tζ ) t = 1 = 0
for 0 ≤ j ≤ q + 1 0\leq j\leq q+1 0 ≤ j ≤ q + 1 and ζ ∈ O \zeta\in O ζ ∈ O . Differentiating (60) q q q times with respect to t t t and applying the Leibniz rule, we obtain
∂ q + 2 ∂ t q + 2 u ( t ζ ) = − ( 2 n − 1 ) ∑ j = 0 q ( q j ) ( d q − j d t q − j t − 1 ) ∂ j + 1 ∂ t j + 1 u ( t ζ ) − ∑ j = 0 q ( q j ) ( d q − j d t q − j t − 2 ) Δ S n ( ∂ j ∂ t j u ( t ζ ) ) . (62) \begin{aligned}
\frac{\partial^{q+2}}{\partial t^{q+2}}u(t\zeta)
={}&-(2n-1)\sum_{j=0}^{q}\binom{q}{j}\left(\frac{\mathrm{d}^{q-j}}{\mathrm{d}t^{q-j}}t^{-1}\right)\frac{\partial^{j+1}}{\partial t^{j+1}}u(t\zeta)\\
&-\sum_{j=0}^{q}\binom{q}{j}\left(\frac{\mathrm{d}^{q-j}}{\mathrm{d}t^{q-j}}t^{-2}\right)\Delta_{\mathbb{S}_n}\left(\frac{\partial^j}{\partial t^j}u(t\zeta)\right). \tag*{(62)}
\end{aligned} ∂ t q + 2 ∂ q + 2 u ( tζ ) = − ( 2 n − 1 ) j = 0 ∑ q ( j q ) ( d t q − j d q − j t − 1 ) ∂ t j + 1 ∂ j + 1 u ( tζ ) − j = 0 ∑ q ( j q ) ( d t q − j d q − j t − 2 ) Δ S n ( ∂ t j ∂ j u ( tζ ) ) . (62)
At t = 1 t=1 t = 1 , the first sum in (62) vanishes by the induction hypothesis. For each 0 ≤ j ≤ q 0\leq j\leq q 0 ≤ j ≤ q , the function
ζ ↦ ∂ j ∂ t j u ( t ζ ) ∣ t = 1 \zeta\mapsto\left.\frac{\partial^j}{\partial t^j}u(t\zeta)\right|_{t=1} ζ ↦ ∂ t j ∂ j u ( tζ ) t = 1
is identically zero on O O O . Its sphere derivatives therefore vanish on O O O , so we have
Δ S n ( ∂ j ∂ t j u ( t ζ ) ∣ t = 1 ) = Δ S n ( ∂ j ∂ t j u ( t ζ ) ∣ t = 1 ) = 0 , ζ ∈ O . \Delta_{\mathbb{S}_n}\left(\left.\frac{\partial^j}{\partial t^j}u(t\zeta)\right|_{t=1}\right)
=\Delta_{\mathbb{S}_n}\left(\left.\frac{\partial^j}{\partial t^j}u(t\zeta)\right|_{t=1}\right)=0,\qquad\zeta\in O. Δ S n ( ∂ t j ∂ j u ( tζ ) t = 1 ) = Δ S n ( ∂ t j ∂ j u ( tζ ) t = 1 ) = 0 , ζ ∈ O .
Notice that the second sum in (62) also vanishes at t = 1 t=1 t = 1 . It follows that
∂ q + 2 ∂ t q + 2 u ( t ζ ) ∣ t = 1 = 0 , ζ ∈ O . \left.\frac{\partial^{q+2}}{\partial t^{q+2}}u(t\zeta)\right|_{t=1}=0,\qquad\zeta\in O. ∂ t q + 2 ∂ q + 2 u ( tζ ) t = 1 = 0 , ζ ∈ O .
This completes the induction and proves (61) .
Fix ζ 0 ∈ O \zeta_0\in O ζ 0 ∈ O and choose real-analytic local coordinates
y ↦ ζ ( y ) , y ∈ R 2 n − 1 , ζ ( y 0 ) = ζ 0 , y\mapsto\zeta(y),\qquad y\in\mathbb{R}^{2n-1},\qquad\zeta(y_0)=\zeta_0, y ↦ ζ ( y ) , y ∈ R 2 n − 1 , ζ ( y 0 ) = ζ 0 ,
whose image is contained in O O O . Together with t t t , they give local coordinates ( t , y ) ↦ t ζ ( y ) (t,y)\mapsto t\zeta(y) ( t , y ) ↦ tζ ( y ) near ζ 0 \zeta_0 ζ 0 . By (61) , we have
∂ q ∂ t q u ( t ζ ( y ) ) ∣ t = 1 = 0 \left.\frac{\partial^q}{\partial t^q}u(t\zeta(y))\right|_{t=1}=0 ∂ t q ∂ q u ( tζ ( y )) t = 1 = 0
for every q ≥ 0 q\geq0 q ≥ 0 and every y y y near y 0 y_0 y 0 . Differentiating these identities with respect to y y y gives
∂ ∣ α ∣ ∂ y α ∂ q ∂ t q u ( t ζ ( y ) ) ∣ ( t , y ) = ( 1 , y 0 ) = 0 , q ≥ 0 , α ∈ N 0 2 n − 1 . (63) \left.\frac{\partial^{|\alpha|}}{\partial y^\alpha}\frac{\partial^q}{\partial t^q}u(t\zeta(y))\right|_{(t,y)=(1,y_0)}=0,\qquad q\geq0,\qquad\alpha\in\mathbb{N}_0^{2n-1}. \tag*{(63)} ∂ y α ∂ ∣ α ∣ ∂ t q ∂ q u ( tζ ( y )) ( t , y ) = ( 1 , y 0 ) = 0 , q ≥ 0 , α ∈ N 0 2 n − 1 . (63)
Since the extension u = ρ Φ u=\rho\Phi u = ρ Φ and the coordinate map ( t , y ) ↦ t ζ ( y ) (t,y)\mapsto t\zeta(y) ( t , y ) ↦ tζ ( y ) are real analytic, the Taylor expansion converges near ( 1 , y 0 ) (1,y_0) ( 1 , y 0 ) . It follows from (63) that
u ( t ζ ( y ) ) = ∑ q = 0 ∞ ∑ α ∈ N 0 2 n − 1 ( t − 1 ) q ( y − y 0 ) α q ! α ! ∂ ∣ α ∣ ∂ y α ∂ q ∂ t q u ( t ζ ( y ) ) ∣ ( t , y ) = ( 1 , y 0 ) = 0. u(t\zeta(y))=\sum_{q=0}^{\infty}\sum_{\alpha\in\mathbb{N}_0^{2n-1}}\frac{(t-1)^q(y-y_0)^\alpha}{q!\,\alpha!}\left.\frac{\partial^{|\alpha|}}{\partial y^\alpha}\frac{\partial^q}{\partial t^q}u(t\zeta(y))\right|_{(t,y)=(1,y_0)}=0. u ( tζ ( y )) = q = 0 ∑ ∞ α ∈ N 0 2 n − 1 ∑ q ! α ! ( t − 1 ) q ( y − y 0 ) α ∂ y α ∂ ∣ α ∣ ∂ t q ∂ q u ( tζ ( y )) ( t , y ) = ( 1 , y 0 ) = 0.
Consequently, for some sufficiently small ε > 0 \varepsilon> 0 ε > 0 ,
u ( t ζ ( y ) ) = 0 u(t\zeta(y)) = 0 u ( tζ ( y )) = 0
whenever 1 − ε < t < 1 1-\varepsilon< t < 1 1 − ε < t < 1 and ∣ y − y 0 ∣ < ε |y-y_0| < \varepsilon ∣ y − y 0 ∣ < ε . Since the set
{ t ζ ( y ) : 1 − ε < t < 1 , ∣ y − y 0 ∣ < ε } \{t\zeta(y):1-\varepsilon< t < 1,\ |y-y_0| < \varepsilon\} { tζ ( y ) : 1 − ε < t < 1 , ∣ y − y 0 ∣ < ε }
is a nonempty open subset of B n \mathbb{B}_n B n , we have by [4 Theorems 1.27 and 1.28] that
u ( z ) = 0 , z ∈ B n , u(z) = 0,\qquad z\in\mathbb{B}_n, u ( z ) = 0 , z ∈ B n ,
contrary to the hypothesis u ≢ 0 u\not\equiv0 u ≡ 0 . Thus Φ \Phi Φ does not vanish identically on any nonempty open subset of W ′ W' W ′ . This finishes the proof of Lemma 4.2 .
Proof of the main theorem
In this section, we present the proof of Theorem 1.3 by contradiction. The proof uses the local factorization of harmonic symbols near the sphere, together with the singular-value estimates established in § 3 and § 4 .
Proof of Theorem 1.3 . Suppose, to the contrary, that
T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 , T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m}=0, T u 1 T u 2 ⋯ T u m = 0 ,
but u j ≢ 0 u_j\not\equiv0 u j ≡ 0 on B n \mathbb{B}_n B n for every 1 ≤ j ≤ m 1\leq j\leq m 1 ≤ j ≤ m . For the sake of clarity, we divide the proof into five steps.
Step 1. Showing that u 1 u 2 ⋯ u m = 0 u_1u_2\cdots u_m=0 u 1 u 2 ⋯ u m = 0 on S n \mathbb{S}_n S n . Since each u j u_j u j is continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n , we have by [11 Theorem 1] that the essential spectra of T u 1 T u 2 ⋯ T u m T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m} T u 1 T u 2 ⋯ T u m and T u 1 u 2 ⋯ u m T_{u_1u_2\cdots u_m} T u 1 u 2 ⋯ u m satisfy
σ e ( T u 1 T u 2 ⋯ T u m ) = σ e ( T u 1 u 2 ⋯ u m ) = { u 1 ( ζ ) u 2 ( ζ ) ⋯ u m ( ζ ) : ζ ∈ S n } . \sigma_e(T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m})=\sigma_e(T_{u_1u_2\cdots u_m})=\{u_1(\zeta)u_2(\zeta)\cdots u_m(\zeta):\zeta\in\mathbb{S}_n\}. σ e ( T u 1 T u 2 ⋯ T u m ) = σ e ( T u 1 u 2 ⋯ u m ) = { u 1 ( ζ ) u 2 ( ζ ) ⋯ u m ( ζ ) : ζ ∈ S n } .
It follows that
∏ j = 1 m u j ( ζ ) = 0 , ζ ∈ S n . \prod_{j=1}^{m}u_j(\zeta)=0,\qquad\zeta\in\mathbb{S}_n. j = 1 ∏ m u j ( ζ ) = 0 , ζ ∈ S n .
Step 2. Choosing a common boundary set and obtaining local factorizations. We have proved that
u 1 ( ζ ) u 2 ( ζ ) ⋯ u m ( ζ ) = 0 ( ζ ∈ S n ) u_1(\zeta)u_2(\zeta)\cdots u_m(\zeta)=0\qquad(\zeta\in\mathbb{S}_n) u 1 ( ζ ) u 2 ( ζ ) ⋯ u m ( ζ ) = 0 ( ζ ∈ S n )
in Step 1. Thus, at each boundary point at least one symbol vanishes, but the vanishing symbol may depend on the point. We now choose a common nonempty open subset of the sphere on which each symbol is either identically zero or nowhere zero.
Let us start with a nonempty open subset of S n \mathbb{S}_n S n and consider u 1 u_1 u 1 . If u 1 u_1 u 1 is identically zero on this set, keep the set. Otherwise, choose a point ζ 1 \zeta_1 ζ 1 in the set such that u 1 ( ζ 1 ) ≠ 0 u_1(\zeta_1)\ne0 u 1 ( ζ 1 ) = 0 . By continuity, there is a nonempty open neighborhood of ζ 1 \zeta_1 ζ 1 , contained in the current set, on which
∣ u 1 ( ζ ) − u 1 ( ζ 1 ) ∣ < ∣ u 1 ( ζ 1 ) ∣ 2 . |u_1(\zeta)-u_1(\zeta_1)|<\frac{|u_1(\zeta_1)|}{2}. ∣ u 1 ( ζ ) − u 1 ( ζ 1 ) ∣ < 2 ∣ u 1 ( ζ 1 ) ∣ .
For every ζ \zeta ζ in this neighborhood,
∣ u 1 ( ζ ) ∣ ≥ ∣ u 1 ( ζ 1 ) ∣ − ∣ u 1 ( ζ ) − u 1 ( ζ 1 ) ∣ > ∣ u 1 ( ζ 1 ) ∣ 2 > 0. |u_1(\zeta)|\geq|u_1(\zeta_1)|-|u_1(\zeta)-u_1(\zeta_1)|>\frac{|u_1(\zeta_1)|}{2}>0. ∣ u 1 ( ζ ) ∣ ≥ ∣ u 1 ( ζ 1 ) ∣ − ∣ u 1 ( ζ ) − u 1 ( ζ 1 ) ∣ > 2 ∣ u 1 ( ζ 1 ) ∣ > 0.
Hence u 1 u_1 u 1 is either identically zero or nowhere zero on the chosen open set.
Next, we consider u 2 u_2 u 2 on the chosen set and argue analogously. Passing to a smaller nonempty open subset preserves the property already obtained for u 1 u_1 u 1 : a function that is identically zero remains identically zero on a subset, and a function that is nowhere zero remains nowhere zero on a subset. Continuing successively with u 3 , u 4 , … , u m u_3,u_4,\ldots,u_m u 3 , u 4 , … , u m , we obtain a nonempty open subset W ⊂ S n W\subset\mathbb{S}_n W ⊂ S n such that, for each 1 ≤ j ≤ m 1\leq j\leq m 1 ≤ j ≤ m ,
u j ∣ W ≡ 0 or u j ( ζ ) ≠ 0 for ζ ∈ W . u_j|_W\equiv0\qquad\text{or}\qquad u_j(\zeta)\ne0\quad\text{for }\zeta\in W. u j ∣ W ≡ 0 or u j ( ζ ) = 0 for ζ ∈ W .
Define
J = { j : u j ∣ W ≡ 0 } , r = ∣ J ∣ . J=\{j:u_j|_W\equiv0\},\qquad r=|J|. J = { j : u j ∣ W ≡ 0 } , r = ∣ J ∣.
If J J J were empty, all the symbols would be nonzero at every point of W W W , which is a contradiction. Therefore, we have r ≥ 1 r \ge1 r ≥ 1 .
Choose a nonempty open subset W 0 W_{0} W 0 of the sphere with W 0 ‾ ⊆ W \overline{W_{0}} \subseteq W W 0 ⊆ W . For each j ∈ J j \in J j ∈ J , Lemma 4.2 gives a real-analytic function ϕ j \phi_{j} ϕ j , defined in a neighborhood of W 0 ‾ \overline{W_{0}} W 0 , such that u j = ρ ϕ j u_{j} = \rho\phi_{j} u j = ρ ϕ j inside the ball in that neighborhood. Since J J J is finite, we may take a common open neighborhood U 0 ⊂ C n U_{0} \subset\mathbb{C}^{n} U 0 ⊂ C n of W 0 ‾ \overline{W_{0}} W 0 on which all these functions are defined and
u j = ρ ϕ j on U 0 ∩ B n , j ∈ J . (64) u_{j}=\rho\phi_{j}\quad\text{on }U_{0}\cap\mathbb{B}_{n},\qquad j\in J. \tag*{(64)} u j = ρ ϕ j on U 0 ∩ B n , j ∈ J . (64)
By Lemma 4.2 again, for each j ∈ J j \in J j ∈ J and every nonempty open subset O ⊂ W 0 O \subset W_{0} O ⊂ W 0 , there exists ζ 0 ∈ O \zeta_{0} \in O ζ 0 ∈ O such that ϕ j ( ζ 0 ) ≠ 0 \phi_{j}(\zeta_{0}) \ne0 ϕ j ( ζ 0 ) = 0 . By continuity, we can choose a nonempty open neighborhood of ζ 0 \zeta_{0} ζ 0 , contained in O O O , on which
∣ ϕ j ( ζ ) − ϕ j ( ζ 0 ) ∣ < ∣ ϕ j ( ζ 0 ) ∣ 2 . \left|\phi_{j}(\zeta)-\phi_{j}(\zeta_{0})\right|<\frac{\left|\phi_{j}(\zeta_{0})\right|}{2}. ∣ ϕ j ( ζ ) − ϕ j ( ζ 0 ) ∣ < 2 ∣ ϕ j ( ζ 0 ) ∣ .
For every ζ \zeta ζ in this neighborhood,
∣ ϕ j ( ζ ) ∣ ≥ ∣ ϕ j ( ζ 0 ) ∣ − ∣ ϕ j ( ζ ) − ϕ j ( ζ 0 ) ∣ > ∣ ϕ j ( ζ 0 ) ∣ 2 > 0. \left|\phi_{j}(\zeta)\right|\ge\left|\phi_{j}(\zeta_{0})\right|-\left|\phi_{j}(\zeta)-\phi_{j}(\zeta_{0})\right|>\frac{\left|\phi_{j}(\zeta_{0})\right|}{2}>0. ∣ ϕ j ( ζ ) ∣ ≥ ∣ ϕ j ( ζ 0 ) ∣ − ∣ ϕ j ( ζ ) − ϕ j ( ζ 0 ) ∣ > 2 ∣ ϕ j ( ζ 0 ) ∣ > 0.
Thus, every nonempty open subset of W 0 W_{0} W 0 contains a smaller nonempty open subset on which ϕ j \phi_{j} ϕ j is nowhere zero.
Starting with W 0 W_{0} W 0 , apply this selection successively to the finitely many indices j ∈ J j \in J j ∈ J . Each restriction preserves the nonvanishing of the functions considered previously. We therefore obtain a common nonempty open subset of W 0 W_{0} W 0 on which every ϕ j \phi_{j} ϕ j (j ∈ J j \in J j ∈ J ) is nowhere zero. Choose a nonempty open subset W 1 W_{1} W 1 of the sphere whose closure is contained in this common open set. Since each u j u_{j} u j (j ∉ J j \notin J j ∈ / J ) is already nowhere zero on W 0 W_{0} W 0 , we obtain
W 1 ‾ ⊂ W 0 , { ϕ j ( ζ ) ≠ 0 , j ∈ J , u j ( ζ ) ≠ 0 , j ∉ J , ζ ∈ W 1 ‾ . (65) \overline{W_{1}}\subset W_{0},\qquad
\begin{cases}
\phi_{j}(\zeta)\ne0,&j\in J,\\
u_{j}(\zeta)\ne0,&j\notin J,
\end{cases}
\quad\zeta\in\overline{W_{1}}. \tag*{(65)} W 1 ⊂ W 0 , { ϕ j ( ζ ) = 0 , u j ( ζ ) = 0 , j ∈ J , j ∈ / J , ζ ∈ W 1 . (65)
Extending the local functions to the closed unit ball
For j ∈ J j \in J j ∈ J , the function ϕ j \phi_{j} ϕ j is defined on U 0 U_{0} U 0 . We extend these functions to the closed unit ball while preserving their values near W 1 W_{1} W 1 .
Choose an open neighborhood U 1 U_{1} U 1 of W 1 ‾ \overline{W_{1}} W 1 whose closure is a compact subset of U 0 U_{0} U 0 . Choose a function η ∈ C ∞ ( U 0 ) \eta\in C^{\infty}(U_{0}) η ∈ C ∞ ( U 0 ) such that 0 ≤ η ≤ 1 0 \le\eta\le1 0 ≤ η ≤ 1 , and η = 1 \eta= 1 η = 1 on a neighborhood of U 1 ‾ \overline{U_{1}} U 1 . For each j ∈ J j \in J j ∈ J , multiply the original function ϕ j \phi_{j} ϕ j by η \eta η on U 0 U_{0} U 0 and define it to be zero outside U 0 U_{0} U 0 . Thus, the resulting function is given by
{ η ( z ) ϕ j ( z ) , z ∈ U 0 , 0 , z ∉ U 0 . \begin{cases}
\eta(z)\phi_{j}(z),&z\in U_{0},\\
0,&z\notin U_{0}.
\end{cases} { η ( z ) ϕ j ( z ) , 0 , z ∈ U 0 , z ∈ / U 0 .
Since the original ϕ j \phi_{j} ϕ j is real analytic on U 0 U_{0} U 0 , the product η ϕ j \eta\phi_{j} η ϕ j is smooth and has compact support in U 0 U_{0} U 0 . Extending this product by zero outside U 0 U_{0} U 0 yields a smooth function on C n \mathbb{C}^{n} C n , which we continue to denote by ϕ j \phi_{j} ϕ j for simplicity.
Since η = 1 \eta= 1 η = 1 on U 1 U_{1} U 1 , the extension agrees with the original ϕ j \phi_{j} ϕ j there. Thus (64) gives
u j = ρ ϕ j on U 1 ∩ B n , j ∈ J . (66) u_{j}=\rho\phi_{j}\quad\text{on }U_{1}\cap\mathbb{B}_{n},\qquad j\in J. \tag*{(66)} u j = ρ ϕ j on U 1 ∩ B n , j ∈ J . (66)
The extension also preserves the values of ϕ j \phi_{j} ϕ j on W 1 ‾ ⊂ U 1 \overline{W_{1}} \subset U_{1} W 1 ⊂ U 1 . Hence (5.2) gives $\phi_{j}(\zeta)\ne 0$ for every $\zeta\in\overline{W_{1}}$ and $j\in J$. For $j\notin J$, set $\phi_{j}=u_{j}$ on $\overline{\mathbb{B}}_{n}$. These functions are continuous on the closed ball. By (5.2), they are also nonzero at every point of W 1 ‾ \overline{W_{1}} W 1 . Consequently, all the functions ϕ 1 , ϕ 2 , … , ϕ m \phi_{1},\phi_{2},\ldots,\phi_{m} ϕ 1 , ϕ 2 , … , ϕ m are continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_{n} B n and are nowhere zero on W 1 ‾ \overline{W_{1}} W 1 .
Now we are ready to define symbols on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_{n} B n by
v j = { ρ ϕ j , j ∈ J , ϕ j , j ∉ J . v_{j}=
\begin{cases}
\rho\phi_{j},&j\in J,\\
\phi_{j},&j\notin J.
\end{cases} v j = { ρ ϕ j , ϕ j , j ∈ J , j ∈ / J .
For j ∈ J j\in J j ∈ J , (66) gives v j = u j v_{j}=u_{j} v j = u j on U 1 ∩ B n U_{1}\cap\mathbb{B}_{n} U 1 ∩ B n . For j ∉ J j\notin J j ∈ / J , the same equality follows from ϕ j = u j \phi_{j}=u_{j} ϕ j = u j . Therefore, we obtain that
v j = u j on U 1 ∩ B n , 1 ≤ j ≤ m . (67) v_{j}=u_{j}\quad\text{on }U_{1}\cap\mathbb{B}_{n},\qquad1\le j\le m. \tag*{(67)} v j = u j on U 1 ∩ B n , 1 ≤ j ≤ m . (67)
Step 4. Applying localization and the product estimate. Choose χ ∈ C c ∞ ( U 1 ) \chi\in C^\infty_c(U_1) χ ∈ C c ∞ ( U 1 ) such that 0 ≤ χ ≤ 1 0 \le\chi\le1 0 ≤ χ ≤ 1 , and χ = 1 \chi= 1 χ = 1 on a neighborhood of W ‾ 1 \overline{W}_1 W 1 . It follows that
T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ = ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T u 1 T u 2 ⋯ T u m ) T χ . T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi=(T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}-T_{u_1}T_{u_2}\cdots T_{u_m})T_\chi. T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ = ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m − T u 1 T u 2 ⋯ T u m ) T χ .
On the set U 1 ∩ B n U_1\cap\mathbb{B}_n U 1 ∩ B n , by (67) we have v j = u j v_j=u_j v j = u j . Proposition 4.1 therefore shows that T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ is compact and
s k ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (68) s_k(T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi)=O(k^{-L})\qquad(k\to\infty) \tag*{(68)} s k ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ ) = O ( k − L ) ( k → ∞ ) (68)
for every L > 0 L>0 L > 0 . We next apply Proposition 3.4 to the ( m + 1 ) (m+1) ( m + 1 ) factors in T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ , taking
φ j = ϕ j ( 1 ≤ j ≤ m ) , φ m + 1 = χ , \varphi_j=\phi_j\quad(1\le j\le m),\qquad\varphi_{m+1}=\chi, φ j = ϕ j ( 1 ≤ j ≤ m ) , φ m + 1 = χ ,
and retaining the index set J J J . Since m + 1 ∉ J m+1\notin J m + 1 ∈ / J , the number of factors carrying the designated factor ρ \rho ρ remains r r r .
Let ψ = χ ϕ 1 ϕ 2 ⋯ ϕ m \psi=\chi\phi_1\phi_2\cdots\phi_m ψ = χ ϕ 1 ϕ 2 ⋯ ϕ m . Then Proposition 3.4 gives
T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ = T ψ ( T ρ ) r + E , s k ( E ) = o ( k − r n ) ( k → ∞ ) . (69) T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi=T_\psi(T_\rho)^r+E,\qquad s_k(E)=o\left(k^{-\frac{r}{n}}\right)\qquad(k\to\infty). \tag*{(69)} T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ = T ψ ( T ρ ) r + E , s k ( E ) = o ( k − n r ) ( k → ∞ ) . (69)
Note that every ϕ j \phi_j ϕ j is nonzero on W 1 W_1 W 1 , and χ = 1 \chi=1 χ = 1 on W ‾ 1 \overline{W}_1 W 1 . Hence, we have
ψ ( ζ ) = ϕ 1 ( ζ ) ϕ 2 ( ζ ) ⋯ ϕ m ( ζ ) ≠ 0 , ζ ∈ W ‾ 1 . (70) \psi(\zeta)=\phi_1(\zeta)\phi_2(\zeta)\cdots\phi_m(\zeta)\ne0,\qquad\zeta\in\overline{W}_1. \tag*{(70)} ψ ( ζ ) = ϕ 1 ( ζ ) ϕ 2 ( ζ ) ⋯ ϕ m ( ζ ) = 0 , ζ ∈ W 1 . (70)
Thus ψ ∈ C ( B ‾ n ) \psi\in C(\overline{\mathbb{B}}_n) ψ ∈ C ( B n ) and its restriction to the sphere is not identically zero.
Step 5. Deriving the contradiction. Choosing L > r n L>\frac{r}{n} L > n r in (68) , we have
k r n s k ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ ) = O ( k r n − L ) → 0 ( k → ∞ ) . k^{\frac{r}{n}}s_k(T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi)=O\left(k^{\frac{r}{n}-L}\right)\to0\qquad(k\to\infty). k n r s k ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ ) = O ( k n r − L ) → 0 ( k → ∞ ) .
Recall that (69) gives
k r n s k ( E ) → 0 ( k → ∞ ) . k^{\frac{r}{n}}s_k(E)\to0\qquad(k\to\infty). k n r s k ( E ) → 0 ( k → ∞ ) .
Since T ψ ( T ρ ) r = T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ − E T_\psi(T_\rho)^r=T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi-E T ψ ( T ρ ) r = T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ − E and s k ( − E ) = s k ( E ) s_k(-E)=s_k(E) s k ( − E ) = s k ( E ) , we have by (8) of Lemma 2.5 that
k r n s 2 k − 1 ( T ψ ( T ρ ) r ) ≤ k r n s k ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ ) + k r n s k ( E ) → 0 ( k → ∞ ) . (71) k^{\frac{r}{n}}s_{2k-1}(T_\psi(T_\rho)^r)\le k^{\frac{r}{n}}s_k(T_{v_1}T_{v_2}\cdots T_{v_m}T_\chi)+k^{\frac{r}{n}}s_k(E)\to0\qquad(k\to\infty). \tag*{(71)} k n r s 2 k − 1 ( T ψ ( T ρ ) r ) ≤ k n r s k ( T v 1 T v 2 ⋯ T v m T χ ) + k n r s k ( E ) → 0 ( k → ∞ ) . (71)
To obtain the estimate for every index, let l ≥ 1 l\ge1 l ≥ 1 and choose k = ⌊ l + 1 2 ⌋ k=\left\lfloor\frac{l+1}{2}\right\rfloor k = ⌊ 2 l + 1 ⌋ . Then 2 k − 1 ≤ l ≤ 2 k 2k-1\le l\le2k 2 k − 1 ≤ l ≤ 2 k . Since singular values are nonincreasing, (71) gives
l r n s l ( T ψ ( T ρ ) r ) ≤ ( 2 k ) r n s 2 k − 1 ( T ψ ( T ρ ) r ) = 2 r n k r n s 2 k − 1 ( T ψ ( T ρ ) r ) → 0 ( l → ∞ ) . l^{\frac{r}{n}}s_l(T_\psi(T_\rho)^r)\le(2k)^{\frac{r}{n}}s_{2k-1}(T_\psi(T_\rho)^r)
=2^{\frac{r}{n}}k^{\frac{r}{n}}s_{2k-1}(T_\psi(T_\rho)^r)\to0\qquad(l\to\infty). l n r s l ( T ψ ( T ρ ) r ) ≤ ( 2 k ) n r s 2 k − 1 ( T ψ ( T ρ ) r ) = 2 n r k n r s 2 k − 1 ( T ψ ( T ρ ) r ) → 0 ( l → ∞ ) .
Consequently,
s l ( T ψ ( T ρ ) r ) = o ( l − r n ) ( l → ∞ ) . s_l(T_\psi(T_\rho)^r)=o\left(l^{-\frac{r}{n}}\right)\qquad(l\to\infty). s l ( T ψ ( T ρ ) r ) = o ( l − n r ) ( l → ∞ ) .
This contradicts Proposition 3.5, since r ≥ 1 r\ge1 r ≥ 1 , ψ \psi ψ is continuous on B ‾ n \overline{\mathbb{B}}_n B n , and ψ \psi ψ is nonzero on W ‾ 1 \overline{W}_1 W 1 by (70) . The contradiction tells us that at least one u j u_j u j is identically zero on the unit ball B n \mathbb{B}_n B n , finishing the proof of Theorem 1.3. □
Acknowledgment
This work was supported by the National Natural Science Foundation of China (No. 12371125), the Chongqing Natural Science Foundation (No. CSTB2024NSCQ-MSX0177) and the Inner Mongolia Autonomous Region Science and Technology Program Project (Nos. 2025KYPT0098 and 2026KYPT0006).
References
School of Mathematical Sciences, Inner Mongolia University, Hohhot, 010021, P. R. China
Email address: jiaweijwang1516@163.com
College of Mathematics and Statistics, Chongqing University, Chongqing, 401331, P. R. China
Email address: xianfengzhao@cqu.edu.cn